Wat kun je doen tegen besluiteloosheid?

Ik heb dat bijvoorbeeld al als er nog heel veel plaats is in het fietsenrek bij de supermarkt, dan weet ik echt niet waar ik mijn fiets neer moet zetten. Da's maar een klein ding, maar ik heb het eigenlijk overal wel mee.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Dit klinkt alsof je vooral last hebt van besluiteloosheid bij gelijkwaardige opties. Als het niets uitmaakt in welk rek je je fiets zet, hoe kies je dan welk rek je neemt? Er spreekt niets voor of tegen een bepaalde plek. Als 'gewoon doen' voor jou niet werkt, kun je proberen om een soort 'besluitalgorithme' te maken. Bijvoorbeeld: "Als ik keuze heb uit gelijke opties, en de opties zijn voor me te zien in een rij van links naar rechts, neem ik altijd de meest linker. En als ze voor me te zien zijn in een rij van voor naar achter, neem ik de optie meest vooraan. En als ze te zien zijn in een opstelling van boven naar beneden, neem ik de bovenste." In het geval van een fietsenstalling met meerdere rijen en twee hoogtes, komt dat neer op 'meest linkerrij, vooraan, hoog'. Ook voor andere situaties kun je dergelijke algorithmen opstellen. Bijvoorbeeld 'altijd de eerstgenoemde optie, als ik niet op andere basis een keuze kan maken.' (Dus niet *dwangmatig* altijd de eerstgenoemde optie ook al kost dat bijvoorbeeld onnodig 1000 euro extra, dan heb je een andere basis voor je beslissing!) In het begin is het misschien een beetje wennen om je algorithmen te onthouden. Maar al snel geven ze een houvast als je niet weet wat te kiezen. En gebruik je ze lang genoeg, dan wordt het een gewoonte waar je niet over na hoeft te denken. Ben je zo ver, dan kun je net zo slagvaardig besluiten nemen als iemand die van nature 'gewoon doet'. PS bij dit soort beslissingen 'doe' ik zelf 'gewoon', tenminste, zo lijkt het voor mezelf. Als ik kritisch kijk naar mijn acties, blijkt er vaak zo'n algorithme onder verborgen te zitten, zonder dat ik het bewust gebruik. In mijn geval is dat opvallend vaak 'de op-één-na-laatste' als ik geen andere basis voor een beslissing heb. Ik vermoed dat veel mensen die 'gewoon doen' zo'n verborgen onbewust algorithme hebben. Je moet immers toch íets hebben dat je voor iets doet kiezen ten gunste van iets anders.

Gewoon doen. Als je een paar keer jezelf dwingt om iets gewoon te doen zal je daarna beter en sneller dingen kunnen besluiten.

Je kan niet bewust beslissen ineens niet meer besluiteloos te zijn. Dat is een hoedanigheid die weinig met je bewustzijn te maken heeft. Je ‘bent het of je bent het niet’. Laat dit je echter niet hopeloos maken. Je ‘bent het’ in geen enkel opzicht noodzakelijkerwijs voor je hele leven. Door een gepaste communicatie met je onbewuste kan je vooralsnog een besluitvaardiger persoon worden.

Ik zeg een dijk van een dertigersdilemma. Het is denk ik belangrijk dat je je afvraagt waar die besluiteloosheid vandaan komt. Wat kan er gebeuren (mis gaan) als je WEL een besluit neemt. Vaak is die redenatie zo krom dat je je beseft dat je het best eens kunt proberen. Dan geld daarna... oefening baart kunst. Hoe vaker je zelf beslissingen neemt hoe makkelijker het wordt.

Inderdaad proberen gewoon te doen. Maar dat is vaker makkelijker gezegd dan gedaan. Je kan bijvoorbeeld proberen zulke situaties te leren herkennen en als je dan in zo'n situatie zit jezelf dwingen een keuze te maken voor je gaat twijfelen. dus als je de twijfel op voelt komen jezelf verplichten hiervoor een keuze te maken. Als je dan alsnog twijfelt kan je daarna altijd nog je fiets ergens anders zetten....

Gewoon doen, lijkt me. Misschien kun je proberen jezelf te 'straffen' als je te lang nodig hebt om wat te besluiten in dit soort situaties. Lukt het me niet om binnen 30 seconde een plaats te vinden in dit lege fietsenrek, dan moet ik het stuk van mijn huis naar de winkel opnieuw fietsen. Als het echt een groot probleem is in je leven, kun je misschien beter even bij je huisarts langs gaan. Zo'n man/vrouw weet vaak beter hoe jij geholpen kan worden.

In kleine stapjes "beter/slechter" methode hanteren, ik licht 'm even toe. Je ziet het fietsenhok, en beslist in eerste instantie alleen maar links of rechts. De keuze die je beter lijkt. Daarna voor of achterkant, daarna grote of kleine opening, enz enz enz. Oftewel: het totale beslissingstraject opdelen in kleine, hapklare brokken. En als je je daar op een gegeven moment lekker bij voelt, dan zul je merken dat je onbewust stappen gaat overslaan en uiteindelijk een totale beslissing in 1 keer neemt. Sterkte!

Tsja, daar ben ik nog niet helemaal uit :)

Grappig, dat heb ik bij het parkeren van mijn auto als er veel plek is. Het komt denk ik omdat er teveel opties zijn om uit te kiezen. Ik rijd in dat geval gewoon een beetje rond totdat ik ergens stil sta. Daar sta ik dan dus geparkeerd. Zie het niet als probleem maar als iets grappigs.

Tegen besluiteloosheid? Ik zal er te zijner tijd eens over nadenken.....

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100