waarom is er in het notenschrift D# maar ook Db?

Ik probeer al jaren de noten theorie in mijn kop te krijgen en de reden waarom het nooit lukt is omdat het zo onlogisch is opgesteld.. Vragen erover stellen is niet gemakkelijk maar ik ga het proberen..

Waarom heb je bij bladmuziek de D# (sharp) maar ook de Db (flat)?
Wat is het nut? Het is alleen al heel verwarrend spelen, als je steeds moet wisselen tussen naar boven en beneden wisselen. Zo kan ik toch nooit simpelweg snel spelen wat ik lees? In mijn theorie kan je gewoon alles met # (sharp) doen. Dus: C,C#,D,D#,E,F,F#,G,G#,A,A#,B,C.
Ik zie zelfs stukken waarin wordt verwezen naar E#.. wat dus gewoon F is!!!
Ben ik nu gek of is dit achterlijk? Haha.

Ik ben dus opzoek naar een logische verklaring niet gewoon de standaard theorie. Ik heb eens vernomen dat dit is omdat je omhoog of omlaag speelt. Dan nog geldt mijn theorie dat het niet nodig is. Het is eerder moeilijk doen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Tussen D# en Db zit een volledige toon. Daartussen zit D Je spreekt hier dan van drie verschillende noten. Hoe jij dan de db kunt laten verdwijnen is mij een raadsel. Deze # en b hebben wel degelijk een nut. Bij een toonladder heb je vooraan bepaalde # en b staan. Daarmee vermeid je dat je al die # en b bij de noten in het partituur moet zetten. Als je dan toch een andere noot wil spelen dan deze volgens de # en b vooraan aan de notenbalk dan zet je bij deze noot een #of b. Zo kan men een # en b plaatsen om een overgang te hebben van de ene toonladder naar de andere. Je kan er ook een bepaalde stemming mee krijgen. Zo krijgt muziek uit andere landen,bv arabisch, japan een heel typische klank, omdat daar de #en b op een andere plaats saat in de toonladder dan hier in de westerse wereld. Het is juist door deze # en b dat er zoveel variatie mogelijk is in de muziek. POrobeer anders maar eens een typische japanse klank te krijgen. Om het te begrijpen moet je wel de theorie van de toonladders onder de knie hebben, anders lijkt het in ieder geval ,in uw geval onlogisch. http://nl.wikipedia.org/wiki/Toonladder

Het heeft te maken met het bestaan van toonladders. Een logische rangschikking van de te spelen noten. Bij de toonladder C grote terts zijn er geen voortekens. Maar bij de toonladder A grote terts staan er drie kruizen aan het begin van elke regel. De toonladder a kleine terts heeft geen voortekens, maar die van c kleine terts heeft drie mollen. Als jij solo speelt kan je ervoor kiezen om een stuk met vijf mollen te spelen als een met zeven kruizen. Maar bij samenspel is dat niet mogelijk, omdat wat jij speelt een halve toon hoger klinkt dan zou moeten. Wanneer je in een orkest speelt, en het muziekstuk op de lessenaar heeft bijvoorbeeld vijf kruizen, dan kan het voorkomen dat de F wordt geschreven als E#. Want dat is beter te lezen dan een Fis met een herstellingsteken ervoor.

Als de toonladder van laag naar hoog gaat gebruik je sharps en van hoog naar laag flats.. het is niet moeilijk, gewoon accepteren die theorie allemaal :)

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100