Samenleving

Er zijn nog steeds mensen die erg bang zijn voor wifi-signalen ("wifi-straling"), DECT-signalen, GSM-verbindingen en dergelijke. Sommigen menen er zelfs acute gezondheidsklachten van te krijgen.

Toch was er ook vroeger, ruim voor de tijd van wifi, DECT en GSM, al sprake van verschillende vormen van straling. Bijvoorbeeld radiostraling, die immers ook door de lucht ging en overal doordrong. En, enkele decennia later, televisiestraling. Nog weer later werden we zelfs vanuit de ruimte overal op aarde "bestookt" met GPS-straling.

Waren er vroeger ook mensen die bang waren voor deze eerdere vormen van straling?

Zo ja, ontstonden er toen ook al clubjes van gelijkgestemden?
Zo nee, is ooit onderzocht waarom er vroeger geen angstigen waren en nu wel?
 

Ik bedoel dus het áántal per geslacht. De percentages mogen er ook bij.

Wellicht zullen de Russen in Kazachstan Russisch als moedertaal hebben. Maar kunnen ze Kazachs? Leren ze dit op school?

Als mijn partner en ik gaan samenwonen, lijkt ons een samenlevingscontract (of hoe dat ook moge heten) erg nuttig. Niet zolang alles goed blijft gaan, maar voor het geval er iets misloopt. Dat kan een relatiebreuk in goede sfeer zijn, een relatiebreuk in onmin, of een overlijden.

Hoe komen we erachter welke contractvormen er bestaan, en aan welke punten we moeten denken?
 

Ik lees dat er meer begrip voor word getoond als iemand zelfmoord of seppuku pleegt, waarom is dit zo in Japan?