Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Mijn vader is overleden, hoe kan ik daar het beste doorheen komen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Heel specifieke tips zijn niet te geven, omdat dat afhangt van jouw persoon, jouw karakter, hoe je je kan uiten, of je mensen hebt om je bij te uiten, de mensen om je heen, jouw levensfase. Als er iemand overlijdt die je dierbaar is ben je in de rouw. Rouw is het antwoord dat je geeft op het verlies van die dierbare. Als je rouwt reageer je met je lichaam, je gevoel, je gedachten en je gedrag op het verlies van je dierbare. Zo ga jij om met dat verlies en probeer je het een plaats te geven in je leven. Dat is voor iedereen anders. Sommige rouwenden zijn blij met hun werk, terwijl anderen tot niets komen. De een kan niet huilen, een ander wordt vaak door tranen overvallen. Iedereen gaat op zijn eigen manier met een verlies om. Er zijn heel veel websites en boeken over rouwverwerking. Misschien heb je iets aan een forum "wie troost mij": http://wietroostmij.nl/forum/rouwverwerking/?gclid=CICF75zFtboCFQhY3godtBQApw Mensen die in een rouwproces zitten leren hier omgaan met rouw. Dat is het doel van deze website. Er is ook een zelfhulpmodule bij om te leren omgaan met jouw persoonlijke verlies. https://rouwverwerking.mirro.nl/

Daar is eigenlijk geen echt antwoord op te geven. De een wil er juist veel over praten, de ander niet. Bij de een helpt het om een soort gedenkboek te maken, de ander vindt dat onzin. Doe wat je hart je ingeeft, er is geen voorgeschreven lengte van rouwtijd. Gecondoleerd, en echt het wordt minder moeilijk allemaal al geloof je dat nu nog niet

Zelf heb ik hier (nog) geen ervaring mee, maar wat je zou kunnen doen is proberen afsluiting te zoeken als je dat nodig hebt. Mocht je nog bijvoorbeeld het gevoel hebben dat je hem nog iets wil zeggen dan zou ik dat bij het graf doen. Je kan hem bedanken voor de hulp die hij gaf. Verder is het voor de ene erover praten met een partner en de ander kiest ervoor om in stilte te rouwen. Er is geen pil die je van het verdriet kan afhelpen en dus moet je dag voor dag erdoor totdat je het gevoel hebt dat het rouwen plaats heeft gemaakt voor iets anders. Sterkte met het verlies en hopelijk is bovenstaande toepasbaar op je.

Veel over praten en niet bang zijn om te huilen hielp bij mij maar t blijft moeilijk t slijt wel maar duurt even veel sterkte

Dat is heel verdrietig. En juist omdat het verdrietig is, is het normaal dat je verdrietig bent. Ik geef je een paar concrete tips. - Als je je verdrietig voelt, besef dan dat dat heel gewoon is. Huil gerust of doe waarbij je je het beste voelt. - Je moet zelf bedenken wat je het prettigst vindt, gezelschap zoeken of juist niet. Of misschien wil je de ene keer het een en de andere keer het ander. Doe dat dan ook. - Besef, al kan je het nauwelijks geloven nu, dat de pijn om het verlies dragelijker wordt, maar dat kost tijd en daar zijn geen standaardtermijnen voor. Bij de ene gaat dat sneller dan bij de ander. Verdrietige momenten zullen nog lang blijven zoals verjaardagen, kerstmis etcetera of andere dingen die herinneringen aan je vader oproepen. Veel sterkte!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100