Depressieve oma

Mijn lieve oma maakt een hele moeilijke tijd door.Ze moet accepteren dat ze langzaam helemaal doof is geworden.Ze is weduwe en heeft verdriet om de dood van haar dochter en kleindochter(mijn moeder en zusje...)
Ze heeft geen levensvreugde meer en zegt ook dat ze eigenlijk niet meer wil.Ik ben 2 keer per week bij haar( de hele middag en avond) en ik weet niet meer wat ik moet doen en zeggen.Hoe zou ik haar een beetje kunnen opvrolijken?
Ik ben zelf ziek maar ik wil haar niet aan haar lot overlaten.
Ik denk ook aan uitstapjes en afleiding voor haar, maar wat?
Ik hoop dat iemand goede suggestie heeft.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik begin al met een + voor je goeie vraag. Wat lief! Allereerst: jij doet al genoeg voor oma als je haar bezoekt. Gezellig bij haar zitten, samen thee drinken, een stukje wandelen, oude fotoalbums doorkijken met haar. Schrijf briefjes, die kan ze lezen. En misschien schrijft ze brieven terug aan jou die ze jou geeft als je komt. Een prachtige herinnering voor later. Een organisatie als de Zonnebloem heeft vrijwilligers die graag een of twee keer per week bij een ouder iemand langs gaan. Voor contact of wat de oudere ook nog maar kan. Stukje met de auto rijden, kaartje leggen. Schakel die in. Niet alles op jouw schouders. In veel Gemeentes is er ook een project voor eenzame ouderen. Vraag dat eens na. Soms willen ouderen niet meer. Is het genoeg geweest op deze aarde. Dat kan. Maar fijn dat je toch nog probeert om wat znneschijn te brengen in het leven van je oma.

Wat je zelf al zegt, is denk ik een goede oplossing, uitstapjes en afleiding. Spelletjes doen vind ze misschien ook wel leuk en ga eens buiten met haar wandelen of ergens naar toe, keer naar de dierentuin(ligt eraan hoe goed ze nog kan lopen) of iets anders, ligt er maar aan wat je oma leuk vind. De kans is groot dat ze aan het begin er niks van wil weten, maar ik denk dat ze op den duur het wel leuk zal vinden. Als ze van te voren weet wat er gaat komen, heeft ze iets om naar uit te kijken. Dit was bij mijn oma net zo, aan het begin moesten we haar zo'n beetje dwingen, maar achteraf heeft ze het elke keer erg leuk gevonden.

Allereerst, jij bent nog een van de weinige die zo met haar oma omgaat. Veel kijken niet naar ze om. En jij hebt ook nog het nodige meegemaakt lees ik al. Uitstapjes zijn inderdaad een goeie oplossing, lekker even naar buiten daar knapt ieder mens van op, jong en oud. Het ligt eraan hoe goed je oma te been is, maar je kan naar het park of inderdaad naar een museum of een dierentuin. Je kan altijd een rolstoel krijgen als je die nodig hebt. En als dat niet gaat kan je ook eens een busrit maken of iets dergelijks. Sterkte ermee!

wat spijtig te horen je oma zoveel dierbaren heeft verloren, maar jij ook! als iemand blijft kijken naar wat er weggevallen is en wat niet meer mogelijk is door achterom te blijven kijken is dit altijd een moeilijke situatie. jongere mensen kunnen naar hun toekomst kijken, bij oudere mensen ligt dit anders. dat neemt niet weg dat je oma niet kan leven in het hier en nu. zonder gehoor kan je namelijk nog heel veel WEL doen, dingen zien, dingen maken en hier moed en energie uit halen om verder te gaan op een draagbare en zinvolle manier. helaas is dit niet mogelijk als de denkwijze van je oma dit voorkomt doordat alles overschaduwd is door een grauwsluier van pijn en verdriet. maar.....uiteraard kan je je oma wel wijzen op de dingen die mooi kunnen zijn (de krokus bloeien weer bijvoorbeeld, is er een park in de buurt, het zonnetje laat zich nu en dan weer zien!) laat het niet overkomen als vorm van entertainment naar je oma. oma's zijn slim dus een vraag als 'zou je het dan misschien leuk vinden om....' kan ze opvatten als 'ik wil niet dat ze me op sleeptouw neemt' de truck is om het anders te brengen "Oma, het zonnetje schijnt, ik wil zo graag hier en daar heen en wil graag dat je met mij mee gaat want dat is veel gezelliger!' zo doe je een beroep op je oma, en heeft oma niet het gevoel dat zij een beroep op jou doet :) geniet van het moment als je eruit bent, geniet van het hier en nu. en misschien besef jij achteraf zelfs dat je je eigen ziekte ook even vergeten bent! succes en heel veel waardevolle momenten gewenst saampjes!!!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100