Wat kan je doen als je zwaar onzeker bent?

Ik ben een puber en ik ben zwaar onzeker. Als iemand een opmerking tegen me zegt, al is het een geintje neem ik het super in me op en kan ik er om huilen. Ook komen telkens nare gedachten naar boven. Bijvoorbeeld over zelfmoord...

Ik denk dat alles fout is wat ik ook doe. Computeren, spelen, naar het park alles!

Ik denk dat ik weinig vriendinnen heb 1 speel vriendin 1 shop vrienden en 1 sport vrienden en natuurlijk vrienden binnenschool. Nu ga ik naar de middelbare (brugpieper.)

Maar vandaag was ik met heel veel mensen aan het werk met 6 andere kinderen. Daar raakt ik al die rot gedachten heel ff kwijt.

Ik wees erg dankbaar voor jullie antwoorden want op internet is alleen onzin.

Toegevoegd na 1 minuut:
Daar raakte ik even al die rot gedachten kwijt.

Toegevoegd na 6 minuten:
Ik voel me vaak DOODongelukkig en dan zit ik de hele tijd te huilen.

Toegevoegd na 19 minuten:
Ik verveel me best vaak ..

Weet jij het antwoord?

/2500

Denk zeker niet aan zelfmoord! Ik heb al eerder iemand gezien hier op GV die dacht aan zelfmoord. Maar dat moet je zeker niet doen, er zijn genoeg mensen die van je houden dat weet ik zeker! Die steunen je wel in deze moeilijke tijd! Ga naar je ouders of naar je ene vriendin toe, ik weet zeker dat die je steunen. Je bent een uniek mens, het maakt niet uit dat je anders bent, dat maakt je nou eenmaal tot wie je bent en daar is helemaal niks mis mee! Denk aan dat iedere keer wanneer je een opmerking krijgt over bijvoorbeeld je gedrag of uiterlijk. Die mensen weten niet wat ze zeggen, die zijn zelf gewoon heel onzeker over zichzelf. Trek je niks aan van die mensen, die kennen jou niet goed en kunnen dus niet over jou oordelen! Denk aan alle dingen die ik net heb gezegd. Hopelijk wordt je dan wat minder onzeker! Maar geloof in jezelf, ben trots op jezelf! Veel sterkte!!!

Het klinkt als een dooddoenermaar zo is het niet bedoeld maar je bent niet de enige die daar last van heeft. Er gebeurt ook nog al wat met je, je voelt je misschien bijna een vreemde in je eigen lichaam dat gigantisch aan het veranderen is. Andere school, waardoor je direct eigenlijk geen kind meer mag zijn, andere verwachtingen, en meestal (te) hoge. En dan heb ik het nog niet gehad over de hormonen die door je lijf gieren. Probeer je zelf voor te houden dat je er mag zijn. Wees trots op wat je doet, Spiegel je niet aan een ander want daar knap je op af. Wees jezelf.

Je verhaal klinkt heel erg herkenbaar, en dat zal het voor de meesten van ons wel zijn denk ik! Het komt voor een groot gedeelte denk ik door je huidige levensfase, de puberteit, en dan ook nog door je eigen persoonlijkheid. Het zit in de aard van het beestje, en een beter spreekwoord zou hier niet bij passen! Maar ja, daar schiet je voor nu natuurlijk niets mee op, want met elke blik die je toegeworpen krijgt, denk jij meteen het ergste, en ga je misschien wel blozen en weet je niet goed wat je met je houding aan moet, of hoe je je zou willen gedragen. Voor wat het waard is; over een heel groot gedeelte van je onzekerheid zul je heengroeien, en misschien zul je altijd wel wat onzeker blijven, maar ook dat heeft zijn goede kanten, spijt van een impulsieve daad zul je niet zo gauw hebben. Wat je nu kunt doen om je toch een beetje tegen jezelf te 'wapenen' is je leren te ontspannen. Je geeft aan dat wanneer je geconcentreerd bezig bent, je even niet aan je onzekerheid en de gevolgen daarvan denkt. Dus zoek een hobby waarop je jezelf compleet moet concentreren en die al je aandacht opeist. Op die momenten kom je tot rust en kalmeer je. Probeer verder wat assertiever te worden, in de zin dat je aanleert om bijvoorbeeld in de klas als eerste op een vraag antwoord te geven, of als men ergens een vrijwilliger voor vraagt, jezelf als eerste aan te melden. Zo dwing je jezelf om 'in the spotlight' te staan en leer je dat het gewoon is om je mening te geven, een vraag te beantwoorden, of er 'gewoon bij te horen.' Geloof me, een ander beoordeelt jouw lang niet zo kritisch als dat je dat bij jezelf doet! Om wat 'vrijer en makkelijker' te worden zou je eens kunnen overwegen om op een (vecht)sport te gaan, voor als je lichamelijk wat weerbaarder wilt worden. Of probeer zingen, dansen of acteren als je dat leuk lijkt. Zo leer je spelenderwijs je lichaam gebruiken en wordt je steeds minder onzeker. Toegevoegd na 1 minuut: Ga in elk geval niet al te veel met die gedachten aan de dood en dergelijke in zee, want daar ben je gelukkig nog lang niet aan toe...laat dat soort dingen maar aan oudere mensen over die voor hun gevoel klaar zijn met hun leven op aarde...jij begint net dus probeer dat soort dingen wat te verdringen.

