Hoe kan ik mijn vriendin ondersteunen ook al keur ik haar gedrag af?

Had net een huilende vriendin aan de telefoon. Haar leven maakt ze momenteel kapot, vind ik . Ze is gescheiden, heeft twee kindjes. Heeft nu een vriend die dol op haar is en kinderen met haar wil. Ze blijkt nu inderdaad zwanger van hem te zijn, 10 weken. Ze vind deze man niet jaar ware en overweegt abortus te plegen. Ze is niet per ongeluk zwanger geworden, ze is gewoon van gedachten veranderd. Mijn vriendin is onzeker van zichzelf, en heeft weinig goede vriendinnen,familie om op te steunen, en keert dus naar mij toe. ik heb haar laten weten dat ik haar gedrag egoïstisch vind, en dat ik haar niet kan helpen met de beslissing over abortus. De enige reden om het kindje te houden is om haar vriend niet kwijt te raken. Het is inderdaad een persoonlijke kwestie, maar wie heeft wijze woorden voor mij voor haar?

Weet jij het antwoord?

/2500

Lijkt mij heel zwaar en emotioneel dat ze zo op jouw schouders steunt. Als ze zo diep in de problemen zit, kan ze beter professionele hulp zoeken. Via haar huisarts kan ze dit aanvragen. Dan krijgt ze begeleiding bij haar keuzes. Kan ze later jou ook niet verwijten maken als je advies hebt gegeven waar ze later spijt van krijgt.

Je kunt haar het beste helpen door er vertrouwen in te hebben dat zij zelf wat het beste voor haar is en dat ze goed voor zichzelf kan zorgen. Andersom geldt dat waarschijnlijk ook voor jou. In echte vriendschappen wordt er niet geoordeeld en geef je mening als zij daar om vraag. Vraag jezelf af of deze vriendschap niet op medelijden is gebasseerd. Zo niet, leef en laat leven. Luister naar haar en respecteer haar keuze.

Beste Horseshoe, Ik ben het niet eens met bovenstaande reacties. Professionele hulp (in de zin van maatschappelijk werkers en psychologen) vind ik overdreven, maar coaching zou best een optie kunnen zijn (dat versta ik dus niet onder professionele hulp). Als vriendin-zijnde hoef je niet altijd te zwijgen, maar mag je best eens 'je bek open trekken' vind ik (haar een spiegel voorhouden, haar ergens mee confronteren). Dat kan best, naast dat een vriendin ook gewoon een luisterend oor en een schouder hoort te bieden. Als je het ergens echt ongelofelijk mee oneens bent, is steunen een beetje lastig lijkt mij. Je kunt dat eerlijk tegen haar zeggen, maar benadruk (en nu komt het geblablabla) dat je wel van haar blijft houden: wat voor keuzes ze ook in het leven maakt en of jij het er nou mee eens bent of niet. Voor de rest heb ik geen wijze woorden voor haar. Ik denk dat ze er toch echt zelf uit moet komen met haar vriend en zichzelf. Misschien dat ze een balans moet vinden tussen haar gevoel en haar verstand? Zoals ik het lees lijkt het me nogal iemand die vooral vanuit haar gevoel handelt en wat impulsief kan zijn (ik kan het mis hebben, mijn excuses daarvoor alvast). Rationeel in combinatie met gevoelsmatig zijn kan naar mijn mening geen kwaad. Vooral niet omdat zij twee kinderen heeft en ze zich niet in de positie bevindt om maar wat 'aan te kloten'.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100