Komen politici er ooit openlijk voor uit dat ze het niet eens zijn met een standpunt van hun partij?

Ik kan geen enkel voorbeeld bedenken van en politici die openlijk toegeven het niet eens te zijn met een bepaald punt van hun partij. Zonder dat dit tot afsplitsing, ophef of andere interne problemen lijdt. Eigenlijk is dit gek want het is toch niet zo vreemd dat je het als politici niet met alle punten van je partij eens bent?? Dus vandaar mijn vraag spreken ze dit ooit uit? (ik heb het dus niet over anders stemmen dan de partij graag ziet)

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Antwoord op de hoofdvraag: dat gebeurt. En wettelijk mag dat, omdat Kamerleden "zonder last of ruggespraak" moeten kunnen besluiten. In de praktijk wordt dit echter niet gewaardeerd, omdat de partijen graag zien dat 'fractiediscipline' zichtbaar is. Als niet iedereen hetzelfde stemt, zou de buitenwereld (terecht) kunnen denken dat er verdeeldheid is binnen de desbetreffende fractie. Zo waren er enkele jaren geleden de Kamerleden Ferrier en Koppejan, die bezwaar hadden tegen een rechtse politieke samenwerking, waarbij de PVV een kabinet met VVD en CDA zou gedogen. De CDA'ers Ferrier en Koppejan waren het hier niet mee eens. (Met terugwerkende kracht hebben zij natuurlijk gelijk gekregen want het werd een mislukking.) Op 10-09-2010 stond op Nu.nl dit bericht: "AMSTERDAM – De CDA-partijtop heeft gedurende de crisis afgelopen week geprobeerd de drie dissidenten uit de fractie te ontslaan. Dat schrijft de Volkskrant vrijdag. Dinsdagnacht werd na urenlang fractieberaad besloten dat Ab Klink, Kathleen Ferrier en Ad Koppejan uit de fractie zouden worden gezet en dat ze zich de dag erop moesten melden bij het partijkantoor. Hier zou hun ontslag worden geformaliseerd, schrijft de krant. Ook werd hen medegedeeld dat het congres hen ter verantwoording zou roepen indien ze bij hun standpunt bleven dat de formatie moest worden afgebroken. Druk Bronnen in de fractie bevestigen bovendien dat de drie onder druk zijn gezet door zowel fractievoorzitter Verhagen als intermediair Piet Hein Donner om zich te committeren aan de uitspraak van het congres. Indien die een akkoord zou steunen, mochten de drie niet dwars blijven liggen. Deze weigerden echter een dergelijke verklaring te tekenen. Onmogelijke eis CDA-fractievoorzitter Maxime Verhagen gaf vorige week bij het mislukken van de formatiepoging juist aan dat deze eis werd neergelegd door PVV-leider Wilders. Verhagen noemde dit toen een ‘onmogelijke’ eis, omdat Kamerleden zonder last of ruggespraak moeten kunnen besluiten. Bezwaren De krant meldt verder dat Ferrier en Koppejan hun bezwaren houden tegen een rechtse politieke samenwerking, waarbij de PVV een kabinet met VVD en CDA gedoogt. Koppejan zou bij de partijtop ‘geen valse verwachtingen’ willen wekken over zijn steun aan een onderhandelakkoord. Ook Ferrier geeft geen garanties. Voor de onderhandelaars Rutte, Wilders en Verhagen is de steun van de dissidenten essentieel. Alleen dan hebben ze voldoende zetels (...)"

Gisteren was bijvoorbeeld nog in het nieuws dat het CDU in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts erg kritisch zijn tegenover het asielbeleid van hun eigen Angela Merkel. In eigen land zag je bijvoorbeeld dat dissidenten als Öztürk en Kuzu het oneens waren met ideeën van hun destijds eigen PvdA. Ze hadden wel de vrijheid om dit openlijk te zeggen, maar ze werden daardoor wel uit de partij gezet.

Bronnen:
http://www.nu.nl/buitenland/4229782/merkel...
http://www.nu.nl/politiek/3928328/pvda-zet...

In België gebeurt dit dagelijks, maar dit is dan ook politiek gezien nogal een vreemd land.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100