Waar gaat het nummer Whiter Shade Of Pale van Procol Harum precies over?

Heb die tekst wel een stuk of 1000 keer geluisterd, maar snap er nog steeds niets van. Ik versta wel precies wat ze zingen, maar het lijkt wel of ze steeds van de hak op de tak springen of zo. Heeft iemand een idee?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het is waarschijnlijk de beschrijving van een trip (onder invloed van drugs dus). Hier is een vertaling. NL- We sloegen het lichte geflauwekul over En deden radslagen op de vloer Ik voelde me een beetje zeeziek Het publiek schreeuwde om meer De ruimte gonste harder Terwijl het plafond weg vloog Riepen we om nog een drankje De ober bracht een blad En daardoor dat later Toen de molenaar zijn verhaal vertelde Dat haar gezicht dat eerst een beetje spookachtig was Nog witter dan bleek werd Ze zei dat er geen reden is En dat de waarheid duidelijk te zien is Maar ik dwaalde door mijn speelkaarten Liet haar niet zijn Een van de zestien Vestaalse maagden Die op weg waren naar de kust Op het moment waren mijn ogen open Ze hadden net zo goed gesloten kunnen zijn En daardoor dat later Toen de molenaar zijn verhaal vertelde Dat haar gezicht dat eerst een beetje spookachtig was Nog witter dan bleek werd Toegevoegd na 4 minuten: Jan Rot heeft een heleboel nummers "vertaald", bewerkt en een eigen draai aan de tekst gegeven. Ook dit nummer. Scroll naar beneden naar nr. 8 Je ziet wel dat het net zo goed een wazige tekst is geworden, een soort droomverhaal. {dit is dus geen vertaling!} http://www.janrot.nl/nachtliedtekst.htm

Bronnen:
http://forum.fok.nl/topic/866374/1/50

Vertaling We overgeslagen een lichte Fandango, Gedraaide cartwheels steek de 'vloer. Ik voelde me soort van zeeziek Maar de menigte riep om meer. De kamer was harder zoemen, Zoals het plafond vloog weg. Toen we opgeroepen wordt voor een andere drank, De ober bracht een dienblad. En zo was dat later, Als de molenaar zijn verhaal vertelde, Dat haar gezicht op het eerste net spookachtige, Gedraaide een wittere schaduw van bleek. Ze zei dat er geen reden is, En de waarheid is duidelijk te zien Dat ik dwaalde door mijn speelkaarten, En zou het niet laten haar te zijn Een van de zestien Vestaalse maagden Wie waren die naar de kust. En hoewel mijn ogen waren open, Ze kunnen net zo goed zijn afgesloten. En zo was het later, Als de molenaar vertelde zijn verhaal, Dat haar gezicht op het eerste net spookachtige, Gedraaide een wittere schaduw van bleek

Op de website in de link staan diverse uitleggen van dit nummer. Mij lijkt de volgende (vrij vertaald) het meest waarschijnlijke: Het nummer gaat over kapot zijn, op meerdere manier uit te leggen. En dan vooral de link tussen de zee (en de rampen die daar gebeuren (denk aan vroeger op houten schepen)) en romantische veroveringen. Dat gecombineerd met alcohol zorgt voor een wat onwerkelijk beeld van de persoon van waaruit dit liedje geschreven is. Daarnaast vermaakt de hoofdpersoon zich toch liever met een boek dan dat hij de kans riskeert om een gebroken hart op te lopen. Nou ja... wel een beetje vreemd dus. Maar goed, jaren '60 he, toen zat er bij het schrijven van de liedjes vaak wat bedwelmende middelen in het lichaam.

Bronnen:
http://www.procolharum.com/awsoplyrics.htm

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100