hoe kom ik van mijn waanbeelden af?

Hey Allemaal.

Ik lig elke dag wakker en kom niet in slaap als ik geen nachtlampje bij me heb. Zelfs dan is het soms te veel voor me. het is me erg opgevallen dat ik altijd he gevoel heb dat ik niet aleen ben zelfs al ben ik aleen. krijg altijd het gevoel dat er iemand voor f naast me staat en me probeert te vermoorden, terwijl ik gewoon in bed lig en probeer te slapen.
Ik ben heel erg schichtig en krijg niet niet aleen voor t slapen gaan mar ook op donkere plekken als ik ergens loop. maakt niet uit waar.
Denk soms bij mezelf word ik gek? Ooit wat gelezen over een slaapstoornis en dat je er overheen groeit. Maar ik begin nu te twijfelen ben 20 en nog zo'n zware last.

kan alsjeblieft iemand helpen, tips geven of wat dan ook?
Ik wil normaal kunnen slapen zonder moordlustige achter me. ASJEBLIEFT??

Groetjes en schreeuwend om hulp,
danielle

Weet jij het antwoord?

/2500

Zet de radio zachtjes aan wanneer je gaat slapen, luister naar de radio en je valt vanzelf in slaap. Na een tijdje denk je bij het inslaap vallen al niet meer dat "niet alleen" bent.

vraag via je huisarts een verwijzing naar een goede psycholoog. Er zijn ook speciale slaapcentra in Nederland.

De televisie wil ook helpen, het licht van tv kan op gegeven moment teveel zijn, waardoor je je ogensluit als een reactie en zonder het te weten ben je in slaap gevallen. Net als met radio van het eerste antwoord hierboven. Als ik de toelichting lees van je vraag, dan zou ik niet naar geweld kijken, misschien comedy of educatief, iets wat je echt interesseert. Mocht dit niet helpen; Boek lezen, nachtlampje aan. Het is belangrijk; Dat je 2 uur voor het slapen gaan niks eet of drinkt, dit kan slecht zijn om in slaap te vallen, en dat kan zo psychisch storend zijn, dat het frustreert om aan alle kanten te liggen, op je zij, op je rug, op je buik en ga zo maar door, dit helpt niet. Wat je wel kan drinken is melk of water, maar in ieder geval niet iets met veel suiker. Ik weet verders niet hoe het is met de gezondheid, of medische toestand. Maar heb je hier echt te vaak (bijna elke avond) last van, dan kun je naar de huisarts gaan, misschien kan die je een recept slaapmiddelen meegeven. Leg in ieder geval dit probleem bij de huisarts voor.

Hoi, wat beroerd voor je. Ik zou hier zeker hulp voor zoeken.Misschien is hulp van een psycholoog een idee, maar als je het idee hebt dat je op paranormaal gebied hulp zou kunnen gebruiken, dan is in die hoek ook genoeg te vinden! Ik weet niet of dit voor jou wel aan de orde is want ik ken je natuurlijk niet , maar alleen jij of iemand die je goed kent kan beoordelen of je waarnemingen 'echt' zijn of toch meer waanideeen of angstgevoelens zijn. Over het paranormale: Aangezien dat wat minder bekend is en door veel mensen als vreemd wordt gezien, zal je even goed je best moeten doen om een goed iemand te vinden; veel googelen op internet misschien, of probeer iemand te vinden die hier wat meer in thuis is of die je vertrouwd en je hiermee wil helpen. Blijf niet alleen hiermee zitten, je voelt je er al alleen genoeg in. Stap over die drempel en zoek hulp. Dat is de eerste stap om alles op zn plaats te kunnen zetten! Sterkte!

Jij hebt echt gespecialiseerde hulp nodig om hier af te komen, Geen antwoord hier kan je daar vanaf helpen. Je voedt je angsten elke nacht opnieuw en houdt ze daardoor zelf in stand. Daar is een bepaalde therapie bij nodig om je een andere manier van denken aan te leren. 50 procent van de mensen hebben deze angsten alleen in een aantal gevallen,zoals bij jou ook het geval lijkt te zijn,ontwikkelen mensen een angststoornis door niet van die negatieve gedachten af te komen die de angst voeden. Heel veel sterkte en ga er echt snel mee naar je huisarts zodat je zo snel mogelijk bij de juiste hulpverlener terecht komt. Er is wel iets aan te doen namelijk. Sterkte nogmaals !

Nou, wat ik een keer heb meegemaakt; Ik lag s'middags op de bank te rusten en ineens voelde ik dat er iemand was. Mijn ogen waren dicht, maar toch keek ik als het ware door mijn oogleden heen en zag een donkere gedaante in de hoek van de kamer. Ik wilde me bewegen, maar dat lukte niet, een soort slaapverlamming leek het. Ik probeerde help, help te roepen naar mijn man, die ook in de woonkamer zat, maar ik kreeg er geen geluid uit. Ineens voelde alsof die donkere gedaante mij verder uit mijn lichaam wilde trekken. Ik was bang en probeerde me uit alle macht me te bewegen. Maar omdat het niet lukte, pakte ik die donkere gedaante bij z'n keel, met kennelijk een fijnstoffelijker lichaam dan mijn fysieke. Nu was ik niet bang, maar heel kwaad. Kort na mijn aanval op die donkere gedaante, voelde ik weer prikkels in mijn fysieke lichaam en werd er als het ware er weer ingezogen. Met veel moeite kreeg ik steeds meer beweging in mijn fysieke lichaam en riep ineens de naam van mijn man. Hij antwoordde heel rustig; "Ja wat is er?" Toen heb ik hem verteld wat er net daarvoor was gebeurd. Hij geloofde er niets van. "Je zal wel gedroomd hebben,"zei hij. Ik was kwaad op hem, omdat hij mij niet geloofde. Maar bewijzen kon ik het ook niet. Ik durfde niet meer bij daglicht een dutje te doen. De dagen erop heb ik erover na zitten denken, als ik weer thuis was. Omdat ik na het werken vaak toch wel moe was....

....zat zo een dutje er snel genoeg weer aan te komen. Ik dacht er erover na dat het misschien wel een geest was die door verdwaling zelf angstig was en niets wist van rust in vrede nog. Vroeger kwam mijn overleden opa ook in angst/verdwaling als geest terug en bewoog daar zelfs voorwerpen, als ik mijn familie moet geloven. Dus dan kon dat best eens mogelijk zijn. Ik besloot de donkere gedaante bij een volgende ontmoeting gewoon weg te sturen. Maar op internet stond er nadrukkelijk bij dit wel aardig te vragen, anders voedt je de haat nog meer. En ja hoor, vele dagen later, na het werken, viel ik weer op de bank in slaap, niet meer denkend aan mijn angst voor het onbekende.. Ineens was de donkere gedaante er weer. Ik kon me niet bewegen, toen ik het wel wilde. Maar toen nam ik het heft in handen. Ik heb niets gevraagd, maar gewoon gezegd tegen de onbekende bezoeker; " Ga maar naar het licht toe, daar zul je vrede hebben," Ik was nog steeds bang, maar ik zag dat de donkere gedaante ineens naar links van mij begon voort te bewegen. De angst van mij verdween. Ik had hulp gegeven.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100