Waar ligt de grens tussen een 'verslaving aan alcohol' en een alcoholist?

Ik heb eens iemand horen zeggen dat als je zelfs door de week niets drinkt maar alleen èlk weekend flink aan de drank gaat dat dat al een vorm van VERSLAVING is.

Ik weet (uit ervaring van heel dichtbij helaas...) dat een ALCOHOLIST vaak 's morgens al drinkt, weinig eet, zichzelf uiteindelijk vervuilt, drinkt totdat de roes er weer is en gaat slapen om vervolgends daarna weer verder te drinken om weer in een roes te geraken omdat degene de realiteit van het leven niet aankan...........

Even een schets van 2 uitersten die alcohol nuttigen.
Maar: Waar ligt nu de grens tussen verslaafd zijn aan alcohol en een echte alcoholist zijn?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De grens is heel moeilijk aan te geven. Zodra er sprake is van verslaving aan alcohol, is er ook sprake van (beginnend) alcoholisme. Iemand die alleen in het weekend drinkt, kan een sociale drinker zijn. Een sociale drinker is iemand die vooral voor de gezelligheid drinkt en voor wie (zelf als hij/zij wel een wat te veel drinkt) drank een bijkomstige factor is. Zodra drank iemands leven gaat beheersen, kun je van (beginnend) alcoholisme spreken. Als je de hele week niet drinkt, maar naar het weekend toeleeft om dan te drinken om dronken te worden, is dit een vorm van alcoholisme. Ook een toenemende tolerantie (meer moeten drinken voor hetzelfde effect) en een black-out (niet meer kunnen herinneren hoe een deel van het drinkgelag verlopen is) zijn tekenen van alcoholisme. Je bent niet van de ene op de andere dag alcoholist. Dit is een proces waarin je diverse stadia doorloopt. Voor meer informatie: zie link

Bronnen:
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/versla...

Ik vind dat je verslaafd bent aan iets, als je niet langer dan een paar dagen zonder iets kunt. Als je alleen in het weekend drinkt ben je niet verslaafd, je kunt echter wel een alcoholprobleem hebben omdat je geen maat kunt houden!

Je bent alcoholist als je niet zonder de drank kunt. Daarbij maakt het niet uit hoeveel je drinkt. Zo is iemand die af en toe doorzakt met een flink aantal grazen geen alcoholist maar iemand die elke dag 2 glazen moet hebben dat wel.

Er is geen grens. Een alcoholist is per definitie verslaafd aan alcohol. Je elk weekend vol laten lopen is ook een regelmaat die je mogelijk niet kunt laten. Een zware alcoholist drinkt 's ochtends al - een lichte alcoholist elk weekend.

Je bent verslaafd als jezelf (bijv. je werk), je sociale contacten of je medemensen er onder lijden.

De ene kant van de grens: Je bent verslaafd als je dagelijks een bepaalde hoeveelheid alcohol nodig hebt om normaal te kunnen functioneren. De andere kant van de grens: Je leeft van borrel tot borrel, waardoor alcohol je hoofdvoeding wordt en je niet meer normaal kunt functioneren.

In mijn ogen is er geen verschil. In beiden gevallen heb je alchol nodig om jezelf te vriend te houden.

Een ieder die elke dag een glaasje drinkt is in mijn ogen verslaafd... De vraag is kan ik elk moment stoppen met mijn gewoonte en als ik er geen zin in heb om te stoppen dan begint in mijn optiek al de verslaving... En dan zelfs is het niet een bewijs dat je niet verslaafd bent, als je even kunt pauzeren in je gewoonte, dat zelfs niet... Dan moet ik denken aan Mahatma Ghandi... Hij was celibatair, maar op hoge leeftijd wilde hij met een jong meisje slapen om te kijken of hij wel echt celibatiar was... Snap je wat ik wil zeggen? Was je dan wel werkelijk celibatair al die voorgaande jaren, meneer Ghandi? Dit is in mijn ogen dus gewoon een seksverslaving, maar dan wel een milde, maar toch, het spookte dus toch ergens in zijn achterhoofd al die jaren en dan is het niet, niet totaal los van het celibaat (lees verslaving)

Ik ken diverse mensen die heel erg hard hun borrel nodig hebben aan het einde van de dag, maar zeggen dat ze er zo mee kunnen stoppen als ze willen.... Mijn broer was alcoholist en kickte af in een kliniek. Daarna werd hij iemand die elke dag wist bij het opstaan dat er weer een dag was dat hij niet mocht drinken, hij leed daar de hele dag onder. Alles waar je een ontzettende drang naar hebt, zo-erg dat je er heel veel, bijna alles voor nodig over hebt om het te verkrijgen, is een verslaving geworden. Ook als je het niet meer mag gebruiken van jezelf of doet alsof er je mee zou kunnen stoppen.

Advies van de Franse overheid uit de jaren 50: drink dagelijks niet meer dan één liter wijn. Verslaving is een ziekte (wat jij van dichtbij hebt meegemaakt) maar ook een sociaal construct. Met andere woorden: wat verslaving wordt genoemd, heeft veel te maken met wat sociaal aanvaard is. Wat in de ene cultuur een 'gewoonte' wordt genoemd, heet in de andere een 'verslaving'. In dit geval wordt alcoholgebruik steeds sneller en verslaving genoemd, ook als het helemaal niet de klinische kenmerken daarvan heeft. Ieder weekend aan de drank is geen verslaving, het is een gewoonte. Die de laatste tijd meer wordt afgekeurd, en daarom dat etiketje 'verslaving' krijgt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100