Waarom houdt een verfilming van een boek zich vaak niet aan de rode draad van het boek?

Een voorbeeld is de film Oorlogswinter naar het gelijknamige boek van Jan Terlouw. Het verhaal in de film wijkt sterk af van het verhaal van het boek. In de jaren 70 is een televisieserie Oorlogswinter geweest, die veel meer de draad van het boek volgde. Natuurlijk waren ook daar afwijkingen, maar dat is soms onvermijdelijk.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Om de hierboven beschreven redenen, maar ook, omdat het veranderen van bijv. het einde van het boek commercieel beter aan zal komen bij de kijkers. Bijv. in The Horse Whisperer, waar in het boek Tom, de sympathieke hoofdfiguur, in het laatste hoofdstuk doodgaat (wordt doodgetrapt door een wilde hengst), terwijl in de film hij zijn grote liefde nakijkt vanaf een hoge bergtop, maar nog springlevend is. Gaan de mensen tenminste met 'feel good' naar huis, want je kunt altijd geloven dat het nog 'goed' gaat komen, en dat 'zij' naar hem terug zal keren... Slumdog Millionair en P.S I love you zijn voorbeelden, waar het boek eigenlijk nauwelijks gevolgd wordt, alleen het idee is gejat. Het enige boek, dat echt helemaal van begin tot einde gevolgd wordt, t/m de dialogen aan toe, is 'Gone with the Wind'. Bij alle andere boekverfilmingen die ik ken, is er gesleuteld aan wat de schrijver bedoeld heeft.

Door de speelduur voor een gemiddelde film. Wil je volledig 'de rode draad' volgen dan wordt verfilming bijna onmogelijk. Een film heeft tempo nodig om onderhoudend te zijn. Bij series, waar de speelduur veel langer is dan bij een film, is tempo minder belangrijk. Er is daardoor meer ruimte om de 'rode draad' weer te geven.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100