Hoe verbeter ik mijn evenwichtsgevoel?

Voor mijn evenwicht heb ik mijn ogen nodig. Ik wil graag mjin evenwichtsgevoel onafhankelijk maken van mijn ogen, of van een referentie die ik kan voelen. Hoe doe ik dat?

Een paar voorbeelden.

In het donker een trap aflopen zonder een leuning vast te kunnen houden, is een risico.

Op één been staan lukt goed, behalve met ogen dicht.

Ik moest eens een zware balk omhoogbrengen, en daartoe een ladder oplopen. Daarbij moest die balk nauwkeurig langs wat obstakels heen worden gemanoeuvreerd. Als ik maar naar de ladder of naar de muur kan kijken, lukt dat. Als ik naar de balk en de obstakels moet kijken, val ik om. Ik heb het opgelost door de balk op een schouder te leggen en met de andere hand vast te houden. Met de vrije hand kon ik de muur voelen. Niet vasthouden, niet leunen, maar alleen voelen geeft me al voldoende referentie.

Aan de rand van een afgrond staan vind ik helemaal niet eng. Maar ik weet dat ik kan vallen als ik geen referentie heb. Het maakt niet uit of ik die referentie kan zien (rotsbodem onder mijn voeten) of voelen - al staat er maar een dun boompje dat mijn gewicht nooit zou houden, puur het voelen van zo'n boompje houdt mij al in evenwicht.

Ik probeerde eens een ligfiets van een vriend. Ik viel steeds om. Tot die vriend met mij mee ging rennen. Eerst hield hij mijn hand stevig vast; dat werkte niet. Toen hield hij mij losjes vast. Geen enkele steun. Toen ging het wel: het ging niet om het bieden van steun, het ging erom dat ik een referentie had.

Toen ik leerde roeien en een smalle (dus wiebelige) boot, heeft mijn instructeur heel vaak gezegd dat ik naar de horizon moest kijken. Maar dan val ik om. Als ik naar het puntje van mijn boot kijk, en daardoor tegelijk het water rondom mij zie, houd ik prima evenwicht.

Ik heb geoefend met staand overeind blijven in de metro zonder vasthouden. Gaat prima, maar ja, dan zie ik voldoende referentiepunten.

Zelfde met sloffen uitdoen en schoenen aantrekken: staan, één voet optillen, slof uitdoen, terwijl ik op één been blijf staan bukken om de slof neer te zetten en de schoen op te pakken, overeind komen, schoen aantrekken, veters strikken - alles op één been, maar alweer, ik heb heel veel referentie om mij heen.

Hoe zorg ik er nu voor dat ik mijn evenwicht behoud zonder afhankelijk te zijn van mijn ogen of van een voelbare referentie?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Voor een goed evenwicht heeft het lichaam drie hulpmiddelen: het evenwichtsorgaan in het binnenoor, het gezichtsvermogen of meer algemeen de zintuigen, en het interne gevoel van de stand van spieren en gewrichten. Zolang twee van de drie normaal werken heb je ook een normaal evenwicht. Als ik het verhaal lees heb je moglijk een vermindering van de werking van ofwel het evenwichtsorgaan, ofwel van het interne gevoel. De huisarts kan met een globale test uitvinden welk van beide de meest waarschijnlijke schuldige is, en doorverwijzen naar ofwel de neuroloog ofwel de KNO-arts.

Paardrijden! Helpt erg goed om je balans en evenwicht te vinden.

kung fu.

QiGong

Je beschrijft heel nauwkeurig dat jij je omgeving als referentie nodig hebt om je staande te houden... dit weerspiegelt precies hoe je in het leven staat: je hebt een kader, een houvast nodig om je staande te houden... En aan dat wat is, kun je zelden iets dóén... als je innerlijke houding (van zelf) verandert, zal je fysieke houding ook vanzelf veranderen...komt er balans en aarding van binnen, zal die naar buiten weerspiegelen... Toegevoegd op 04-05-2009 12:51:58 en idd zoiets als qigong kan je helpen om je fysieke balans te versterken... want zo werkt het natuurlijk ook: fake it 'till you make it: doe balans en balans zal ervaren worden...

Herken veel van wat je schrijft, en .. bij mij zijn de twee evenwichtsorganen uitgevallen. Vraag je huisarts of het misschien zin heeft bij een KNO-afdeling het evenwicht te onderzoeken/meten.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100