Samenleving

De aarde raakt uitgeput. Steeds meer jongeren zijn depressief, zien het leven niet meer zitten. Jongeren verlaten vroegtijdig scholen. We hebben alles wat ons hartje begeerd. Wat is nog een uitdaging? Is er nog toekomst?

Zo irritant. Ik pak mijn spullen in op het moment dat de kassadame aan het scannen is. Meestal kan ik haar bijhouden en heb mijn tassen ingepakt of mijn wagentje weer vol op het moment dat zij het bedrag noemt.

Sommigen echter wachten vrolijk tot ze gepind hebben en beginnen dan pas met inpakken. Zo kan het gebeuren dat mijn spullen moeten worden aangegeven, stuk voor stuk, door de kassadame omdat er geen plekje meer vrij is aan het einde van de band.

Waarom, waarom, warum!

De ouders liggen in scheiding en verlaten beide het huis. Daarnaast willen ze allebei het kind niet meer in huis nemen waardoor het kind alleen achter blijft in het huis.

Wanneer dit mogelijk is kan het kind nog aanspraak maken op een financiele tegemoedkoming zoals huursubsidie? Dit omdat volgens de website van de belastingdienst krijg je geen huursubsidie als je onder de 23 bent en in een huis zit van boven de 380 euro per maand.

Het kind heeft momenteel een partime baantje met een minimum jeugdloon, dus niet bepaald een vetpot. Ze zal uiteraard naar een fulltime baan moeten, maar zal waarschijnlijk rond het minimum jeugdloon blijven.

Vandaag maakte ik op een training kennis met augmented reality. Het zag er indrukwekkend uit. Toepassingen voor het onderwijs zijn er volop te bedenken, en worden waarschijnlijk enthousiast geadopteerd.
Wat gaat dit nieuwe gegeven doen in onze moderne samenleving? Worden we allemaal terminators of komen we ongemerkt in the matrix terecht?