Wat is de reden, dat mensen niet gauw willen zeggen wat ze verdienen?

Bij Belgische vrienden werd er spontaan in een gesprek verteld wat ze verdiende als heel normaal onderwerp.
Ik was verbaasd omdat ik het hier in Nederland nog nooit mee gemaakt had.
Ps,afgezaagd is de opmerking, het gaat niemand wat aan.
Is er ook nog een andere reden dan bovenstaand?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het ligt er aan waarom er naar gevraagd wordt. Als het in een gesprek waarde toevoegt heb ik er geen problemen mee. Maar als het alleen maar voor een praatje pot is of uit nieuwsgierigheid heb ik er geen behoefte aan om deze info met iedereen te delen. Toegevoegd na 12 minuten: Mijn ervaring is dat mensen je dan beoordelen aan de hand van de hoogte van je inkomen. Ik heb liever dat mensen mij zien zoals ik ben en niet aan de hand van mijn inkomen oordelen.

Je mag van mij gerust weten dat ik net zoveel verdien als 'Jan Modaal'. Maar het schommeld bij mij als ZZP'er nog steeds een beetje per maand. Mijn jaarcijfers liggen ter inzage bij de accountant. En daarmee zit ik nog steeds keurig onder de Balkenende-norm... Maar in tegenstelling tot zowat de rest van de wereld is het in Nederland 'uit den boze' om te zeggen wat je verdiend...

Je kan er anderen of jezelf mee in verlegenheid brengen. Wat als je 50% meer/minder verdient dan een collega die hetzelfde werk doet. Bovendien geeft het niet eens een goed beeld. Hoeveel moet je er voor werken, is het ongezond, zijn er nog bijkomende voordeeltjes, hoeveel vakantie heb je. Ook niet mijn favo onderwerp.

Het heeft toch iets te maken met dat je misschien wel een veel lager of juist hoger inkomen hebt denk ik. en dat je je vervolgens 'minder' voelt als andere mensen dan meer zouden verdienen. Of juist andersom. Ik verdien 50 per week en daar komt dan de studiefinanciering en nog iets van de... huppelepup.. bij. Dus elke week zo'n .. 80 euro. Ben ik héééééél trots op! Want als student zijnde heb ik niet meer dan dat nodig :)

schaamte wellicht..bang voor reacties/roddels.. wat jij een normaal bedrag om te verdienen vind, vind een ander erg laag. Hij/zij zou jou dan misschien als zielig of zelfs armoedig kunnen gaan zien. tegengestelde kan natuurlijk ook. wat jij een normaal bedrag vind, kan iemand anders erg hoog vinden. en dan kan hij/zij jou als rijkelui gaan zien of zelfs krenterig ( als je niet strooit met geld) de meeste mensen denken niet zo natuurlijk maar ik kan me voorstellen dat sommige mensen bang zijn dat anderen wél zo denken. Ikzelf schaam me niet en zou het ook wel vertellen als iemand erom vroeg. mits dit een bekende is.

Het is "not done". Net als andere dingen die wij als privé beschouwen. Ga jij op een verjaardag vertellen hoe vaak je sex hebt, en in welke standjes? Ik vertel ook niet wat ik verdien. Er is één uitzondering, dat is een vriendengroep die al sinds onze studietijd bij elkaar is. Binnen die groep hebben we wel eens open verteld hoeveel we verdienden.

Omdat Nederlanders altijd vinden dat ze meer verdienen dan dat ze krijgen.

jaloezie, afgunst, schaamte, wij nederlanders doen (niet allemaal maar wel veel mensen) graag groot met leaseauto`s, merkkleding, maar het grootste percentage nederlanders heeft een (grote) schuld bij de bank, maar..... dat zeggen ze er natuurlijk niet bij. Belgen hebben een andere mentaliteit dan ons. Ik spreek niet namens mezelf, ik ben gauw tevreden, en het boeit mij in ieder geval niet of mijn buurman een grotere auto voor de deur heeft staan of niet hoor.

Je salaris geeft een soort gevoel weer van 'zakelijk geslaagd' of 'niet geslaagd'. Met name bij mannen overigens. Als je blijkt minder te verdienen dan een familielid of zelfs een vriend waarbij je wellicht op school hebt gezeten (en dus dezelfde opleiding genoten), kan dat je houding t.o.v. elkaar op de proef stellen. Het zou niet moeten mogen, maar de werkelijkheid is anders en harder. Het ligt gevoelig. Onbewust (of misschien zelfs bewust) word je toch beoordeeld. Als je er niet over praat sta je zakelijk gezien op hetzelfde niveau en dat is prettiger kletsen over koetjes en kalfjes etc. en voor iedereen beter. Zo voelt dat nu eenmaal in Nederland. Maar zoals gezegd, vrouwen zijn daarover in het algemeen veel volwassener, mijns inziens.

Bij mezelf heb ik ondekt dat wanneer ik in gezelschap ben van veel verdieners, ik me schaam voor het feit dat ik (veel) minder verdien en als ik met mensen ben die met een heel gezin moeten leven van minder,ik me ook geneer. En als ik me schaam voor iets, ben ik minder open. Ook ontleen ik blijkbaar status en aanzien aan geld maar dat wil ik eigenlijk liever niet weten. Ik denk dat hoe we met geld en verdienste omgaan,voor een belangrijk gedeelte cultureel/klasse afkomst bepaald is. Op het moment zie je vooral de nieuwe rijken er openlijk mee omgaan en is het toegestaan weer veel geld te verdienen en het te laten zien. Bij de armen is het taboe daarentegen des te groter,er wordt niet voor niets gezegd er bestaat veel stille armoe.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100