Hoe komt ik van mijn onzekere gevoel af in contact met mensen?

iedereen heeft wel eens moeite in een gesprek of sociale situatie maar ik heb nog nooit een persoon ontmoet die hetzelfde heeft als mijn. ik heb namelijk de behoefte om altijd oogcontact met iedereen te maken waar ik ook ben op straat in de supermarkt of thuis het maakt niet uit. het gaat niet eens zozeer om wat voor oogcontact ik heb echt geen flauw idee waarom ik dit heb en het word steeds erger. ook in een gesprek met meerdere mensen ben ik alleen maar bezig dat diegene oogcontact met mijn maakt als hij of zij haar verhaal vertelt. en dit is niet het enige waar ik mee kamp want als ik dan oogcontact heb ben ik bang dat diegene een soort van angst ziet in mijn ogen of mijn gedachten kan lezen dus dan krijg ik altijd het gevoel alsof er een soort van schok of flits door mijn ogen gaat die de ander ziet het is heel moelijk uit te leggen. bijvoorbeeld nog een situatie ik ben in een serieus gesprek en ineens stelt er iemand uit dezelfde ruimte een vraag aan diegene terwijl ik net oogcontact met diegene heb ik heb dan altijd het gevoel dat ik een soort van flits van schrik in mijn ogen krijg ik weet dat het misschien heel apart klinkt en dat de meeste van jullie er niet eens over nadenken maar voor mijn is het een dagelijks probleem en het is zo vermoeiend dus kan iemand mijn uit leggen waarom ik dit zou kunnen hebben en of er toch nog mensen zijn die dit ook hebben en hoe zoiets ik er van af kunnen komen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je verhaal is natuurlijk maar beknopt, maar wat ik er zo van kan maken ben je bepaalde "dwanggedachten" aan het ontwikkelen, die zich danwel tot een sociale (angst)stoornis danwel tot een obsessieve stoornis kunnen leiden. De "basis" is altijd angst / onzekerheid (wat tekort aan zelfvertrouwen wellicht), en je ziet het veel bij jonge mensen / vrouwen aan het einde van de puberteit, als er zich in je leven veel grote veranderingen voltrekken en je je moet losmaken van het "oude vertrouwde" en op jezelf moet leren vertrouwen. Als je je bewust bent van je "verkeerde" gedachten, en wellicht de "verkeerde" acties die je daar op laat volgen, kun je een beetje proberen er op te letten en jezelf te dwingen het anders te doen (en te zien dat er niks ergs gebeurt). Wees er ook alert op of je wellicht nutteloze handelingen gaat verrichten (dingen te vaak controleren, bepaalde situaties ontwijken, etc). De "flits in je ogen" waar je het over hebt ziet natuurlijk niemand, maar dat is een gevoel / emotie die door je heen schiet op momenten dat de situatie op een of andere manier "ongemakkelijk" voor je wordt. Het beste is echter hier zo vroeg mogelijk hulp bij te zoeken (in de regel via de huisarts, die vaak de hulp inschakelt van een praktijkondersteuner met veel ervaring op dit gebied). Hoe sneller je de koe bij de horens vat en dit probleem gaat aanpakken, hoe beter.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100