Waarom had de popmuziek vroeger veel meer stereo-effect?

Luisterend naar de top 2000 valt het mij op, als voorbeeld Beatles- Strawberry Fields Forever

http://prostopleer.com/tracks/902208cbOC

Toegevoegd na 2 dagen:
Allebei bedankt voor de plausibele verklaring.
De 10 punten echter voor krizzz vanwege de leuke link en het bijna foutloos typen op een mobiel apparaat, proficiat!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Wijlen Kees Schilperoord noemde het vooral aan praktisch iets; in plaats van moeilijk en lang mixen was het een kwestie van de zangtrack links, het intstrumentale spoor rechts en je bent klaar. Zo ging het in de jaren 50. Het eerst gegeven antwoord gaat sterk op voor de zestiger jaren; het was toen hip om effectjes tot vervelens toe van links naar rechts te laten fladderen. Zie het aangehecte artikeltje; "The fact is that it was artificial, since stereo was a novelty back then: Most people still listened to music in mono and stereo was the "new thing." As a result, producers overused it, just for the sake of it, like when 3D cinema came out and everything was an excuse to fire arrows and rocks and monsters at the public"

Bronnen:
http://gizmodo.com/5216258/sorry-stereo-bu...

Aan het einde van de jaren 60 werd stereo voor het eerst toegepast bij het persen van platen in de popmuziek. Men vond dat een ware sensatie en dus werd dat flink overdreven; bands werden helemaal uit elkaar getrokken en zo kon je de ene gitaar van links en de andere van rechts horen of bij een drumsolo liep het geluid van de ene naar de andere box. Maar natuurlijk klinkt dit ook nogal onecht en op den duur ook vermoeiend, het klinkt al helemaal niet zoals een band in werkelijkheid klinkt en dus stapte men hier na enkele jaren weer vanaf.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100