De moeder van mijn vriendin accepteert niet dat ze op meisjes valt. Wat moeten we doen ?

Ik heb nu al een half jaar een vriendin. Iedereen weet het inmiddels en al onze vrienden accepteren het , waar we heel blij mee zijn.
Maar de moeder van mijn vriendin accepteert het helemaal niet. Sinds ze het hoorde doet ze gewoon gemeen. Ze negeert haar eigen dochter en als ze praat zegt ze alleen negatieve dingen. Ze zoekt nu elke dag weer naar een probleem om ruzie te maken.
Ongeveer 8maanden geleden (toen wist ze het nog niet) kwam ik bijna elke dag bij haar thuis en ik vond het egt een hele leuke moeder! Ik kwam daar graag, maar nu helemaal niet meer.
Het liefste wil ik haar eens goed duidelijk maken hoeveel pijn ze haar dochter doet met dit gedrag, maar ik ben bang dat ik het dan helemaal voor hun ga verpesten.
Wat moet ik doen ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als toevoeging op alle bovenstaande adviezen. Sta altijd achter je vriendin. Steun haar en help haar hiermee. Voor jou is het moeilijk om niet geaccepteerd te worden door je schoonmoeder. Maar voor haar is het moeilijker want ze word afgestoten door haar eigen moeder. Alleen omdat ze verliefd is op jou... Ik weet niet hoe de band was tussen je vriendin en haar moeder. Als ik het zo hoor hadden ze een redelijke band. Het probleem ligt in dit geval absoluut niet bij jullie. Wat jullie voor elkaar voelen is uniek en heeft niks te maken met het geslacht. Je bent op de persoon gevallen en niet of die persoon nu man of vrouw is. Het echte probleem ligt bij de moeder. Zij moet inzien dat haar dochter verliefd is op jou. En dat liefde iets moois is. Of jij nu een man of vrouw bent zou niks uit moeten maken. Als lesbisch stel kan je samen heel gelukkig worden. En een normaal leven leiden. Er is eigenlijk helemaal niks bijzonders aan. Dan zouden hetero´s ook bijzonder moeten zijn. Je zou kunnen praten met homo-lesbo verenigen bij jou in de buurt. Die maken dit namelijk vaker mee. En weten de juiste adviezen voor jullie. Ze kunnen zelfs een keer met je schoonmoeder gaan praten. Je kan ook jou ouders met je schoonouders laten praten. Die zitten namelijk in precies dezelfde situatie, waardoor ze kunnen laten zien wat hun visie hierop is. Ik wil je wel waarschuwen dat er niet altijd een oplossing komt. Moeders kunnen zo enorm koppig en eigenwijs zijn. Een vriendin van mij heeft letterlijk de keuze gekregen om te stoppen met dat rare gedrag of de deur uit te gaan. Maar dan hoefte ze ook niet meer terug te komen. Die vriendin heeft het nog een tijdje weten te rekken, maar kon natuurlijk niks aan haar gevoelens doen. Ze is uiteindelijks zelfstandig gaan wonen en heeft nog steeds geen contact met haar moeder. Dit verhaal is niet leuk om te horen, maar ik wilde je hiermee waarschuwen dat het niet altijd goed afloopt. En natuurlijk kan het gewoon goed aflopen. En worden jullie heel gelukkig en oud samen. En zijn je schoonouders weer gelukkig met jouw. Ik heb het gelukt gehad dan mijn ouders en schoonouders het vanaf het begin hebben geaccepteerd. En onze vrienden ook. Lesbisch zijn is niks bijzonders. En ik merk aan onze omgeving dat dit klopt.

Wat een rot situatie voor je vriendin. Als vriendin-van moet je je helemaal buiten deze discussie houden. Je kan hier eigenlijk op geen enkele manier winnen. Als jij je mengt in deze discussie zorg je ervoor dat je je vriendin kan kwetsen door negatieve opmerkingen over de moeder te maken. De moeder zet je tegen jezelf op. Hoe subtiel of positief je eea ook kan brengen, elke opmerking op dit vlak zal terug komen en je gaan bijten op langere termijn. Heel vervelend, maar dit is een familie kwestie waar je jezelf afzijdig moet houden.

