Je hart openen of binnenvetten?

Hoe komt het dat wanneer je je openstelt richting anderen, en dus je gevoelens over zaken deelt, vaak een tijdje later met je openhartigheid om je oren wordt geslagen? Zijn mensen niet te vertrouwen? Ik ben er een erge binnenvetter door geworden maar dat is ook niet ideaal.

Toegevoegd na 7 uur:
Dankjewel voor jullie antwoorden. In dit geval gaat het eigenlijk om mijn partner. Hij is zelf niet zo open maar verlangt dat wel van mij. En als hem dan iets niet zint is het van "ja maar jij vindt toch dit" en "jij hebt hier last van". Dat doet pijn en nodigt dus niet uit om open te zijn, waar hij vervolgens dus weer boos over is.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Vooral op je toevoeging reagerend denk ik dat de manier waarop jullie met elkaar omgaan niet uit zichzelf zal verbeteren. Je partner is erg beschuldigend, zo te horen en jij dreigt daardoor steeds meer in je schulp te kruipen. 'Jij' is ongeveer de slechtste opening om met conflicten om te gaan. 'Ik' heb het gevoel dat, vind dit of voel me ergens wel of niet prettig bij, etc. geeft de ander veel meer ruimte om ook zo te reageren. Doe er wat aan, bijvoorbeeld door hulp te zoeken in de vorm van relatiegesprekken maar maak je partner duidelijk dat je hier niet gelukkig van wordt. Toegevoegd na 3 uur: Overigens kan ik me evenmin voorstellen dat je partner hier gelukkig mee is.

je kunt je ook te open opstellen. Een beetje minder misschien en dan werkt het wel

Als ik moet kiezen tussen je hart openen of binnenvetten, dan zeg ik meteen; je hart openen. Dingen opkroppen is slecht voor je hart. Dan maar kwetsbaar, dan maar met je openhartigheid om de oren worden geslagen. Uiteindelijk kom je met openheid een stuk verder, is mijn ervaring, al was het alleen maar omdat je op die manier de mensen goed leert kennen (aan de hand van hun positieve dan wel negatieve reacties). Maar af en toe kun je je mening of gevoelens maar beter voor je houden, puur uit tactische overwegingen. Is een kwestie van je antenne goed afstellen. Wat lastig kan zijn hoor, praat me d'r niet van. ;-)

Ik herken mij in je vraag. Wees trots op jezelf dat je dat kan en doe, dat je er later met om je oren wordt geslagen, is omdat die personen zich ervoor schamen dat zij zich bij jou zo hebben laten gaan. Dit zegt niets over jou, wees trots op jezelf.

Ha, die Anna1963; Binnenvetten en openstellen hebben allebei hun voors en tegens. Het is de kunst om voor jezelf een balans te vinden hoever je bij wie kunt gaan met dat vertrouwen. Als je daarin feilloos slaagt moet je er een boek over schrijven, dat wordt geheid een bestseller.

Ja, sommige mensen zijn niet te vertrouwen. Maar dat erkennen en herkennen is een levenskunst die lang niet iedereen gegeven is. Openhartigheid, je hart openstellen, is ook niet altijd goed en niet altijd gewenst. Vaak heb je er niks aan. Doe je het wel, en blijkt het tegen de verkeerde mensen, tja dan zul je wat eelt op je ziel moeten kweken en je moeten wapenen tegen de eventuele negatieve reacties. Je noemt twee uitersten en geen van beide is het ideaal. Probeer een middenweg te vinden en probeer onderscheid te leren maken tussen mensen die je vertrouwt en mensen met wie je beter oppervlakkig kan blijven omgaan.

Je gevoelens uiten is altijd beter dan ze op te kroppen maar.. Ze uiten betekent in jouw geval..je gevoelens een beetje behoedzamer gaan uiten. In géén geval moet je je op lopen te vreten, zoals ze dat noemen. Ik denk dat jullie er verstandig aan doen eens open en eerlijk met elkaar te gaan praten. Jij kunt in dat gesprek dan aangeven wat jou pijn doet in, zogezegd, de 'achteraf verwijten' van je partner. Als jullie van elkaar houden..en dat geloof ik stellig..moet er een oplossing..een omslag tussen jullie te bereiken zijn. Vind elkaar terug..desnoods door jullie beider tranen heen.. Ik wens jullie sterkte een heel veel liefde voor elkaar toe.. Groet, Ton

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100