waarom veel vriendinnen/vrienden willen hebben? Met 1 kan je heel erg gelukkig worden en zijn. Praat met hem of haar, wees vooral eerlijk ook naar jezelf toe. Doordat je deze vraag op GV heb gesteld, ben je erg dapper en moedig en zie je je probleem onder ogen. (dat moest ik ff kwijt aan je!!!) Misschien kan je eens jezelf afvragen waarom je onzeker bent. Heb je een beugel/bril/haren die je niet leuk vindt of wat dan ook en zoek "lotgenoten", ook meisjes/jongens die iets hebben waar ze onzeker over zijn. Zoek een vertrouwens persoon, misschien hier wel op GV, stuur een privebericht desnoods en praat over je gevoel met hem of haar. Wie weet krijg je zo een echte vriendin/vriend erbij met wie je het erg leuk hebt en je negatieve gedachten verdwijnen. Sterkte hoor!!!

Onzekerheid en puberteit gaan vaak hand in hand. Er zijn maar weinig pubers die erg zeker van zichzelf zijn. Je bent dus niet de enige en het is ook niet gek of vreemd. Accepteer jezelf zoals je bent, neem je eigen verlangens en dromen serieus. Doe dingen die je echt leuk vindt en waar je, als het even meezit, goed in bent (leuke hobby's, sport, wat dan ook). Dat geeft je plezier en zelfvertrouwen. En wie zelfvertrouwen uitstraalt krijgt ook minder snel vervelende opmerkingen of beledigingen over zich heen. Maar houd vooral voor ogen dat dit een fase is waar je doorheen moet. Echt, naarmate je ouder wordt zul je merken dat je sterker in je schoenen komt te staan. Sterkte ermee en houd moed!

ik ken t probleem.mijn dochter heeft t ook ,was erg onzeker en van geintjes hield ze al helemaal niet van.ze is erg vaak gepest op school en heeft al veel meegemaakt in haar leven.ik weet niet hoe oud je bent maar je kan wel geholpen worden hoor.sinds dit jaar,nu n paar maanden geleden,is zij door verwezen van school uit naar het ggnet.eerst vond ze t niks.ik heb haar gezegd,probeer t,kijk t aan,baat t niet dan schaad t niet.als je t niet probeerd weet je nooit of t geholpen heeft.de eerste keer ben ik mee gegaan omdat ze me dat vroeg.het was n intake gesprek en t ging er emotioneel aan toe maar ze heeft door gezet.nu na ongeveer 5 keer heeft t al wel effect op haar en ze voelt zich er zelf ook wel iets beter door.het kan nog wel n tijdje duren maar ze wil t door zetten en over haar angst heen komen.ik vind t heel erg belangrijk dat ze gelukkig is en dat ze deze stap heeft genomen.ik ben trots op haar en zij is ook trots op zichzelf.ze wil van dat onzekere gevoel af en als ze zo doorgaat komt t allemaal wel goed.die mensen zijn daar in gespecialiseerd dus weten waar ze t over hebben.schaam je niet want je bent echt niet de enigste daar.praat er ook met je ouders over dat dit je dwars zit en vraag of ze je willen helpen en steuen hierin.