Er is maar een weg en er zijn geen alternatieven Jouw vriendin moet gewoon doorzetten. Als moeder niet accepteert, dan is de relatie met moeder over en uit. Misschien kun je een consultatiebureau inschakelen. Of vraag een ouder lesbo koppel om raad, die kennen waarschijnlijk de mogelijkheden in de buurt. Maar weet zeker, dat ouders altijd hierin het onderspit delven. Linksom of rechtsom, goedschiks of kwaadschiks.

ik denk dat jullie even wat afstand van die moeder moeten nemen. ga er een tijdje niet meer heen. mischien gaat ze dan haar dochter wel missen en denkt ze er beter over na.

het enige wat je kan doen, is er zijn voor je vriendin, en haar steunen, want het zal haar vast veel verdriet doen. verder is het het verstandigste er vooral niet tussen te gaan zitten, dit is iets tussen je vriendin en haar moeder. sterkte, ik hoop dat moeder snel bijtrekt.

Volg je eigen gevoel, en laat die ander dat ook doen... Luisteren naar moeders is heel goed tot op een bepaalde leeftijd en dat moet je niet meer luisteren, dan moet je het zelf doen en moeders weten van geen ophouden, ze blijven moeder en jij wilt van je kind zijn af en zo lang je blijft luisteren blijf je haar kind... Dus als je daarmee stopt, dan ben je haar kind niet meer en wordt je een zelfstandig persoon en die zelfstandige persoon kan heel goed zelf uitmaken wat goed is voor haar... En als dat een relatie is met een andere vrouw, dan moet je dat vooral doen... Dit maakt jezelf tot vrouw en als je moeder dat snapt, is ze geen moeder meer, maar en vriendin erbij...

Je kunt drie dingen doen: 1. Het aansnijden; 2. Het laten rusten; 3. Het uit de weg gaan. Ad1. Je snijd het onderwerp (samen met je vriendin) aan en legt het 'probleem' aan haar moeder voor. Je legt duidelijk uit wat je ervaart en dat je hoopt dat dit niet de bedoeling is. Je hebt kans dat ze realiseerd dat ze niet helemaal fair bezig is, het wordt uitgepraat en de band verbeterd. Je hebt echter ook de kans dat ze het ontkent maar dat ze wel realiseerd dat het niet fair is en dat ze bijdraait. Of ze ontkent het en het wordt erger en de band verslechterd. Ad2. Laat het rusten, accepteer het. Het is nou eenmaal niet anders. Misschien is het voor haar ook een kwestie van gewenning en niet wetend hoe er mee om te moeten gaan. De tijd zal de relatie misschien wel doen verbeteren, maar misschien zal er nooit iets veranderen. Ad3. Het uit de weg gaan. De band verbreken/ laten verwateren. Wanneer je jong bent en thuiswonend is dit wat lastiger als dat wanneer je al op jezelf woont. Je kiest er dan voor de confrontatie niet meer aan te gaan en het probleem uit de weg te gaan. Zo ontloop je wel de pijnlijke situaties maar raak je misschien ook andere contacten kwijt, zoals misschien met vader, broers of zussen. Het is een zeer lastig en vervelend probleem. Ikzelf zou voor optie 1 kiezen hoe moeilijk die ook is. Je weet dan iig wel waar je aan toe bent. Als het niets oplost weet je iig wel dat het niet aan jezelf heeft gelegen. Dan kun je alsnog voor optie 2 of 3 kiezen. Succes ermee!

