Waarom ga ik wiebelen op een steiger?

Een losstaande steiger kan wat bewegen. Als je bovenop staat, kun je de steiger wat heen en weer laten wiebelen.

Als ik op zo'n steiger sta, ga ik automatisch de steiger sterk laten wiebelen. Dat is puur reflexmatig, dus nauwelijks te onderdrukken. Ik voel de wiebel, ik probeer reflexmatig mijn evenwicht te bewaren door mijn been- en heupspieren aan te spannen, en juist daardoor versterk ik de wiebel. Uiteindelijk sta ik dus te schudden op een schuddende steiger. Zodra ik kniel of ga zitten stopt het schudden; zodra ik weer opsta, begint het opnieuw (hoewel ik het ook wel eens vijf seconden heb kunnen uitstellen).

Op sommige sportscholen heb je een evenwichts- en 'core stability' plaat. Dat is een metalen plaat die is opgehangen aan vier metaaldraden, en die licht heen en weer kan bewegen in alle richtingen. Ook als ik op zo'n ding ga staan, ga ik door diezelfde reflex steeds harder wiebelen.

Waarom hebben sommige mensen, zoals ik, die "wiebel-versterkings-reflex", en anderen totaal niet? Kan ik iets doen om die reflex af te leren, zodat ik gewoon op een steiger kan staan om een muur te witten zonder dat ik moet gaan zitten om het wiebelen te stoppen?

(Ik gebruik mijn eigen ervaring als voorbeeld, maar ik weet dat er meer mensen zijn bij wie dit gebeurt. Deze vraag gaat dus niet alleen over mijzelf, maar over de oorzaak van een algemener voorkomend verschijnsel.)

PS. Er is geen sprake van hoogtevrees of andere angst.
 

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Er ontstaat een soort schommeleffect, omdat je de resonnantiefrequentie van de steiger probeert te compenseren. Als dat niet perfect getuned is gaat de steiger en jezelf sterker wiebelen. Toegevoegd na 20 minuten: Door te gaan zitten verander je zowel de resonantiefrequentie van het geheel als het zwaartepunt en vindt snel uitdoving plaats. Het wiebelen kan al vrij snel gevaarlijke vormen aannemen, bruggen zijn er aan kapot gegaan doordat soldaten in de pas over bruggen liepen, dat gebeurt nu standaard uit de pas. Het is dan verstandig om een andere plek op de steiger op te zoeken of inderdaad te gaan zitten. Je zou het met "rondzingen"kunnen vergelijken, alleen is de frequentie VEEL lager. Overigens heeft een steiger meerdere resonantiefrequenties maar je hebt blijkbaar een hele sterke gevonden. Het verschil met andere mensen is dat je blijkbaar een andere snelheid van terugkoppeling hebt, waarbij gewicht , maat en gewichtverdeling ook een rol spelen. Dar waar je probeert het wiebelen uit te doven heb je net een terugkoppeltijd die de steiger doet aanslaan, vergelijkbaar met het hoger komen met schommelen. Veel anders doen dan zitten of een ander stuk van de steiger opzoeken zit er waarschijnlijk niet in, de steiger valt voor jou blijkbaar net uit de toon, het is dan als gebeuren ook een soort rondzingen maar dan met een veel lagere frequentie.

Dit probleem zit hem in het evenwichtsorgaan en is nagenoeg niet uit te schakelen. Het evenwichtsorgaan doet er alles aan om jouw in een perfect verticale positie te houden als je staat, bij elke beweging die je niet zelf maakt zal het evenwichtsorgaan automatisch overgaan tot correctie, hierdoor ga je op een wiebelende steiger tegendraads aan de gang waardoor de steiger harder gaat wiebelen. Toegevoegd na 2 minuten: Wat ik vergeet erbij te vermelden is dat het evenwichtsorgaan functioneert op het zien en de horizontale stand van het orgaan, mensen die een slechter zicht hebben of geen goede gehoorgangen zal minder last hebben van het corrigeren dan iemand waarbij het goed of zelfs te goed functioneert.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100