Zou een corrigerende tik gezien moeten worden als huiselijk geweld

Toegevoegd na 4 minuten:
Edit: corrigerende tik als een pedagogische tik om als ouder zijnde je kind weer tot orde te roepen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Een corrigerende tik moet kunnen. Maar waar ligt de grens? Moet het echt pijn doen of moet het kind er van schrikken. Ik denk dat die grens voor iedereen anders is en misschien ook na elke keer wordt verhoogd. En daarbij wordt het na elke tik makkelijker om er nog één te geven en nog één en dan wordt het te makkelijk. Als je dan een keer heel boos bent, doe je het misschien te hard. Zo'n tik is het begin van het ontwikkelen van huiselijk geweld denk ik. Ik vind eigenlijk dat je een kind beter straf kan geven, of je stem verheffen (niet schreeuwen). Toegevoegd na 6 minuten: Straffen als geen toetje, vroeg naar bed enzovoort werkten bij mij erg goed =)

Nee, zeker niet. Daar is niks mis mee en doen wij al duizenden jaren. Toegevoegd na 3 minuten: En je ziet het ook terug in de "dierenwereld".

Nee, uiteraard niet, een corrigerende tik is precies wat het woord zegt, een corrigerende handeling, geen geweld. Mensen begrijpen nogal eens verkeerd wat onder geweld zou moeten worden verstaan, zo heersen er nu eenmaal veel misvattingen over dit soort onderwerpen.

Daar zijn de meningen over verdeeld. Wat mij betreft niet.

naar kinderen toe zie ik een tik als brevet van onvermogen, plus je bevindt je mogelijk op een glijdende schaal. dat gezegd hebbende, kan ik begrijpen als een getergde ouder een strontvervelend en eigenwijs kind eens een klats voor de broek geeft. mits dit een zeldzaamheid is, zal het kind welliswaar geen pijn ervaren, maar er toch goed van schrikken, en begrijpen dat de ouder in kwestie het nu echt zat is. dus huiselijk geweld, nee, maar structureel tikken geven keur ik af. er zijn prettiger opvoedmethodes.

Nee, zeker niet. Dit doen we al eeuwen, maar de laatste jaren zijn er softe mensen die denken dat dat heel slecht is en dat je met eindeloos praten iets oplost. Dat is niet zo, dan denkt een kind gauw "ach het maakt niet uit als ik dat doe, ik hoeft toch alleen maar even een praatje aan te horen en dan is het wel weer klaar", dat is waardeloos, het spreekwoord zegt niet voor niets: "Wie niet horen wil moet maar voelen".

Voor een kind dat te jong is om bijvoorbeeld uit te leggen dat het écht niet aan de kaarsjes mag zitten, prima. Beter een tik op de vingers dan verbrande vingertjes. Dat is ook echt een corrigerende tik, niet een klap uit woede. Aan kaarsjes zitten doet PIJN (of in ieder geval schrik). En dan liever geen pijn die je bij de eerste hulp doet belanden. Er zit wel een grens aan. Als je je 14-jarige nog tikken geeft in plaats van woorden te gebruiken, is er iets mis.

De zogenoemde 'corrigerende tik' of nog erger 'pedagogische tik' bestaat helemaal niet. Er is niks pedagogisch aan een 'tik'. Het kind leert er namelijk niks van behalve dat het pijn doet. Het is juist belangrijk uit te leggen welk gedrag gewenst is en welk voordeel dit voor een kind op levert. (als je je kamer opruimt dan kun je je spullen sneller vinden.) Wat overigens niet wil zeggen dat een kind maar kan doen en laten wat hij of zij wil. Een kind heeft duidelijkheid en structuur nodig en dit kan ook op een positieve manier gebracht worden. Dus of een tik gezien moet worden als huiselijk geweld, ik vind van wel, want het is niet wenselijk en komt de opvoedingssituatie zeker niet ten goede! Toegevoegd na 14 minuten: Als toevoeging; Wat zou je er van vinden wanneer de crèche of het kinderdagverblijf waar je kind komt, meldt dat het 'gebruik maakt van de corrigerende tik'. Ik geloof niet dat veel ouders daar blij mee zouden zijn.

