Waarom zou je geen donor worden na je overlijden?

Voor mij is het verzelfsprekend dat je je organen afstaat wanneer je ze zelf niet meer nodig hebt.
Is het idee dat ze je leeghalen dan erger dan dat je lichaam vergaat of verbrandt?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Omdat er nog voor veel mensen onduidelijkheid bestaat. Juist wat er na je overlijden gaat gebeuren. Ze snijden je open en halen eruit wat nodig is. Hoe lig je dan in de kist, ben je verminkt, kan je het zien. Bang als je donor bent dat artsen je eerder laten sterven i.p.v. te helpen. Er zijn meerdere vragen hierover op GV en komen deze vragen terug. Voor de mensen die het niet weten, de artsen zullen er alles aan doen om je helpen, als het mogelijk is houden ze je nog kunstmatig inleven, de familie wordt ingelicht om afscheid te kunnen nemen. Wat nodig is halen ze eruit, en lappen ze je weer helemaal zodat je niets meer kan zien, want dit vullen ze op. Daarna hoe triest ook wordt deze persoon begraven en het mooie is dat je iemand anders vreselijk gelukkig hebt kunnen maken. Ook al is er nu maar 1 iemand die zich weer gaat aanmelden als donor dan heeft jou vraag en alle antwoorden weer iemand over de streep getrokken.

Sommige mensen vinden dat vervelend en respectloos tegenover hun eigen lichaam. (ik trouwens niet hoor, mij mogen ze vanbinnen helemaal leegtrekken!)

Voor sommige is het een geloofskwestie. Anderen denken aan de nabestaanden, wellicht vinden die het geen fijn idee. Maar ik denk toch dat het bij de meeste laksheid is om even dat papiertje in te vullen, of dat mensen nog niet over hun dood willen nadenken. Van mij mogen ze alles hebben wat ze willen, behalve dingen in mijn gezicht, mochten mijn nabestaanden een open kist willen.

Ik geef nooit een +1 voor een goeie vraag, maar deze keer dubbel en dwars: inderdaad, waarom zou je dat niet doen? (Min of meer) gelovigen hebben altijd wel een woordje klaar: dat het ze niks lijkt om na hun dood uitelkaar gehaald te worden bijvoorbeeld, of puur omdat het niet mag van hun geloof. Maar je hebt een heel goed punt als je zegt dat je door ontbinding, en zeker door verbranding, net zo goed uitelkaar gehaald wordt na je dood. Het zou dus eigenlijk helemaal niets uitmaken! Iedereen invullen dus dat codicil

Ik denk dat men er te weinig over weet, daarom. Angst voor het onbekende. En omdat je geen eisen mag stellen naar wie of wat het gaat, terwijl het jou lichaam is. Ik kan me voorstellen dat mensen het bijvoorbeeld niet leuk vinden als met hun orgaan een seriemordenaar in leven wordt gehouden!

Normaal zou ik hier niet op antwoorden. Bang dat mijn mening koud en gevoelloos is voor diegene in nood. Bang dat ik uitgestoten wordt door mijn egoisme. Toch wil ik nu wel mijn mening hier vertellen. Ik vind dat als je tijd gekomen is om te gaan, je ook moet gaan. Dus als iemand die een donor nodig heeft even geen donor heeft, tja dan zal zijn tijd gekomen zijn. Als iemand doodgaat door een hartaanval, dan is zijn tijd ook gekomen. Er zijn vele manieren om dood te gaan. Maar de tijd voor die persoon is altijd daar. Ik wil niet met dat lot torten. Ik vind dat ethisch onverantwoord. En voor iedereen die ik kwets, sorry, ik ben 1 van velen die geen donor wil zijn. Iedereen heeft zo zijn reden. Dit is de mijne.

Nee ik geef geen organen. Mijn oom heeft wel gedoneerd maar is zeer respectloos in zijn kist "gegooid". En nee ik hoef ook geen organen van andere mensen. Geef die aan onze kinderen die de toekomst hebben. Als ik zeker zou weten dat organen bij kinderen zouden komen dan zou ik dat zeker overwegen

Wat ik van mensen heb gehoord is er ook de angst dat er 'sneller' zou worden besloten dat er sprake is van hersendood wanneer artsen weten dat je donor wilt zijn. Omdat er zoveel behoefte aan is aan donoren. Die voelen zich met zo'n codicil op zak niet meer helemaal veilig in een ziekenhuis. Ben zelf al sinds jaar nul geregistreerd als donor.

Na mijn dood mogen ze me compleet leeg halen. Dit weten mijn dierbaren. Ik heb echter geen codocil ingevuld en dat ben ik ook niet van plan. Ik ben zo'n wantrouwend persoontje. Stel, ik heb een ongeluk gehad en de artsen geven me zo'n 5% kans dat ik het overleef, terwijl een andere patient met mijn hart 90% kans op overleven heeft. Als de arts hetzelfde rekensommetje maakt als ik... Laten we het zo zeggen, ik wil zeker weten dat die 5% me ook gegund wordt.

Omdat ik een grote hypocriet ben. Punt. Voor mijzelf zou het mij niets uitmaken, maar om nu mijn geliefden na hun overlijden zomaar open te laten snijden dat is voor mijzelf een ander verhaal. Daar staat wèl tegenover dat als diezelfde geliefden van mij zèlf een orgaan of wat anders van een overleden persoon nodig zouden hebben om te kunnen overleven dat ik het dan in grote dankbaarheid aan zou nemen? Ik ben bang van wel :-/ Ik vindt dit wel een goede vraag omdat die ook steeds weer bij mijzelf terugkomt....... en ik ben er nog steeds niet uit.

veel mensen vinden het geen fijn idee dat er na hun overlijden nog in hun lichaam gezeten word, en anders vind de familie t wel niet erg fijn

er zijn altijd veel mensen die het maar vergeten het donor ze zeggen altijd: je dat doe ik nog wel een keertje of ze zeggen: ooh maar weinig van je lichaam is nog goed voor een ander lichaam want als je overlijd dan leeft je hart niet meer en is je lichaam al dood ) maar ik vind eigenlijk dat je toch donor moet worden om dat als je in een ziekenhuis sterft, ze je hart nog wel kunnen herbruiken of darmen enz.

Het geeft natuurlijk wel meer gedoe voor de nabestaande in al een zeer moeilijke tijd. Ook mag het van sommige geloven niet. Verder kan het wel een positief puntje zijn in die sombere tijd! Je kunt het namelijk zien als dat je met je dood iemand anders leven hebt kunnen redden! Ikzelf vind leeghalen minder erg, omdat jezelf er toch niks meer aan hebt en je nabestaande ook niet lijkt mij.. maar het moet wel met respect gebeuren natuurlijk!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100