Je moet eigenlijk je vraag wat uitbreiden met info. Zit er een reden achter waarom ze dit niet wil accepteren? Vanuit een geloof of bepaalde overtuiging bijv. Als het gewoon een frustratie is omdat ze de wens had dat ze een dochter met gezin, man / kinderen / huis / hond / kat zou krijgen dan moet ze gewoon wennen. Wennen aan het idee dat dat dus niet gaat gebeuren. Het probleem is natuurlijk dat je als moeder toch de hoop zult houden dat dit een fase is in het leven van je dochter. En dat kan dus best zo zijn. Nu bereikt ze alleen dat haar dochter haar straks helemaal te groeten heeft. Maak haar dat in ieder geval duidelijk. Wat ze gaat verliezen daar dit gedrag.

Geef het tijd. Ik ken ook een moeder die het niet accepteerde van haar dochter, maar nu doet ze dat wel. Gewoon jullie eigen ''ding'' blijven doen en zeker die moeder niet gaan ontlopen. Gewoon contact met haar houden en samen bij haar langs gaan, dan ziet ze jullie en kan ze eraan wennen.

Het enige wat jij kan doen is je vriendin steunen. Dit is iets tussen haar en haar moeder, als jij je hierin gaat mengen kan deze hele situatie ook een belemmering worden voor jullie relatie. Het is natuurlijk haar moeder en daardoor heeft ze ook weer een bepaalde loyaliteit naar haar toe. Haar moeder heeft het er duidelijk moeilijk mee, mischien heeft ze de tijd nodig om eraan te wennen. Is dit niet het geval dan zal je vriendin sterk genoeg moeten zijn om te zeggen; mam, dit is mijn keuze mijn leven accepteer het of accepteer het niet, IK LEID mijn leven. Sterktte! En hoop dat alles goed komt!

Moeders hebben vaak een heel beeld in hun hoofd van hoe hun kinderen gaan zijn als ze groot zijn, en dat is vaak bij meisjes nog erger dan bij jongens, omdat ze zichzelf herkennen in hun dochters. Als die dochters dan een levenswijze kiezen waar moeder zich weinig bij voor kan stellen, kan dat heel moeilijk zijn. Ik denk dat de moeder van je vriendin inderdaad tijd nodig heeft om aan het idee te wennen. Als ze over een tijdje ziet dat jullie helemaal niet anders zijn dan voordat ze het wist, trekt ze wel weer bij. Steun je vriendin, of ze haar moeder nou wil confronteren of negeren, probeer zo min mogelijk lelijke dingen over haar moeder te zeggen, en wacht rustig af. Ik hoop dat het goed komt!

Als je je realiseert dat lesbisch-zijn wel maatschappelijk geaccepteerd, maar niet gewoon is, dan geef je moeder gewoon tijd. Geef haar tijd om er aan te wennen, om er over te praten met haar vriendinnen, om haar beeld van haar dochter en van jou bij te stellen. Ook bij moeders kan de knop niet zo maar worden omgedraaid. Dit is kennelijk een heel liefhebbende moeder. Schrijf haar een briefje waarin jullie schrijven heel veel van haar te houden, en haar begrijpen dat ze tijd nodig heeft om jullie nu te zien zoals jullie zijn. Enblijf dan, een paar weken gewoon weg, niet te lang, En dan kan dochter haar moeder als eerste bezoeken, zou ik zeggen.