Nee maar ik wordt zelf een beetje moe van de manier waarop het in ieder geval in de media wordt uitgemeten. Ik denk zelf dat fijne goede en zorgzame ouders, die voor kleine kinderen heel af en toe een tik uitdelen beter zijn dan koude afstandelijke ongeinteresseerde ouders die daarmee een soort geestelijke wreedheid toepassen, 18 jaar lang elke dag van de week. Die laatste komen daar mooi mee weg, nou dat vind ik dus jammer!!!!

Je loopt het risico dat je kind zèlf ook tikken uit gaat delen als hij of zij vindt dat er iets gecorrigeerd moet worden. Daarom alleen al moet je omzichtig om gaan met de corrigerende tik.

Er heerst een taboe op dit onderwerp. Zegt menigeen dat een tik niet kan, het merendeel van de ouders doet wat anders. Toegevoegd na 2 minuten: zie bijvoorbeeld de site die hieronder als bron staat.

Bronnen:
http://home.wxs.nl/~mevrdch/corrigerende%2...

Of het als huiselijk geweld gezien moet worden ligt aan de mate van het gebruik ervan en hoe hard de tikken zijn. Ikzelf denk niet dat een corrigerende tik de beste oplossing is. Sowieso moet je proberen zoveel mogelijk te belonen in plaats van te bestraffen. Als een kind iets fout doet kun je zat andere middelen inzetten om het kind op zijn plaats te zetten. - Maak een strafhoek waar het kind moet blijven voor een paar minuten; - Pak speelgoed af voor een bepaalde tijd; - Laat ze hun kamer opruimen; - Verlaag het zakgeld voor die maand; - enz....... Verzin iets origineels ;-)

Stelt soms weinig voor, zowel qua daad als effect, doch valt wettelijk gezien onder de noemer strafbare feiten. Voor een corrigerende tik geldt , bij aangifte , een boete en ik denk inderdaad dat dit soort feit past in het cluster: huiselijk geweld. Iedereen met een beetje gezond verstand begrijpt dat een tikje op de vingers de kinderziel minder zal schaden dan het kind een half uur in een donkere gang opsluiten. Maar de tik is gewoon makkelijker te meten. Vandaar valt hij binnen strafbare feiten. Overigens ben ik zelf enorm tegen zowel lijfelijke als afzonder- straffen. Zie meer in het stimuleren (belonen) van gewenst gedrag. Maar om smaak wordt hier niet gevraagd.

Als een corrigerende tik huiselijk geweld zal zijn, dan is deze wereld simpelweg slap geworden. De tik, die je krijgt omdat je wat fout heb gedaan (niet te hard, anders is het wel geweld), is zodat je het nooit meer fout doet. Het als geweld zien is hetzelfde als zeg maar de eeuwige discussie over wat wij mensen allemaal niet fout doen wat betreft de aarde, der zijn voorstanders en tegenstanders, maar 1 ding is zeker, vele zijn ermee opgegroeid en sommigen zijn zelfs professor geworden uiteindelijk. T is gewoon, juiste moment toepassen en alles is OK.

Om je kind tot orde te roepen is allereerst belangrijk welke leeftijdsgroep hij zit. Ten tweede een tik uitdelen hoeft niet nodig te zijn, 'ook als een kind van 4 jaar ergens aan zit wat niet mag, tenzij het erg uit de hand loopt, is een juiste correctie het kind op een zodanige 'toon aan te spreken', dat hij begrijpt dat het niet mag, maar een tik, als het echt niet anders kan, maar beter niet. Bij oudere kinderen is het helemaal taboe!

De corrigerende tik (mooi eufemisme voor 'opvoedkundig' slaan) (binnen het gezin) is huiselijk geweld, slaan is namelijk altijd geweld en binnen het gezin is huiselijk. Je kunt er hooguit over discussiëren of het toelaatbaar geweld is of niet. De wetgever vindt het niet toelaatbaar. De wetenschappelijke consensus is dat slaan in de opvoeding zeker niet en in veel gevallen averechts werkt, d.w.z dat 'de corrigerende tik' (of ergere vormen) negatieve gevolgen heeft op latere leeftijd.

