Kan ik mijn ouders aanklagen?

Ik zal me even voorstellen. Mijn naam is Remy en ik ben een jongen van 16 jaar.
Mijn vader heeft me vorige week uit huis gezet, en heeft me toen verteld dat hij niks meer met me te maken wilt hebben. Dit zou zijn omdat ik een alcoholist ben, en aan de drugs zit. Nou weet ik zelf dat ik niet aan de drugs zit, en ik net als alle andere jongeren in het weekend wel eens wat drink. Meer is het dan ook niet. Daarom stond ik ook zo verbaasd dat hij niks meer met me te maken wilt hebben. Voorlopig word ik opgevangen door mijn moeder, maar door omstandigheden kan ik hier niet lang verblijven. Ook zou mijn vader al mijn studie kosten vergoeden, maar nu moet ik hier dus helemaal zelf voor opdraaien, mijn moeder heeft namelijk geen geld. Nu vraag ik me dus af, kan ik me vader hier voor verantwoordelijk stellen? Dit bijvoorbeeld door middel om naar de rechter te stappen. Ik zit nu namelijk in een traject bij bureau jeugdzorg, en zou misschien over een jaar op begeleid kamer wonen kunnen gaan. Alleen kan ik dus niet zolang bij mijn moeder verblijven. Mijn vader heeft een goed betaalde baan. Daarom zou ik graag willen dat mijn vader mijn opleiding vergoed, zodat ik toch nog een goeie toekomst kan krijgen, en dat ik zelf op kamers kan gaan wonen, wat dus ook door hem vergoed zal moeten worden. Omdat ik dus fulltime naar school ga kan ik namelijk nooit zelf genoeg geld verdienen om dit te financieren. Dus om een lang verhaal kort te maken, Kan ik mijn vader verplichten om alles te betalen?

Weet jij het antwoord?

/2500

nee, je kunt je vader niet verplichten in de ontstane situatie. wel kun je met enige goodwill, dus met je pa om de tafel en praten, wellicht voor elkaar krijgen dat hij wil helpen met en in jouw toekomst. ik wens je veel sterkte, ga ervoor, en zet je beste beentje voor.

Je vader verplichten kan niet maar je kan mischien hulp krijgen van een rechter.

http://www.kennisring.nl/smartsite.dws?id=58142 hierin staat dat ouders VERPLICHT zijn financieel voor hun kinderen te zorgen totdat ze 21 jaar zijn. Voor kinderen onder de 18 jaar betalen de ouders voor de verzorging en opvoeding van hun kinderen. De onderhoudsplicht geldt ook voor ouders die zijn gescheiden, uit de ouderlijke macht zijn ontzet en voor adoptieouders het lijkt er op dat je wel een punt hebt als je je vader wil aanklagen, maar ik ben geen advocaat ofzo, mogelijk kunnen anderen later een beter antwoord geven. Ik zou in ieder geval eerst nog met je vader in contact proberen te komen, het is en blijft je vader. Toegevoegd na 1 minuut: nog een andere pagina: http://www.kennisring.nl/smartsite.dws?id=58104 In de wet worden ouders verplicht een ouderschapsplan te maken als ze gaan scheiden. In dat ouderschapsplan moeten ze afspraken maken over de verdeling van de opvoedings- en zorgtaken, alimentatie enz. In de praktijk zullen de kinderen bij de ene ouder wonen en met de andere ouder een zorg- of omgangsregeling hebben.

Remy, Strikt juridisch gezien zijn jouw ouders voor jou verantwoordelijk, je bent immers hun kind. Zij moeten in jouw onderhoud voorzien en er voor zorgen dat jij in je ontwikkeling niets tekort komt. Dat is een wettelijke plicht voor iedere ouder jegens hun kinderen. Daartegenover staat dat van kinderen verwacht mag worden dat zij zich niet zodanig gaan gedragen dat de harmonie van het gezin waarvan zij deel uitmaken, zodanig verstoord wordt dat dit leidt tot grote conflicten. Dus, ouders bepalen de regels en kinderen leven hiernaar. Zeker kinderen in de puberteit kunnen zorgen voor enorme spanningen door hun eigengereide gedrag. Dit is een normaal stadium in hun ontwikkeling, ze zoeken hun eigen grenzen op en negeren daarbij vaak de goedbedoelde regels en adviezen van hun ouders. Soms gaat dit zover dat 'n ouder drastische maatregelen tegen het eigen kind gaat nemen, zoals uit huis zetten. Dit mag natuurlijk niet maar het gebeurd wel al te vaak. Het feit dat jij in 'n traject zit van bureau jeugdzorg gebeurd niet zomaar. Dan is er al het een en ander aan vooraf gegaan, maar dat weet jij alleen. Je verwachtingen die jij van je vader hebt zijn zeker niet onterecht. Maar om dit af te dwingen via de rechter is nu wat rijkelijk vroeg. Stel jezelf de vraag of dat dat jouw verdere relatie met je vader wel ten goede zou komen. Er is echt geen enkele vader die graag ziet dat zijn zoon tot mislukken gedoemd is. Stel je zelf ook de vraag of jijzelf niet wat aan de ontstane situatie kan veranderen. Ga 'n open en eerlijk gesprek aan met je vader. Wees niet bang om zijn frustraties aan te horen en doe daar wat mee. Wees ook niet bang om jouw visie op het leven aan hem te vertellen, wat je verwacht en wat jou dwarszit. Wees er ook van bewust dat ook je vader ooit 16 is geweest. Vraag hem ernaar wat hij op die leeftijd deed, je zal misschien nog kunnen lachen samen. Als je dit kunt bereiken zul je zien dat je vader niet je vijand is maar je grootste vriend en bondgenoot. Remy, het leven is een grote ervaring en jij staat aan het begin daarvan. Een van de lessen van het leven is dat niemand op deze aarde kan leven zonder hulp van de ander. Dat daar wat tegenover moet staan is niet meer dan normaal. En alleen zo bereik je wat je wilt bereiken... Je hebt je verhaal hier strak en evenwichtig neergezet dus je bent zeker niet dom. Denk maar eens na over mijn antwoord en jij komt er wel.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100