ik zit in een grote dip.. wat te doen om eruit te komen?

Ik zit in een grote dip, het is zo gekomen: m'n ouders gingen scheiden toen ik 8/9 was(ik ben 14).. m'n vader ging vreemd. ik mocht zijn vriendin meteen al niet! dus blij ben ik niet. het was denk ik allemaal te snel, een maand naar de scheiding.. ik 2 jaar geleden is m'n oma overleden♥ In de zomervakantie dit jaar is er ingebroken, ik ben nog elke avond super bang in bed.. ze vroegen aan ons of we slachtoffer hulp wilden maar ik zei nee, want ik dacht dat het niet zo veel invloed had. Begin dit jaar ben ik de meeste vriendinnen kwijt geraakt, door iemand anders.. Nu heb ik wel andere vrienden, maar toch. het waren wel goeie vrienden. nu heb ik gehoord dat ik naar een lager niveau moet, ook al kan ik wel het niveau waar ik heen wil , nu zit ik in een grote dip! hoe kom ik hier uit zonder hulp van een psychiater?

Toegevoegd na 23 minuten:
de laatste tijd vertrouw ik me vader ook niet meer.. ik weet niet hoe het komt..

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je hebt heel wat meegemaakt de afgelopen jaren, zo te lezen. Het is niet zo vreemd dat je dan somber wordt en niet meer zo goed weet hoe je verder moet. Daarbij zit je ook nog in de puberteit, en dan is het vaak moeilijker om dit soort dingen te verwerken, omdat je ook door allerlei hormonen wat minder stabiel bent in je emoties. Maar je heb gelijk als je zegt dat je hiervoor niet naar een psychiater hoeft. Je bent niet psychisch zíek, maar je hebt problemen door alles wat je hebt meegemaakt. Je kunt hiervoor hulp zoeken bij een psycholoog, of bij een maatschappelijk werker, een mentor op school, een leerlingbegeleider, of iemand anders die goed kan luisteren en die jou wil helpen hierbij. Er zijn globaal twee manieren waarop je hulp kunt krijgen hierbij: je kunt via je huisarts een verwijzing vragen. Een huisarts kan over het algemeen goed beoordelen wat voor soort behandelaar of therapeut jou het beste zou kunnen helpen. Er zijn allerlei soorten therapeuten, sommige therapieën bestaan vooral uit gesprekken, andere zijn wat meer doe-therapieën, zoals creatieve therapie of haptonomie. Je kunt ook via school om hulp vragen. Je hebt vast een mentor of een ander aanspreekpunt, en de meeste scholen hebben een leerlingbegeleider, schoolpastoraat, schoolverpleegkundige, schoolpsycholoog, of iemand anders die leerlingen begeleidt die even wat extra hulp kunnen gebruiken. Vaak hebben zij ook weer contacten met instellingen buiten school, waar ze je eventueel naar door kunnen verwijzen als ze denken dat dat beter is. Verder is praten altijd goed: praat met je vrienden, met je ouders (ik weet niet hoe de band met je vader nu is, maar hoop dat je in elk geval met één van je ouders goed kunt praten) of met andere familieleden. Ook sporten helpt vaak om je wat beter te voelen, bij het sporten worden allerlei stofjes aangemaakt waardoor je je gelukkiger gaat voelen. Maar als je het idee hebt dat je naast het praten met vrienden en familie ook nog ándere hulp nodig hebt, kaart dit dan aan bij je huisarts of bij school, dan zullen zij je met de juiste mensen in contact brengen.

Jeetje, wat erg.. Ik zou de kindertelefoon bellen, het lucht echt op om met iemand te praten. Wees niet bang, ze houden het geheim. Ik hoop dat je er wat aan hebt.

Je hebt in jouw jonge leven al hele heftige dingen meegemaakt die een diepe indruk hebben achtergelaten. Veel van deze ervaringen hebben met rouwverwerking te maken. Ook angst van vreemden die in huis komen maakt heftige indruk. Kijk of je hulp mag gebruiken van een coach en mogelijk kan de behandeling EMDR jou helpen om de diepe schade van jouw heftige ervaringen te verwerken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100