Je hebt de corrigerende tik en je hebt geslagen worden uit onvermogen en met mattenklopper, broekriem en andere zaken. dan valt het voor mij onder mishandeling. Een corrigerende tik is moet kunnen zolang dat niet elke dag gebeurt. Hun straffen echter met hen ( tijdelijk) iets dierbaars te ontzeggen heeft meer effect. Zoals bijvoorbeeld een uur eerder naar bed, of minder of geen tv of computertijd. Want zou je dagelijks corrigerende tikken uitdelen, dan lijkt me dat uiteindelijk ook geen effect meer te hebben en je kind alleen maar tegen je in het harnas jagen. Dus gebruik dat echt slechts bij zeer hoge uitzondering. Leg ook uit waarom je het doet.

Ikzelf als vader heb aan een bepaalde blik genoeg om mijn twee meiden netjes te laten luisteren. Een eerdere opmerking over die kaarsjes, beter een tik op de vingers, dan verbrande vingers, geeft al aan, dat ouders dan zelf niet snugger bezig zijn, om zulke verleidelijke dingen op het nivo van kinderhandjes te zetten. Iets verleidelijks voor hun oogjes neerzetten, en dan hun aanleren dat ze eraf moeten blijven. Tja, mijn mening is dan daarover, dat je dan het bewust opzoekt. Dingen aanleren doe je spelenderwijs, stap voor stap, confronteer ze pas met bepaalde dingen als ze eraan toe zijn, het beginnen te begrijpen, maar sommige mensen zijn van mening, dat kinderen al alles moeten weten op jonge leeftijd. En als ze dan vervolgens geen gehoor eraan geven, volgt de bestraffende tik op de vingers. Spijt me, dan ben je als ouder niet goed bezig. Ik vind het wel een vorm van huiselijk geweld, maar ook onnodig en getuige van onmacht.

Wat een onmogelijke discussie. Wie van een corrigerende tik direct 'geweld' maakt (de kindermishandeling-bruller) ontneemt anderen de ruimte om erover van gedachten te wisselen. Een beetje talibanistisch: erotiek is dan direct porno, een stukje blote huid schaamteloos en een vrouw die zich niet helemaal houdt aan de verwachtingen van de man direct een hoer. Dat soort getaboeiseer helpt niet. Terwijl je ziet dat veel antwoorders serieus ingaan op de vraag. Het leeft, raakt en houdt mensen echt bezig. Ouders zijn verschillend, kinderen zijn verschillend. Dat de éen zijn kind nooit slaat terwijl het perfect opgroeit tot volwassene, wil nog niet zeggen dat dit opgaat voor alle kinderen en ouders. Algemeenheden zijn in opvoeding nooit waar :-). Volgens mij is belangrijk: regelmatig de vraag opnieuw stellen: kan dit? hoort dit? wat vinden wij er van?

Nee, helemaal niet zolang een tik een tik is. Jammer genoeg hebben verdwaasde pseudopedagogen uit een misplaatste kinderliefde geprobeerd dat de mensen (en de overheid) wijs te maken. Als er iemand een eerste corrigerende tik verdient, dan zijn het wel die pseudopedagogen.

nee, een corrigerende tik zoals jij het noemt moet niet uit woede worden gegeven, maar uit liefde voor je kind. Dan is het geen geweld, want geweld wordt niet gedaan uit liefde.

Een corrigerende tik om een kind tot de orde te roepen kan geen kwaad. Ouders die nooit een tik uitdelen, schelden misschien, of erger nog, negeren hun kind misschien of doen iets anders wat door de "meerderheid" veroordeeld zou worden. Ook al doe je nog zo goed je best bedenk: perfecte ouders bestaan niet!

Er staat weer een hoop onzin bij deze antwoorden. 1. Een corrigerende tik is niet strafbaar. Het mishandelen van een kind is strafbaar, maar dat is het al decennia. Sinds een paar jaar staat in het Burgerlijk Wetboek dat een kind het recht heeft op een opvoeding zonder geweld en zonder vernedering. Pas als een tik op geweld lijkt is hij verboden, maar nog steeds niet strafbaar, het staat immers niet in het Wetboek van Strafrecht, maar in het BW. 2. De wetenschappelijke consensus is helemaal niet dat een tik nooit werkt, of juist averechts werkt. De pedagogische wetenschap is net zo verdeeld als ouders in het algemeen en reageerders op dit forum in het bijzonder, zijn. Amerikaanse pedagogen als Diane Baumrind of - iets controversieler - Dobson hebben aangetoond dat een milde vorm van lijfstraf niet schadelijk is, en juist zorgt voor een betere ontwikkeling van het kind. Met name Baumrind vindt in Nederland onder wetenschappers volgers. Dus ook in Nederland zijn de wetenschappers verdeeld. Conclusie: sommige reageerders op deze vraag weten niet goed waarover ze praten, of ze liegen glashard. Beide feiten zijn kwalijk als je zo stellig iets poneert. Veel meer informatie kan je halen uit onderstaande link.

