Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Twijfels hoe ik uit me dip kom

Hallo. Zoals jullie weten heb ik al enkele vragen gesteld over een dip. Ik ben nog niet de oude en de hulpverlener kan pas in zomer. Dus ik zal nu nog wat enkele vragen stellen omdat ik onzeker en ongerust ben en dan weet ik dat het over is. Ik weet namelijk nu niet of ik goed bezig ben of fout. Internet brengt me niet veel verder: de een zegt A en de ander B.

Ik heb interesses, dagelijks plezier, honger, rust en sociaal maar ook een dip waar ik 2 maanden in zit.

1.Toch heb ik nog altijd een leeg gevoel :''is dit het nou'' er mist iets, ik wil niet me hele leven zo doorleven. Omdat ik eerst onzeker was dacht ik dat dit suicide neigingen zijn, maar de docter zei nee hoor iedereen denkt weleens zo. Maar wat is dit lege gevoel? Gaat dat vanzelf over of zal ik dat inderdaad de rest van me leven bij me dragen? Of hoort dat gewoon bij een dipje dat je anders denkt over de dingen? Ik voel dat ik maar half leef af en toe ookal geniet ik vaak.

2.Angst voor de toekomst bang dat ik gek aan het worden ben en dat ik mezelf iets aan doe (Irrationeel maar het lijkt zo echt voor mijn gevoel heb ik amper een toekomst )Hoe kan ik dat beeld weer verbeteren?

3.Schuldgevoelens naar de mensen waar ik om geef omdat ik zo denk.

Moet ik nu denken : nou en ik voel me kut nu komt wel goed? Gewoon down zijn is niet erg. Of wordt het erger als je niet naar je emoties luistert..

Vroeger had ik nooit aandacht aan deze dingen ookal had ik regelmatig een dip.

Is dit erg? alvast bedankt

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

1. Je dokter heeft gelijk. Iedereen denkt wel eens zo. Het is het signaal dat je er eens goed over na moet denken wat je dan wel met je leven wilt. Welke dromen en verlangens heb je en hoe kun je die realiseren? 2. Heeft daar mee te maken. Angst voor een toekomst die je niet kunt overzien. Misschien heb je het idee dat je niet kunt veranderen. Maar dat kun je wel. Je kunt het heft in eigen handen nemen. Wat betreft werk, reizen, sociale contacten: JIJ bent de baas. 3. Schuldgevoelens zijn nergens voor nodig. Echt niet. Iedereen heeft wel eens een dip. Het is niet abnormaal. Er zijn mensen die de hele winter het liefst in bed zouden liggen. Natuurlijk moet je er voor waken je omgeving niet mee te slepen in je depressieve toestand. Zij hoeven niet het slachtoffer te worden van jouw gevoelens. Maar ook daar geldt dan weer: Dat bepalen die mensen dan wel zelf en het is niet jouw schuld. Ik denk dat punt 1. het belangrijkste is. Ik weet niet hoe oud je bent, maar eigenlijk doet dat er ook al niet zo veel toe. Je zult bij jezelf moeten nagaan WAT het dan is wat je mist. En waar je dus naar zou kunnen streven. Voor veel mensen is het heel belangrijk een DOEL in het leven te hebben. Maar dat doel is voor iedereen anders. Je zult er dus zelf aan moeten werken. Misschien met hulp, dat is niet verkeerd.

Ik weet niet hoe oud je bent maar, maar het gevoel "" is dit het nou" is van elke leeftijdsklasse. Ik dacht als eind 20-er ook dat ik wat miste, en toen kreeg ik kinderen als invulling, en als eind dertiger dacht ik ook "is dit nu alles". Nu zijn mijn kinderen wat ouder en richt ik me op mijn carriere en heb inmiddels al weer 2 diploma's gehaald, met alle verantwoordelijkheden en salaris van dien, en ik denk nu weer "is dit alles?". Ja, als ik thuiskom en alles is nog weer het vertrouwde zichzelf is dit alles. En ik probeer daar tevreden mee te zijn. Ik probeer alles uit mijn leven eruit te halen. Soms valt het tegen, soms valt het mee... En daar moet ik het mee doen..... Tegen een boom rijden kan altijd nog.....

Hallo, zo te zien is dit vanaf het begin van de winter. Is lichttherapie niet een oplossing voor je probleem?

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100