Is het verstandig om de dochter van mijn zusje van 18 jaar in huis te nemen is erg depressief en snijd zich.

Mijn nichtje is een beetje de weg kwijt volgens de artsen is er niet zo veel aan de hand. Haar ouders liggen in scheiding maar wonen nog wel in het zelfde huis. Ze geeft aan als ze thuis weg is dat het beter zal gaan. Het idee om ze in huis te nemen laat me maar niet los kan iemand mij helpen weet niet goed wat ik moet doen. Ik kan er ook niet bij dat de artsen aangeven dat er niets aan de hand is terwijl ze zich flink snijd in haar armen. Zou het helpen als ik haar bij mij in huis neem. Mijn kinderen zijn al de deur uit dus ze zou dan alleen bij mij en mijn man wonen
Al jullie raad is welkom.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Waar liefde woont daalt de zegen neer. Het is heel belangrijk dat je man en jij daar eensgezind gevoel over hebben, anders wordt het niets. Zijn jullie beiden overtuigd dat je dit moet doen, ga er dan voor. Jullie zijn blijkbaar ervaren, stabiele opvoeders met volwassen kinderen. Dat geeft een ferme basis, dit is geen beginnersklus. Wij zijn ook pas als pleegouders begonnen toen onze kinderen (bijna) volwassen waren. Daar zaten ook kinderen bij die zichzelf beschadigden. Zet wel een goed en compleet hulpverleningsplan op, naast jullie liefde en geborgenheid is bij dit gedrag goede psychotherapie en mogelijk medicatie nodig. Dus het meisje even tot rust laten komen en dan direct de hulpverlening opstarten met een goede huisarts die snijden niet bagatelliseert. Zoals je wellicht weet, snijden kinderen zich om de zielenpijn door verplaatsting van pijn naar het lichaam onder controle te willen krijgen. De vrijkomende endorfine verdooft dan het verdriet en de geestelijke pijn dan maar brengt natuurlijk ferme risico's met zich mee. Mijn zoon heeft laats een patiënte moeten hechten die zich flink toegetakeld had. Het is een goede zaak met dit meisje afspraken te maken dat ze stopt met zelfverwonding. Zoek samen met haar uit wat jullie samen kunnen gaan doen als ze die neiging voelt. Helaas is enige malen terugval te verwachten en gooi dan niet meteen de handdoek in de ring. Weest dus alert en houd haar lichaam als tante in de gaten. Bij het bezoek aan de huisarts is inventarisatie van de schade en controle van het bloedbeeld ( Hb) wellicht zinvol. Mensen die zich snijden kunnen zo laag in het Hb en vit B zitten dat dat op zich gezondheidklachten geeft. Heel veel succes.

Ik kan vanaf hier niet zeggen of jouw idee goed is voor je nichtje. Ik denk dat je jouw idee eerst aan je man en dan aan beide ouders moet voorleggen. Zijn alle partijen positief over dit voorstel, pols dan je nichtje eens hoe ze erover denkt. Uit de situatie kan haar in eerste instantie rust geven, maar bij automutilatie is psychologische hulp noodzakelijk. Die zal mi voorop moeten staan.

Ik zou zeggen: Probeer het maar, geef haar liefde en aandacht. Laat haar eerst even betijen, maar schakel haar vanaf dag een in voor huishoudelijke karweitjes. Dit is noodzakelijk om gewoon met de benen op de grond te blijven en niet in haar verdriet te verdwalen. Vertel haar dat ze welkom is, heel welkom, en dat je van haar wat hulp verwacht. Laat je afwasmachine uit. Tijdens de afwas en het koken kunnen er wel verhalen loskomen. Ga een keer samen naar de stad en pik een terrasje. Ook dat is een plek waar ze wat los zou kunnen komen. Wees solidair met haar beide ouders. Heel belangrijk!! De scheiding is niet haar schuld. Zomaar wat tips. Praat er, voor jezelf, ook even over met je huisarts, zodat je, als het verkeerd mocht gaan, snel hulp kunt inroepen. Gespreksbejegening voor je nichtje of ondersteuning(tijdelijk) met medicijnen. Zoiets. Goed hoor, dat je dat wilt doen. Jonge mensen hebben steun nodig! Toegevoegd na 2 minuten: Ik begreep uit je vraag dat je nichtje al ""aangemeld"" was bij je. Uiteraard, heb je er met je man over gepraat.