Bronnen:
home.wxs.nl/~mevrdch/mijm29.html

En corrigerende tik werkt op basis van het schrikeffect wat het teweeg brengt. Na 1 keer is een kind daaraan gewend en zal het als naar ervaren, maar pedagogische effecten zal het niet hebben. De wet brengt het onder bij huiselijk geweld, dus je hoeft het je verder niet af te vragen. Het antwoord is altijd positief.

Jammer dat door een tikje direct als geweld te benoemen men een discussie bewust een hoek in duwt. Hele volkstammen zijn opgegroeid met een tik ondergetekende ook en ik heb daar geen enkel trauma aan overgehouden. In mijn jeugd was het nog wel eens zo dat een leraar een tikje gaf. Als ik dat thuis vertelde dan had ik nog een tik aan mijn broek. Dat wil niet zeggen dat ik sla. Ik doe mijn kinderen geen pijn. maar al;s het echt nodig is tik ik wel eens, maar dat is een tik als schrik en niet als pijn. Want dat is een tik, hier wordt door sommigen een tik direct uitgelegd als het zwaar pijnigen van een kind. Dat doe je niet je geeft een schrik. Dat is hetzelfde als plots bij de arm pakken en naar je toe trekken. Dan krimpt een kind ook in elkaar. Dat doe je als een kind echt niet luistert of voor rede vatbaar is of als schrik tegen een mogelijke verwonding zoals hete kachels. Je doet het wel zo min mogelijk. Nogmaals een tikje is wat anders als een kind pijn doen. En kom nu maar op met die minnen. Want volgens sommigen hier ben ik een criminele bruut

ten eerste zou je je partner of iemand anders kunnen vragen om jou een corrigerende tik te geven dan kan je navertallen hoe het voelde

wat is nu precies een corrigerende tik? Voor mij is het een afblijftik, daar mag je niet aan zitten. Als ik mijn kinderen heb verboden ergens aan te zitten en ze doen het toch krijgen ze een tik over de vingers, maar mijn man ook. Als ik een slagroomtaart op tafel heb staan en iedereen denkt er een lik van te kunnen pakken krijgen ze een tik over de vingers zelfs mijn vader, ook voor hen geldt wie niet luisteren wil....En nee ik vind het geen huiselijk geweld. Huiselijk geweld is als je zonder reden verrot gemept wordt, of de straf totaal niet in verhouding staat met de oorzaak, maar een keer een tik over de vingers of iets stevig bij de arm pakken omdat je kennelijk niet doordringt tot het kind is geen huiselijk geweld. En kom niet aan met dat kan anders, een kind met ADHD dring je niet altijd even vlot in door terwijl dat soms wel nodig is, daarbij moet je soms even een schrikmoment gebruiken, en dat kan alleen fysiek (nb, alleen even bij de arm naar je toe trekken, een tikje over de vingers, geen door elkaar gerammel, of maar door slaan).

Ik zou hiet niet zien als huiselijk geweld, maar een corrigerende tik wijst vaak wel op onmacht. Wanneer ouders het niet meer met woorden op kunnen lossen wordt er uiteindelijk maar een tik uitgedeeld en dat is geen huiselijk geweld. Maar het ligt wel aan de hoeveelheid van de tikken, kijk één tik in de zoveeltijd zorgt niet voor schade. Maar als het zich herhaaldelijk voordoet moet er wel over nagedacht worden. Ik vind dat je je kinderen niet zou moeten slaan, niemand niet uberhaupt! Dat is of onmacht of de ander opzettelijk pijn doen, die intentie zou niemand hebben lijkt me!

NOOIT JE KIND SLAAN, OOK NIET ONDER HET MOM VAN CORRIGEREN! of je het nou strafbaar wil maken of niet, je wil je kind een bepaalde mate van beschaving bijbrengen en geen angst voor jou handen. Slaan of een tik uitdelen is in onze maatschappij NIET normaal. En dat wil ik graag zou houden.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100