Zouden doktoren mensen die ze in het dagelijks leven passeren waarschuwen als ze iets zien wat niet in orde is?

Dat zou wel aardig zijn. Ik zou het wel doen denk ik. Ookal kun je er mensen onnodig bang mee maken. In het ergste geval is het echt iets ernstigs en red je iemands leven daarmee.

Tot mijn spijt moe tik zeggen: Ja, er zijn er die dat doen. Kennissen van ons hebben een arts in de familie en die wees vorige week op een plek op mijn arm. Ik heb hem gezegd dat ik prima voor mezelf kan zorgen en deze al heb laten bekijken door een dermatoloog. Deze gaf aan dat er niets mee aan de hand was.

Het is niet de taak van een individue om anderen ongevraagd van dit soort informatie te voorzien. Je kan er ook heel veel mee kapot maken. Niet iedereen is bereid hier het positieve van te zien (de waarschuwende factor). De mensen die het wel zouden waarderen zijn ook de mensen die zelf artsen bezoeken op het moment dat dingen aan hun luichaam veranderen.

Ik heb er een zwaar hoofd in. Bij dit soort gevallen zal hij zich wijselijk op de achtergrond houden. Hij is niet verantwoordelijk en zal ook nooit ter verantwoording geroepen (kunnen) worden hooguit door zijn eigen geweten. Mocht hij fouten maken dan is het een heel ander verhaal. De meeste artsen waarik zelf mee te maken heb zijn heel kundig op het gebried van diagnostiseren en behandelen van kwalen en ziektes maar als het aankomt op menselijkheid en geweten dan is er in dat koppie niet veel plaats meer over ivm al die kennis over ziektes en hoe die te behandelen.
Dus, Nee (hooguit vrienden en familie) zal een arts niet doen.

Nee, ik denk dat ook dokters hun privéleven van hun werk gescheiden houden.

Ik ben mijn huisarts weleens in de supermarkt tegengekomen, en hij zei alleen maar "hallo!", en niet "hoe gaat het?" ;)

Ik denk eerder dat het andersom is.

Dat een arts op een verjaardag om de haverklap besprongen wordt door mensen die onuitgenodigd uitgebreid hun klachten met hem/haar bespreken.

Zoals de belastinginspecteur, de outbound call center medewerker en de colporteur er wijs aan doen hun mond te houden over hun beroep, zal ook de arts er uiteindelijk prive voor kiezen voor onbekenden incognito te zijn.

De student medicijnen zal eerder geneigd zijn ongevraagd advies te geven denk ik.

Maar ik ken niet genoeg artsen en medisch studenten om er een beter gemotiveerd en onderbouwd antwoord op te geven dan bovenstaande gevoelsmatige inschatting.

Misschien dat ze je een voorstel doen voor een bepaald bedrag. Voor niks zullen ze het echt niet vertellen. Maar ga er maar vanuit dat ze je niks zullen zeggen.

Ik mag toch hopen van wel...Ik zou niet meer met mezelf door 1 deur kunnen...als ik arts zou zijn...en dan niets zeggen...daar zou ik me mijn hele leven schuldig over voelen. Maar ja...wie ben ik.

Ik denk vaak wel als het iets is wat erg opvalt.... maar je kunt natuurlijk niet van artsen verwachjten dat ze iedereen doorlopend gaan 'onderzoeken' in hun vrije tijd...

ik ken een geval dat een kinderarts gezorgd heeft dat een buurjongetje tijdig behandeld kon worden voor hersenvliesontsteking...hij hoorde het kind steeds heel hard huilen, en de eigen huisarts had niets geconstateerd... dankzij de buurman leeft deze jongen nog en is hij helemaal genezen...

Dat is per arts en per geval verschillend.
Een arts die duidelijk een gevaar ziet zal toch vaak de neiging hebben om dat kwaad pogen te keren.
Incognito zal deze dan een dringend advies geven, meesta met de mededeling hij/zij zelf arts is.
Het is dan erg slim deze raad terstond op te volgen.
Een student geneeskunde zal de mond houden of de persoon adviseren een arts te bezoeken, met alles wat de student verder doet overschreidt deze de competentie.
Dus als er "iets niet in orde is"zal de arts doorgaans zwijgen, wordt echter iets gezien wat levensbedreigend is /kan zijn, dan zal een goede arts de eigen privacy niet verkiezen boven het levensbelang van een medemens.

Als het om een bekende gaat zal een arts (als het goed is) doorverwijzen naar een andere arts. het is hoogst ongebruikelijk(volgens mij zelfs verboden) om jezelf of familie/bekenden onder behandeling te hebben, omdat dit een professionele relatie in de weg kan staan. Verder is dokter zijn ook werk. een vuilnisman raapt ook niet elk papiertje op.

Natuurlijk zal dit in acute situatie's anders zijn. Dan zijn artsen, verpleegkundigen, verzorgenden en eigenlijk ieder ander burger verplicht te handelen naar beste kunnen!

Dat verschilt per arts. Bij de artsen in mijn familie hoef je met je medische kwalen niet aan te komen en ze bemoeien zich er ook nooit mee.
Trouwens, automonteurs bemoeien zich ook niet met alle gemankeerde auto's die ze voorbij zien komen, styluisten geven niet ongevraagd kledingadvies, en kappers beginnen niet over het haar van passanten.

Mijn eigen dokter zegt als ik bij hem bent ook nooit val eens af je bent 20 kilo te dik,laat staan tegen een vreemde

Ik heb zelf een beroep waardoor mensen te pas en te onpas een beroep doen op mijn kennis. Als ik zelf een vraag stel aan iemand, die door zijn of haar beroep die moet kunnen beantwoorden, kijk ik eerst even de kat uit de boom of diegene niet al gebombardeerd word door andere mensen met dergelijke vragen.
Mijn ervaring is dat het ook wel eens een leuk gespreksonderwerp kan veroorzaken. Weer eens wat anders dan het weer!!
Als ik iemand ermee kan helpen zal ik het ook niet laten maar ik zou er ook niet eindeloos over doorzeuren.

Toegevoegd na 5 uur:
Ik zou zelf graag een waarschuwing ontvangen als een arts denkt dat daar rede voor is. Het kán je leven redden!

Ik denk de een wel de ander niet, als ik arts zou zijn zou ik diegene eerst vragen of ik advies mag geven. Want niet iedereen zou er blij mee zijn.

Ik denk van wel, maar achteraf heb ik daar mijn eigen ervaring/bedenkingen bij. echt gebeurd......
toen ik vorig jaar bij de huisarts voor raadpleging van gevoels uitval in mijn linker been & krampen zelf het initiatief nam om in de scanner te gaan, voor duidelijker foto's van mijn onderste ruggewervels, vertelde ie me dat wat hij zag als resultaat reeds eerder wist, dus dat hij wel een vermoeden had van het aanwezig zijn van een hernia, operatie ondergaan en nu een 15 maanden later ben ik opnieuw onder het mes gegaan, dit keer voor een fusie van 2 wervels, je stelt je dan de vraag of het eigenlijk wel zin heeft om naar huisartsen te gaan op visite.