Iedereen heeft last van onzekerheid. Ik ben door mensen waarvan ik dacht dat ze mij heel goed kennen heel zelfverzekerd geschat terwijl ik me altijd heel onzeker voelde. Wat mij hielp is de gedachte dat er altijd wel iemand in de buurt is die minder zeker van zichzelf is dan ik. Focus je op je positieve eigenschappen en denk niet te veel aan negatieve dingen. Jouw slechte kanten vallen mensen vaak niet eens op omdat veel mensen eigenlijk meer met zichzelf bezig zijn. vooral op jouw leeftijd. Let meer op de goede eigenschappen van de ander en geef af en toe eens een complimentje. Als je laat merken dat je de positieve eigenschappen van een ander waardeert dan gaan zij jou meer waarderen en zal je zelf ook vaker complimentjes krijgen. Hierdoor zul je je beter gaan voelen en meer vrienden maken. Maak je niet druk om wat een ander zegt. Mensen zijn verveeld en willen lol beleven. Daarbij maakt het vaak niet uit of het ten koste gaat van iemand anders. Helemaal bij kinderen niet. Zij zijn bikkelhard en zien niet in dat de slachtoffers van hun pesterijen e.d. zich diep ongelukkig kunnen gaan voelen van hun acties. Goed of slecht is altijd ten opzichte van iets. Wat voor het een goed is, is voor het ander weer slecht. De een z'n dood is de ander z'n brood. Het gaat erom dat jij je er goed bij voelt. Als jij computert en de hele dag in een stoel zit is het misschien slecht voor je omdat je dik wordt, maar daar in tegen kun je wel sociale contacten van school opdoen via hyves en msn, of een heleboel informatie opslurpen die je bij google hebt gevonden.

Ik ben nu bijna 20, en heb toen in van de basisschool kwam hetzelfde gehad. Ik viel samen met twee vrienden van me overal buiten, werd gepest, en ik dacht dat alles wat ik deed verkeerd was. Zelfs nu nog, ben ik nog wel onzeker, alhoewel dat op den duur wel een stuk minder is geworden. Ik hoef niet door iedereen aardig te worden gevonden, maar koester degenen die ik wel mag. Hou je vast aan je vrienden, en heb vooral lak aan mensen die je dwarszitten. 'Trek het je niet aan', zullen veel mensen tegen je zeggen, maar dat is echt niet zo makkelijk, weet ik uit ervaring. Maar opmerkingen kunnen me niet interesseren. Zoek iets waar je goed in bent, dat kan je zelfvertrouwen opkrikken, iets wat bewijst dat ook jij talent ergens hebt. Praat met vrienden, ga met hen leuke dingen doen. En op de middelbare school vind je vast ook mensen met dezelfde ervaringen. Ik durfde de eerste dag niemand aan te spreken, maar er kwam wel iemand naar mij toe. Dat is mijn schooltijd daar mijn allerbeste vriend geweest. Toen ik vervolgens ging studeren, heb ik in het begin meer contact gelegd, maar ook maar met een tiental mensen. Dat is voor mij prima, je hoeft echt geen vijftig vrienden te hebben. Waarschijnlijk zijn veertig van die vijftig niet eens echte vrienden, er zijn er maar een paar die echt voor je door het vuur gaan. Bedenk je dat de meeste mensen net zo naar jou kijken als dat jij naar hen kijkt. Als iemand een klaslokaal binnenkomt, staar je die dan aan samen met iedereen naast je? Nee, en andersom is dat ook zo als jíj binnenstapt. Een groepje dat lacht als jij voorbijkomt, heeft het niet persé over jou. Ja, ik heb ook even gedacht dat het allemaal geen zin had. Maar hoe meer je erover nadenkt, hoe meer je de slechte dingen gaat zien, en hoe ongelukkiger je wordt. En in zo'n spiraal wil je niet terechtkomen. Het zal een hoop tijd kosten om zelfvertrouwen te bouwen, het is niet een kwestie van een paar weken. Maar je zult op de middelbare school goede vrienden maken, geloof me. Succes op je nieuwe school, en sterkte! Toegevoegd na 6 minuten: Na: 'trek het je niet aan' bedoel ik dat opmerkingen me niet meer interesseren, vroeger betrok ik het me wel op mezelf. Hoe moeilijk ook, de meeste opmerkingen die kwetsend kunnen zijn, krijgt bijna iedereen naar zijn hoofd geslingerd. Dat is echt niet om jou persoonlijk te kwetsen. Waarschijnlijk zijn die mensen het na een kwartier alweer vergeten, terwijl jij dan nog steeds erover nadenkt. Dat hoeft echt niet!

ik voelde me vroeger hetzelfde als jij echt waar. je groeit er vanzelf overheen;) wat mij veel zelfvertrouwen heeft gegeven is mensen helpen. dan weetje dat je nuttig ben, dat je waarde heb. helpen hoeft niet persee doormiddel van geld geven of iemand zijn auto poetsen. maar naar iemand luisteren met problemen is ook een vorm van helpen. een complimentje geven maakt 2 mensen gelukkig. je gaat zo naar de middelbare. je hebt nu een nieuwe kans. je kan zien wie je wil zijn. maak er wat van. ga serieus aan je schoolwerk en probeer in de groep te komen. geloof e het komt allemaal goed:) je groeit eroverheen

De basiscursus van de VVM gaan doen: www.verlegenmensen.nl Het is heel goedkoop en was voor mij een gouden stap. Het heeft mijn leven veranderd.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100