Hoe kan ik zorgen dat ik stop met de clown uit te hangen?

Vaak als ik mij onzeker voel of mijn emoties niet goed kan uiten, bijv. ergens verdrietig om zijn, dan laat ik dat niet zien, maar ga ik juist de clown uithangen en trek ik alle aandacht. Ik vind het zelf niet goed dat ik dit doe en wil graag dat ik ermee kan stoppen, maar ik weet niet hoe. Ik neem mezelf steeds voor het niet te doen, maar als het dan weer zover is, dan doe ik het gewoon weer.

Weet jij het antwoord?

/2500

Een goedbegin is om jezelf voor te nemen niet als eerste overal op te reageren, maar te wachten tot je minstens de tweede bent. En dat kun je langzamerhand opschroeven. Één feit staat als een huis, je hebt dit niet in je eentje! Maar je bent wel één van de weinige die uit zelfreflectie hier iets aan wil doen! Steek die maar vast in je zak..

Je hebt een trucje geleerd om je ware emotie niet te tonen. Je gaat het tegenovergestelde doen, namelijk de clown uithangen. Maar jij weet dat in iedere clown ook veel verdriet schuil gaat. Probeer voortaan je echte gevoel te tonen. Als je verdrietig bent, mag je best huilen. Als je boos bent mag je dat best uiten. Anderen waarderen dat eerder dan dat je het verbergt achter een masker. Jezelf kwetsbaar opstellen is best eng, maar als je het eenmaal hebt gedaan, dan lucht dat zo verschrikkelijk op. Je wordt er juist sterker van.

De eerste stap is het herkennen van je gedrag. Dat doe je dus dat is al erg goed. Vervolgens moet je er iets mee doen. Dat is natuurlijk erg moeilijk. Je kan zelf vantevoren bedenken hoe je wel wil reageren. Denk daar goed over na. Vervolgens ga je dat oefenen in situaties. Eerst in de meest veilige situatie (bij iemand waar jij je veilig bij voelt) Om je te helpen kan je bijvoorbeeld een bandje om je pols doen om je te helpen herinneren aan de afspraken die je met jezelf gemaakt hebt. Elke keer als je dat bandje ziet dan denk je weer 'o ja!' Ook is het goed om iemand die je vertrouwd op de hoogte te stellen. Die kan je dan af en toe helpen door je aan te kijken of iets tegen je te zeggen als je weer de verkeerde kant op gaat. Het is heeeel erg moeilijk om gedrag te veranderen dat er in jaren is ingesleten. Het is dan ook helemaal niet gek om de hulp van een coach of therapeut in te roepen als het je zelf niet lukt. veel succes.

Je doet het natuurlijk om je onderliggende emotie te verdrukken. Maar als je onderliggende emoties niet meer een probleem voor je zijn, hoef je ook niet meer de clown uit te hangen. Dus als oplossing, ga met je onderliggende emoties aan de gang. Dus eens niet verdrukken!! Daarbuiten is het natuurlijk je blik op de ander belangrijk. Nu ben je clown om je tranen te verbergen. Anderen mogen die niet zien. Waarom niet eigenlijk? Wat is er erg als je anderen je kwetsbaarheid toont. Wat kan en zal er dan gebeuren?

wees gerust je bent niet alleen. ik zelf heb hier namelijk ook heel veel last van gehad, het beste is ( vind ik dan ) vertrouwde mensen hier over vertellen, over je probleem en wat je eigenlijk echt voelt. dan langzamerhand aan meer mensen vertellen ( leraren, directeur van je school, mentor ) zo kunnen hun er ook rekening mee houden, en misschien willen hun het wel in de klas vertellen. dat iedereen er van weet. of vraag of ze jou even de gelegenheid willen geven om het te vertellen. dan merk je dat iedereen er positief op reageert. en dat je minder straf krijgt van de leraren( had ik iig wel ).

ga kijken voor een seminar zelfvertrouwen kan je onwijs helpen:)

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100