heeft de aura om je lichaam zintuigelijke vermogens?

Ik voel soms dat er naar me wordt gekeken. Blikken op mijn rug. Ook als er naar mij is gekeken; het beseffen van die blik valt soms een paar seconden later. Nu is het zintuigelijke waarnemen beperkt tot smaak, geur, tast, zicht en gehoor. In geen enkel handboek wordt dit waarnemen genoemd. Notitie; Ik heb het hier niet over een ingebeelde waarneming (psychose e.d).
Hoe kan het dat je met je hele lichaam blikken van anderen kunt waarnemen? Hoe heet deze waarneming, heeft ze een functie?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Dit is je zesde zintuig.

Ik zou denken dat dit vooral een gevoelswaarneming is. Doe anders eens een testje en laat iemand naar je kijken terwijl jij met je rug naar die persoon toegekeerd staat. Dan kijken of je kunt waarnemen wanneer hij/zij naar je kijkt, dan weet je of je het ook echt kunt waarnemen :p

Dat je voelt, dat er naar je wordt gekeken is vrij normaal. Dat heeft niets met je aura te maken. Iedereen heeft dat wel eens.

Helaas, je kunt *niet* voelen dat er van achter naar je wordt gekeken. Je kunt wel het *gevoel* hebben dat je dit kunt voelen, maar in werkelijkheid kun je dit niet. In Nemo staat een proefopstelling waarmee al duizenden mensen dit hebben kunnen ontdekken. Hoe kan het dan toch, dat je zo vaak denkt, dat je wél kunt voelen dat je wordt aangekeken? Wel, daar zijn drie effecten aan het werk. Het eerste effect is dat er echt iemand naar je kijkt, en dat je dat ziet. Je ziet het dan indirect. Bijvoorbeeld via een spiegeling in een etalageruit, waarvan je je niet bewust bent, maar die je dus toch wel meekrijgt. Of doordat er aan de rand van je blikveld een oude bekende voorbij is gelopen, die je niet direct herkende. Pas even later dringt het tot je door dat je een bekende hebt gezien, je draait je om - en die bekende doet op dat moment hetzelfde, zodat je elkaar aankijkt. Het tweede effect is dat je helemaal niet weet dat er iemand naar je kijkt. Je hebt alleen dat gevoel. Soms terecht, soms niet. Is het gevoel stomtoevallig terecht, dan heb je een "treffer", en die is zo opvallend dat je dat onthoudt. Is het gevoel niet terecht, dan heb je een "misser", maar dat is niet zo opvallend. Je onthoudt dus je treffers, en je vergeet je missers. Daardoor lijkt het achteraf net alsof je het altijd goed hebt. Het derde effect is dat er niemand naar je keek. Maar als jij je ineens omdraait, is dat best opvallend voor iemand die achter jou loopt en die ongeveer in jouw richting keek. Die persoon ziet jouw plotselinge, opvallende beweging, en zal reflexmatig naar de bron van die beweging kijken - naar jou dus. Zo zorg je er zelf, juist *doordat* je omkijkt, voor dat er iemand naar je kijkt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100