Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Hoe vertel je vrienden, familie dat je doodgaat?

Iemand een idee hoe je dat het best doet? Ik weet het echt niet en vind er de woorden niet voor. Liedjes en tekstjes over waardoor heb ik al geschreven, vind je op internet,.. Maar vind niets met de boodschap in dat je doodgaat. Na 2 maanden weet nog niemand dit. En weet niet echt niet hoe hieraan te beginnen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Vertel dit vreselijke nieuws zo snel mogelijk, zodat je je familie en jezelf de tijd geeft vragen aan je/hen te stellen als ze die nog voor je hebben, of iets uit te praten. Laat je door hen helpen als dat nodig is, stel je open voor hen. Reken erop dat zij veel verdriet hebben op en na het moment dat je dit verteld, hou je niet groot, deel je emoties. Zorg dat je een rustige plek uitzoekt om het te vertellen en zorg dat er iets te drinken op tafel staat en een doos tissues voor het grijpen. Geef hen op hun eigen manier de ruimte dit een plekje te geven. Vergeet ook jezelf niet, doe de dingen die je altijd nog wilde doen, als dat nog kan. Maak de tijd die je nog hebt, zo mooi mogelijk, omarmt door je familie en vrienden. Heel veel sterkte toegewenst.

je hebt vast wel een persoon in je omgeving, waarmee je goed kan praten. breng aan deze persoon op een directe maar rustige manier de boodschap. het zal een moeilijk gesprek worden, maar met het geheim blijven rondlopen is nog moeilijker. bovendien zullen de mensen om je heen het waarderen als je open kaart speelt. je kunt vervolgens aan de persoon die je in vertrouwen hebt genomen vragen of hij/ zij de boodschap aan de rest van je vriendengroep en familie wil doorgeven. of je herhaald het eerder genoemde gesprek bij de anderen. ik zou wel telkens voor een een op een gesprek kiezen en het niet in de groep gooien of via mail sturen.

Niet er omheen gaan draaien, gewoon duidelijk en eerlijk zeggen. De reacties van je omgeving en van jezelf komen dan vanzelf wel. Als je eromheen blijft draaien maak je het jezelf en je omgeving alleen maar moeilijker. Sterkte in de komende tijd.

Open en eerlijk zijn. Of zeggen dat het slecht met je gaat en dat er een kans is dat je overlijd.

Ik vind het heel jammer dit te moeten horen, ik probeer me in uw schoenen te plaatsen maar dat lukt me niet echt. Ik bewonder je om je kracht om in deze omstandigheden naar de beste manier te zoeken om de mensen rondom u zo veel mogelijk te sparen. Mensen van uw leeftijd sterven meestal niet aan een ziekte, ze krijgen een ongeval en van de ene dag op de andere zijn ze weg. Als er dan een klein lichtpuntje aan uw situatie is, dan is dat jij de mensen kan voorbereiden op wat gaat komen. Ik heb enkele dagen nagedacht over deze vraag, in jouw geval zou ik ten rade gaan bij iemand die slachtoffers begeleid en dan komt bij mij de naam op van Erik De Soir. Hij is een pionier en een voortrekker op het gebied van het begeleiden van slachtoffers. Waarom neemt u eens geen contact met hem, hij kan je vast enkele zinvolle zaken aanreiken.

Bronnen:
http://www.dewegwijzer.org/contact/

Toch begrijp ik dit verhaal niet zo goed. Want mijn man gaat ook binnenkort dood aan kanker. En toen de hematoloog dat wist, heeft hij de familie bij elkaar geroepen om dat te vertellen. Gebeurt dat in België niet? En de psycholoog en maatschappelijk werker waar je bij bent, zorgen die daar dan niet voor? En de behandelingen voor leukemie bestonden uit o.a. hele zware chemokuren, dermate zwaar, dat hij echt niets mee kon en waar je dus echt niet in je eentje van kan herstellen. Hij werd kaal en kon inderdaad niet naar buiten, maar dus ook niet om eten te kopen of wat dan ook. Hoe heb jij dat dan gedaan? Nu hebben wij een ziekenhuisbed in de woonkamer en thuiszorg. Dat was hier snel geregeld als je de diagnose "terminaal" hebt........ Hoe denk jij dat te regelen dan? Mijn advies is: Ga niet op zoek naar gedichten van een ander. Maar ga zelf een dagboek bijhouden. Schrijf op wat je voelt en schrijf jouw eigen verhaal over wat er allemaal gebeurt is. Dan kun je dan in een briefje sturen naar je ouders> minimaal jouw ouders hebben daar recht op. Ook al was de verhouding niet zo goed, zij zullen toch wel willen weten hoe het met hun dochter is.

Bedenk van je wil doen voor dat je dood gaat en met wie je dat wil doen. Bespreek wat je wensen zijn voor het geval dat sterft. Spreek vaker over het onderwerp dood en dat iedereen ooit eens dood gaat. Dat het om jouw persoonlijk gaat hoef je dan niet in het eerste of tweede gesprek aan te roeren. Door vaker over het onderwerp sterven en dood te spreken oef je het en maak je het minder een taboe. Wees open over de oorzaak waarom je doodgaat. Kortom bedenk tussenstapjes. Toegevoegd na 11 minuten: Ik lees in je reacties, dat er kanker voorkomt in de familie. Bel je ouders op of ga langs om daar vragen of te stellen. Zelf zeg je dat je moe wordt om te doen als of je gezond bent. Als je er nog niet over kunt praten doe dan zichtbaar een stap terug. En de opening zin is "Ik heb slecht nieuws." En daarna kun je gewoon een stilte laten vallen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100