Mag ik op vakantie gaan in deze situatie?

Ik werk in de detailhandel, nu maak ik min uren omdat ik gewoonweg niet aan de 38 uur kom wegens openings tijden. Dit heb ik al meerdere malen aangegeven dat mijn contract aangepast moet worden maar tot op heden doen ze er niets mee. Nu heb ik in maart al mijn vakantie
dagen doorgegeven aan de toenmalige regio manager daarna nog 2x omdat het weer werd gevraagd wat mijn vakantie data was, maar nooit een reactie verder meer op gehad. Dit is niet schriftelijk gebeurd maar via de black berry ping, want zo werken wij hier met communicatie. Nu is die regiomanager weg en blijkt vandaag 1 dag voor mijn vakantie dat ik geen toestemming heb gekregen ivm mijn min uren. Maar mijn vakantie staat al gepland en geboekt voor 3 weken! Nu kan ik drie dingen doen volgens de supervisor van de regio managers.
1. Niet gaan en een gesprek houden over hoe we de min uren weg werken etc. En dan kijken of ik toch nog ergens weg kan...

2. Omdat ik al geboekt heb krijg ik met pijn en moeite 2 weken van ze en een waarschuwings brief thuis, gesprek op hoofd kantoor

3. Gewoon die 3 weken gaan en de concequentiea aanvaarden.

Nog belangrijk: ik heb de ping berichten helaas niet meer Omdat die persoon weg is en verwijderd uit de black berry.

Weet jij het antwoord?

/2500

Keuze 3 zou ik niet maken (want het is tegenwoordig nogal moeilijk om aan nieuw werk te komen). 1 lijkt me veruit de verstandigste keus wat er is nogal wat fout gegaan wat jou in meerdere of mindere mate toe te rekenen is: a. Je hebt een vakantie besproken zonder instemming van je werkgever en wetende dat je urensaldo onvoldoende was om die vakantie te kunnen nemen. Dat is vragen om moeilijkheden. Normaal had je nog kunnen stellen: 'als ik binnen 2 weken na aanvraag niets heb gehoord (en er verder ook niets in de cao of de arbeidsovereenkomst staat) is mijn vakantie goedgekeurd'. Zie echter put 2. b. Je hebt die vakantieaanvraag niet schriftelijk gedaan (althans: niet op de manier die normaal onder 'schriftelijk' wordt verstaan). Anders had je je nog kunnen beroepen op lid 2 van onderstaand artikel uit BW 7. Nu niet. Artikel 638 (BW) 1. De werkgever is verplicht de werknemer ieder jaar in de gelegenheid te stellen de vakantie op te nemen waarop de werknemer op grond van artikel 634 ten minste aanspraak heeft. 2. Voorzover in de vaststelling van de vakantie niet is voorzien bij schriftelijke overeenkomst dan wel bij of krachtens collectieve arbeidsovereenkomst of regeling door of namens een daartoe bevoegd bestuursorgaan of de wet, stelt de werkgever de tijdstippen van aanvang en einde van de vakantie vast overeenkomstig de wensen van de werknemer tenzij gewichtige redenen zich daartegen verzetten. Indien de werkgever niet binnen twee weken nadat de werknemer zijn wensen schriftelijk heeft kenbaar gemaakt, schriftelijk aan de werknemer gewichtige redenen heeft aangevoerd, is de vakantie vastgesteld overeenkomstig de wensen van de werknemer." c. In het geval de werkgever de vakantie wel zo hebben goedgekeurd, dan had je een soort schadevergoeding kunnen vragen voor de kosten die je had gemaakt op basis van die goedkeuring als de werkgever 'last minute' zijn toestemming had ingetrokken. Want dat mag hij namelijk, op grond van dringende bedrijfsredenen. Probleem is nu, dat je geen goedkeuring hebt. Dus ook die mogelijkheid is niet aanwezig. In feit heb je een 'wie-zwijgt-stemt-toe'-taktiek gehanteerd en die wordt in werkgeverskringen niet erg gewaardeerd en is zeker niet voor herhaling vatbaar. Het is namelijk ook een slecht voorbeeld voor de collega's. Misschien is het 'in goed overleg' met de werkgever toch nog mogelijk dat je tóch op vakantie mag, misschien voor een deel onbetaald (vanwege te weinig dagen)...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100