Waarom zijn de tonen tussen mi en fa en tussen si en do halve tonen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Dat heeft te maken met de toonladder. Bij de majeur toonladder, die in West-Europa nogal gangbaar is, zijn dit de afstanden. Maar een mineur toonladder, of een van de kerktoonladders, (dorische, de frygische of een van de andere) hebben de halve toonsafstanden op een andere plaats staan. Als je bv op een piano een toonladder speelt op alleen witte toetsen, van D-d, dan heb je de dorische kerktoonladder te pakken. De psalmen staan in zulke toonladders genoteerd. Door die afstanden krijgt de daarin geschreven muziek een heel eigen sfeer.

Dat is zo ontstaan, en is door niemand bedacht. Dit is gewoon het westerse toonsysteem, waar we ook aan gewend zijn. Daarom zien piano's er ook zo "vreemd" uit, met die malle groepjes van 2 en 3 zwarte toetsen. Precies om en om, wit en zwart zo veel overzichtelijker zijn. Met een beetje oefenen zou het je best kunnen lukken, om dit systeem te omzeilen, en als je een toonladder zingt, stiekem op die halve tonen een hele te zingen. Maar dan ga je exotische muziek horen, en zullen er zelfs mensen zijn, die vinden dat je vals zingt. Het toonsysteem ligt dus vast, en de afstanden in de toonladder ook. Als je dat gaat veranderen, "past" de muziek niet meer in ons gehoor.