Hoe "leest" de muzikant het zwaaien door de dirigent en leest hij gelijkertijd het notenschrift?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als jij een boek leest ben je je ook (de een beter dan de ander) bewust van je omgeving. Op school luister je naar de docent en maak je ook aantekeningen. Op die manier gaat een muzikant om met dirigent en muziekstuk. Tijdens het repeteren van een muziekstuk wordt er door de dirigent regelmatig afgeslagen en geeft hij aanwijzigingen hoe hij het gespeeld wil hebben. (hard, of zacht, iets langzamer of juist iets sneller). Iedere dirigent heeft daarvoor vanuit zijn eigen persoonlijkheid een bepaalde manier van dirigeren ontwikkeld die de orkestleden al snel herkennen. Verder geeft hij met zijn hand de groep musici aan die hij bedoelt. Wil hij de trompetten ergens iets harder laten schallen kijkt hij specifiek naar deze groep en geeft het aan. Als het goed is hebben zij dit echter al gerepeteerd en waar nodig met potlood in de muziek bijgeschreven. De muzikanten lezen dus hun muziek en weten bij welke passages ze specifiek naar de dirigent moeten kijken d.m.v. ervaring met het stuk, en vaak is het bij overgangspassages (bijv. tussen het langzamere en snellere deel van het stuk) Verder geeft de dirigent ook de maat aan, waarbij bij de eerste tel van de maat de hand met de stok altijd naar beneden gaat. Dat zijn standaard bewegingen die de meeste muzikanten tijdens hun opleiding al hebben geleerd. De muzikant leest dus zijn muziek en kijkt regelmatig op naar de dirigent en weet zelf wanneer hij specifiek even moet opletten.

Als de dirigent beneden is dan heeft hij weer een maat geslagen. je ziet hem altijd in je ooghoeken wat hij met zijn armen doet en hoe snel je moet gaan spelen

Als de musicus het muziekblad leest, betekent dat niet dat hij dan helemaal niets anders meer kan zien. De dirigent kan hij zien, en in zijn ooghoeken kan hij ook waarnemen welke bewegingen die met zijn handen maakt. Speciaal daarvoor heeft de dirigent altijd een wit overhemd met lange mouwen aan, waarvan het witte manchet onder zijn jasje uitsteekt. De musicus ziet dus in zijn ooghoeken altijd de witte manchetten op een bepaalde manier bewegen, en dat is voldoende om te weten wat er wordt gevraagd. Daarnaast is er natuurlijk wel uitgebreid gerepeteerd, het muziekstuk is geen verrassing voor de musicus.

Een muzikant is daar in getraind. - hij kan de noten lezen en tegelijktijdig zien wat de dirigent aangeeft. De noten zal hij scherp zien, en de 'zwaai' van de dirigent wat vaag, maar dat is helemaal geen probleem. Dat laatste hoef je helemaal niet scherp te zien. - de muzikant kent ook het grootste gedeelte van zijn partij uit zijn hoofd, door het vele oefenen. Hij heeft dus alle tijd om tussendoor naar de dirigent te kijken. - de muzikant leest ook niet noot voor noot, maar b.v. 2 of 3 maten in één keer. Vergelijk het met gewoon lezen. Als je leest, lees je geen letters, maar woorden of zelfs hele zinnen in één keer. Zo gaat het met de muzikant ook, en als hij b.v. 1 seconde naar het notenschrift kijkt, heeft hij weer 10 seconden de tijd om naar de dirigent te kijken. - tenslotte is lang niet al het "gezwaai" van de dirigent noodzakelijk voor alle musici. Als je, door je te concentreren op het notenschrift, zo nu en dan eens een kleine aanwijzing van de dirigent mist, dan is er nog niets aan de hand. Een musicus heeft ook goede oren, en kan uit de totaalklank van het orkest prima opmaken, hoe hij moet spelen. Er zijn dirigenten die minimaal staan te "zwaaien" en er zijn er ook die er een verschrikkelijke show van maken. Dat geeft al aan, dat al dat "zwaaien" lang niet altijd echt noodzakelijk is, om het orkest goed te laten spelen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100