Zit er altijd een kern van waarheid in een grapje?

Een grapje kan soms ook erg kwetsend zijn voor de ander.
Als je bijvoorbeeld voor de grap zegt tegen een persoon met een buikje dat et net een hangbuikzwijntje is. Of iemand die grotere voortanden heeft dan normaal zeggen dat ie lijkt op een lief konijntje...
Of als je weet dat iemand er mee zit iemand telkens in zn buik porren of in zn/haar vetjes knijpen... alsof het een hint is.
Vind de ander je dan gewoon te dik en durft ie het niet recht in je gezicht te zeggen?
Bedoelt diegene het dan gewoon als grapje zonder kwetsend te willen zijn?

Toegevoegd na 2 minuten:
En dan bedoel ik dus vooral de persoonlijk bedoelde grappen

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De grappen die jij als voorbeeld geeft komen niet nergens vandaan. Iemand die heel slank is wordt gewoonlijk geen hangbuikzwijntje genoemd. Dat wilt echter niet zeggen dat de grappenmaker werkelijk lelijk vindt; hij/zij kan het ook zeggen simpelweg omdát diegene een buikje heeft, zonder er werkelijk iets mee te bedoelen en zonder dat het een hint is. Dit geldt natuurlijk niet voor iedere grappenmaker, dit is enkel een voorbeeld. Natuurlijk zijn er mensen die het wel zeggen om te kwetsen, maar dit wordt dan geen grapje meer genoemd, maar pesten.

Uit eigen ervaring (ik maak vele goede grappen al zeg ik het zelf) kan ik zeggen dat het antwoord "Nee" is

Meestal wel, maar het hoeft niet altijd kwetsend te zijn. Maar zeker 'persoonlijke' grappen, komen ergens vandaan. Een eigenschap o.i.d. van iemand wat je ergens mee associeert.

De voorbeelden die jij geeft zijn mijns inziens geen grapjes, maar zogenaamd leuk bedoelde negatieve opmerkingen van iemand met toch minimaal een vervelende sociale handicap. Grappen die een cabaretier of stand-up comedian kan maken over het uiterlijk van bekende personen zijn absoluut volslagen ongeschikt om te gebruiken in 1 op 1 situaties met bekenden. Lollig is het al sowieso niet, eerder onbeschoft. In een heel intieme relatie zou je iemand kunnen plagen met een onhebbelijke eigenschap waar die persoon zelf vermoedelijk ook wel om kan lachen, zijn slordigheid bijvoorbeeld, of zijn altijd te laat komen, dingetjes die we in sinterklaasgedichten verwerken. Maar uiterlijke onvolkomendheden vallen daar NOOIT onder. Mensen BEDOELEN het zogenaamd als grapje zonder kwetsend te zijn, maar kwetsen daarmee natuurlijk net zo hard zo niet harder. En dat is beslist nooit grappig. Gewoon ondermaats slecht gevoel voor humor.

Persoonlijk zal ik nooit zulke 'zogenaamde 'grappen maken omdat ze wel degelijk kwetsend zijn.Niemand vind het leuk als je als man zijnde wordt gevraagd of je ''je de helm onder je jas hebt of wanneer de kleine wordt geboren"als je een bierbuikje hebt.Persoonlijke grappen zijn vaak ten koste van de ander.

Zulke uitspraken zijn zo doorzichtig. In andere dingen zit vaak wel een kern van waarheid in. Maar daar worden andere voorbeelden mee bedoeld dan die jij geeft. En als iemand een ander dik vindt mag deze dat denken maar hoeft dit niet te zeggen. De dikke persoon zal niet om de mening vragen en hoeft deze dus ook niet gegeven te worden. En voelt zich misschien wel heel gelukkig.

In ieder geintje zit een seintje..... Ik denk dat er dus altijd wel een kern van waarheid in zit...

Je toelichting is niet hetzelfde als je vraag. Niet in elk grapje zit een kern van waarheid, want er zijn zat grappen zonder enige relatie met de werkelijkheid. Jouw voorbeelden wijzen op het met 'humor' brengen van een kritische opmerking. Dat is heeeeel erg op het randje, want je kunt heel gemakkelijk te ver gaan. Dat geldt overigens ook voor het maken van elk soort opmerking over iemands uiterlijk, want wie ben jij om het uiterlijk van een ander ter discussie te stellen. Ik denk dat de grens ligt bij het begrip respect: als je respect toont voor iemand, en je weet dat op duidelijke manier te verwerken in je kritiek, dan kan het eventueel acceptabel zijn voor de betrokkene. Maar het is hoe dan ook op het randje.

Bij een goede grap is er altijd een spanningsveld tussen de voorstelling van zaken in de grap en de normaal beleefde werkelijkheid. De grappenmaker kan lijnen uit de werkelijkheid extreem doortrekken waardoor de werkelijkheid een wanstaltig uiterlijk krijgt als bekeek je hem door een lachspiegel. Om die reden is men bij totalitaire regimes altijd huiverig voor cartoonisten en cabaretiers e.d.; hun grappen vertonen vaak teveel overeenkomst met de werkelijke uitwassen van die regimes. Voorbeeld: Medvedev heeft last van dwarsliggende parlementariërs en vraagt Poetin om raad. Poetin: Liquideer al je tegenstanders en verf de muren van het Kremlin blauw. Medvedev: Waarom blauw? Poetin: Ik wist wel dat je over de slachtoffers geen vragen zou stellen.

Ja altijd is dat zo... En het ligt er maar net aan of die ander dat ook kan zien als een grapje... Vaak is dat niet zo, omdat je die ander raakt op zijn zwakste plek ook nog vaak... Maar er zit altijd een kern van waarheid in... En door je grapje, wat luchtig bedoeld is wil je eigenlijk dat die ander zal kunnen zien wat jij ziet... En dan is het grapje geslaagd... Grappig zijn is niets anders dan afstand nemen van jezelf... Iemand die volledige geïdentificeerd is kent geen humor... Lees mijn antwoorden dan zie je altijd humor... Behalve dit antwoord dan... Maar dat komt dan weer omdat ik me altijd moet tegenspreken... vandaar...

Ja ik denk van wel... ? Waarom want heb wel eens mee gemaakt... Maar wat precies weet ik niet meer..

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100