Maak duidelijke afspraken en geef je grenzen goed aan. En zorg dat is een dag structuur heeft (normale tijden naar bed en uit bed). Dan zou het goed moeten gaan. Mocht het niet gaan: zoek op tijd hulp van een arts. Zodat je er zelf niet te veel onder gaat lijden. Toegevoegd na 1 minuut: O ja, veroordeel het snijden niet en probeer het niet te stoppen. Zorg alleen voor dat het niet gebeurd in huis. Begrip kan wel helpen.

Mooie artsen zeg!Daar kun je de oorlog mee winnen.Je nichtje heeft het waarschijnlijk zeer moeilijk met de scheiding van haar ouders.Snijden gebeurt vaak om de intense inwendige pijn te overtreffen met uitwendige pijn.Ze heeft echt hulp nodig.Als ze zelf graag naar u toe wil zou ik wel bedingen dat ze ook professionele hulp krijgt.

Wat een getob zeg! Arme meid, dat nichtje. Ze heeft ongetwijfeld meer aan het hoofd dan die scheiding en volgens de artsen is er niets aan de hand. Nou ja. Ik ken het nichtje niet, maar weet wel dat er niks gesneden wordt als er niks aan de hand is. Je kunt het proberen. Nooit geschoten is altijd mis. En wat liefdevolle aandacht kan wonderen doen bij een geteisterde ziel. Stel je er alleen niet teveel van voor. Denk niet dat je, simpel door op te vangen, iets aan de problemen van het meisje kunt doen. Zelfmutilatie ( deftig woord voor jezelf verwonden) heeft vaak een veel diepere oorzaak wat in feite om een professionele aanpak vraagt. Dus : " zou het helpen?" Ja, misschien helpt het even als het meisje even een prettig onderkomen heeft. Maar dat kan, denk ik, niet genoeg zijn. Van daaruit kan er misschien wel deskundige hulp gezocht worden. En niet bij artsen die beweren dat er niets aan het handje is.

Hallo :) Je gevoel zegt het al.... Geef daar gehoor aan... Dat ze zich snijdt is niet omdat ze zich van kant wil maken maar heeft een andere reden, vraag haar daar eens naar... Je kunt haar in huis nemen en zeggen dat als ze dat zonodig toch moet doen het buiten jouw zicht doet en er sperti op moet smeren zodat er geen littekens van te zien zijn later... Snijden is verslavend voor veel mensen die automutileren... Veel mensen met de borderline persoonlijkheidsstoornis doen dit... Het heeft met een vorm van ontspanning te maken, pijn willen voelen om even alleen dat te voelen, ach wel meerdere redenen... Leidt haar af door leuke dingen te gaan doen... Naar buiten vooral.. Zelf was ik ook zwaar depressief en mijn man ook... Mijn man automutileerde maar is er vanaf, sinds hij met mij een relatie is begonnen... We doen tai chi samen en dat geeft ons rust en eigenlijk ben ik al maanden van mijn depressie af daardoor... Misschien wat voor haar... Als je wilt mag ze wel contact met me opnemen... Als het je gerust stelt is een diagnose misschien handig maar ja of je altijd blij moet zijn met een etiketje... Sterkte ermee... Bedenk wel dat als je haar in huis haalt de problemen daarmee nog nie weg zijn... Maar verandering van omgeving geeft vaak helderheid in je hoofd... Nobel trouwens dat je haar op wilt vangen... Niet veel mensen staan klaar voor een ander... Als je anders bent val je al gauw buiten de boot.... artsen -.- ... geef haar je steun :) volg je gevoel maar :)

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100