Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Overgeven en kokhalsen bij verschonen poepluier, hoe tegen te gaan?

Bij mijn zoon ga ik zo'n beetje elke poepluier over mn nek (letterlijk) bij het verschonen.

Ik geloof dat ik alles al geprobeerd heb. Knijper op de neus, mondkapje op, kauwgompje in...

Iemand de ideale tip?? Thuis overgeven is erg, maar niet zo erg als wanneer je die kleine moet verschonen ergens in een warenhuis ofzo..

Toegevoegd na 1 uur:
Ter verduidelijking: ik vind het verschonen helemaal geen straf ofzo, tuurlijk is het niet het fijnste klusje, maar wat moet dat moet. Ik kijk er niet tegen op ofzo. Alleen dat lichamelijke/geestelijke ongemak. Daar zou ik graag wat tegen doen

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het heeft dus duidelijk niets te maken met de geur (gezien de knijper), maar met de aanblik. Dat betekent denk ik, dat het tussen de oortjes zit ;-) Wat je misschien kunt proberen is tevoren te denken aan iets wat je heel leuk vindt en dat te associeren met verschonen van de luier. Of concentreer je op je kindje, op het feit dat jij ervoor zorgt hij/zij weer fijn een schone luier krijgt en zich lekkerder gaat voelen. Kortom: probeer de fixatie van "vies" op te lossen voor jezelf.

Gewoon neus dicht

Ik denk dat je hiermee een serieus probleem hebt. let wel, ik stond natuurlijk ook niet helemaal te genieten boven een stinkende luier (vooral als ze bijna een tand kregen kon het echt VRESELIJK stinken). Maar ik ben een beetje bang dat je er heel er vies van bent en daarmee krijg je mogelijk de komende jaren een hoop ellende. Mag ik even heel smerig doen???? Wat denk je van een vriendje dat komt spelen met een gruwelijke snottebel en jij bent de enige volwassene in de verre omtrek??? (als je er niks aan doet zit je hele huis onder). Of dat vriendje moet naar de wc en is nog te klein om zelf zijn billen af te vegen. Of je hebt een kind dat zijn hele bed en de verre omtrek onderspuugt. Ik zal er niet meer bijzetten want ik word er zelf ook niet vrolijk van. Het is echter ter illustratie van het volgende: ik denk dat geen enkele volwassenen stralend van vreugde dit soort karweitjes opknapt, het is echter het besef dat het MOET gebeuren en dat JIJ die zorg kunt geven aan kinderen die nog niet voor zich zelf kunnen zorgen die veel mensen dit toch laat doen. Verder: ben ik ook bang dat een kind het aanvoelt als je het heel gruwelijk vindt. Je loopt dan de kans dat hij/zij denkt dat jouw afkeer HEM betreft, OF hij wordt ook heel vies van ontlasting (als je duidelijk genoeg weet te maken dat het de inhoud van de luier is en niet het kind) en dat wil je uiteindelijk ook niet. Toegevoegd na 3 minuten: De tip is uit dit verhaal mogelijk niet zo duidelijk: Ik denk dat je voor jezelf een KNOP moet omzetten en gewoon denken, pfff doe ik wel even. Praat er anders eens over met vriendinnen en probeer het eens samen met ze te doen, grapjes makend hoe vies het is. Ik denk dat je niet alleen vanwege het ongemak maar ook om je kind niet een verkeerd beeld te geven, van ALLE overgeven af moet, dus ook thuis. sterkte Toegevoegd na 1 uur: nav je aanvulling: kijk eens bij GV vraag nr 127709, daar staan veel tips tegen kokhalzen in het algemeen. voor buiten de deur kun je evt die reisziektepillen overwegen (dat nummer kun je bovenin intikken, de vraag was: wie weet iets van kokken)

Je went er vanzelf aan (lijkt mij). Je bent toch zijn moeder. Dan vind ik persoonlijk dat je hier niet vies van mag zijn. Het is ook wat hierboven word gemeld, hoe los jij t op met die 'gigantische' snottebel!? Uit je verhaal zou ik (persoonlijk) denken dat je t nog zou laten zitten ook. Come on, t is je eigen bloed en vlees!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100