Natuurlijk is het hardstikke vervelend voor je vriendin en voor jou dat haar moeder jullie relatie (nog) niet accepteerd. Waarschijnlijk zal ze heel erg aan de situatie moeten wennen en heeft ze zich nooit gerealiseerd dat haar dochter ook wel eens voor de andere sexe zou kunnen kiezen. Misschien kan je vriendin eens op een rustig moment alleen met haar moeder een gesprek aangaan, waarin ze beide duidelijk kunnen aangeven wat de hele situatie teweeg heeft gebracht. Je vriendin kan aan haar moeder laten zien hoe gelukkig ze met je is en hoeveel verdriet het haar doet dat juist diegene met wie ze dit misschien het liefst zou delen, niet open staat voor haar keuze. Anderzijds is het voor haar moeder ook heel belangrijk dat zij haar kijk op jullie relatie ook bespreekbaar moet kunnen maken, zonder dat ze daar op aangevallen wordt. Heeft haar moeder zowiezo iets tegen homosexuele relaties, of gaat het er juist om dat het nu binnen haar eigen gezin speelt? Ik denk dat dit de belangrijkste factor van haar acceptatie zal zijn. Wat je zou kunnen doen is; Ten eerste voor jou - je er zeker niet mee bemoeien, dit zal de situatie alleen maar verergeren. Waarschijnlijk is ze helemaal niet bereid om naar jouw oordeel te luisteren. (Dit klinkt wat bot bedoeld, maar de kans is groot dat ze zich door jou veroordeeld voelt. De kans dat ze jou als schoondochter accepteerd wordt dan alleen maar kleiner) ten tweede; misschien heeft haar moeder een goede vriendin of een familielid met wie ze goed op kan schieten. Je vriendin zou eens met deze persoon kunnen gaan praten, zo komt ze er achter waar haar moeder nou precies zo op tegen is. Ze zou ook kunnen vragen of deze persoon bij het gesprek tussen haar en haar moeder zou kunnen zijn. Ten derde; je vriendin kan het beste een dag of tijdstip afspreken met haar moeder om eens te praten over de situatie. Misschien kan dit tijdens een wandeling, de situatie is dan ongedwongen en er is alleen oog voor het gesprek. ten vierde; probeer positief te blijven en respecteer elkaars mening. Ze hoeven niet als dikke vriendinnen uit elkaar te gaan. Het belangrijkste op dit moment is dat er gezegd wordt wat beide 'partijen' aan elkaar kwijt willen. Geef elkaar de ruimte en de tijd om aan de situatie te wennen. Heel veel sterkte en natuurlijk heel veel geluk met elkaar.

Doorgaan met elkaar liefhebben, uiteindelijk trekt ze wel bij-

Niets van aantrekken en lekker doen waar je zin in hebt. Dat haar moeder zit met het feit dat haar dochter een vriendin heeft is haar probleem, maak er vooral niet jou/jullie probleem van. Dat ze haar eigen dochter niet kan accepteren zegt genoeg over haar.

Ellis, Vervelend probleem! Ik ben het eens met het advies van de meesten hier, probeer je er zo veel als mogelijk buiten te houden. De kans dat je aan het kortste eind trekt is erg groot.. voor je het weet gaan beide partijen jou van alles verwijten en heb je de poppen helemaal aan het dansen. Weet je.. jouw vriendin heeft maar 1 moeder. En ruzie of niet.. die band is en blijft gewoon erg sterk! Ik wil het gedrag van moeders zeker niet goed praten .. maar.. Als de verhouding met haar moeder voor ze jou als partner introduceerde goed was dan is er een grote kans dat moeder gewoon even helemaal de weg kwijt is. Ook zij voelt zich hier waarschijnlijk dan helemaal niet goed bij. En ja.. haar reactie is fout, verre van liefdevol etc etc.. maar ze is ook maar een mens. Is het misschien een idee om eens te gaan praten met andere ouders van holebi kinderen? En dan met name met de ouders die er inmiddels vrede mee hebben? Als zij jou willen vertellen wat er in hun omging, en wat ze van houding heeft doen veranderen kan jullie dat misschien helpen. Ik heb op t internet wat termen ingetikt en er zijn aardig wat holebi ouder verenigingen. contrario, outway, coc, Jij kunt er vast nog veel meer vinden. Mail ze of bezoek hun site/ forum en vraag gewoon advies. Ze helpen jullie vast graag verder! Heel veel liefde en geluk voor jullie beiden!

Je vriendin moet de keuzes maken. Jij kunt haar steunen door haar te troosten als ze verdrietig is of door met haar te praten als ze dat wil. Je kunt haar adviseren maar wees voorzichtig niets op te dringen. Je kunt echter geen keuzes voor haar maken, alleen begeleiden.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100