Wat kan ik aan neerhangende mondhoeken doen zonder cosmetische operatie?

Van jongs af aan heb ik al van nature neerwaarts hangende mondhoeken, wat m'n gezicht in neutrale toestand ongewild en onbedoeld een boze, onvriendelijke, of ontevreden uitdrukking geeft.
Hierdoor denken mensen vaak dat ik daadwerkelijk boos of ontevreden ben, terwijl daar meestal helemaal geen sprake van is. Daardoor schrik ik anderen af of krijg ik soms echt vervelende of kwetsende opmerkingen. Dit geeft me uiteraard een rotgevoel en het heeft me onzeker gemaakt. In gezelschap van anderen kan ik me niet meer goed ontspannen en mezelf zijn vanwege dit probleem, omdat mijn gezichtsuitdrukking mensen op het verkeerde been zet, ook al leg ik het hen uit. Het schrikt mensen toch blijkbaar alsnog af, maar steeds lachen en grappig zijn als overcompensatie om in ieder geval maar niet boos te kijken is ontzettend vermoeiend. Ik heb geen geld voor een dure cosmetische operatie en vraag me ook af of er wel een zinnige en qua blijvend resultaat effectieve cosmetische ingreep is die dit kan verhelpen. Ik heb o.h.a. geen laag zelfbeeld en ben niet onknap om te zien, maar dit is iets wat mij in communicatie met anderen al decennia lang hindert en als gevolg daarvan mij blokkeert, waardoor ik dus niet goed meer mezelf kan zijn in sociale omgang met anderen.
Dat vind ik jammer, omdat ik me juist graag op m'n gemak zou willen voelen bij anderen.
Zijn er mensen die dit bij zich zelf herkennen en daar ook onder lijden en is er wellicht wat aan dit probleem te doen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Ja zeker herken ik mij hier in. Ik kreeg vroeger ontzettend vaak te horen: He, kijk niet zo lelijk! Dat vond ik niet leuk. Tot er iemand zei: trek het je niet aan en zeg gewoon: dat is nu eenmaal mijn makkelijkste gezicht. En nu blijkt mijn zoon het zelfde te hebben. Zeggen ze op Facebook: jongen wat kijk je chagrijnig! En dan zeg ik : hij kijkt niet chagrijnig, dat is gewoon zijn makkelijkste gezicht. {zijn hendigste gezicht, op z'n Brabants, en da het ie van z'n moeder}. Ik ben mij er van bewust. Dus als ik ergens naar toe ga, zeg ik onderweg al vaak tegen mezelf: schilder een glimlach op je gezicht! Ik trek mijn mond wat breder. Ziet er meteen een stuk vriendelijker uit. Maar heel vaak ook kan het me niet schelen. Mensen die me kennen weten hoe ik ben en de rest interesseert me niet. Dat is dus het enige. Zeker niet overdreven gaan lachen en grappig doen. Daar prikt men wel doorheen. Gewoon een beetje bredere mond trekken, oefenen voor de spiegel en jezelf ertoe zetten .............als jij dat nodig vind.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100