Kan een hond een schuldgevoel hebben?

De mijne is altijd heel enthousiast als ik thuiskom, behalve als ze brood heeft gegapt of de prullenbak heeft geplunderd.
Dan tilt ze hoogstens haar kop even op.
Het is niet zo dat ik ga slaan als ze iets heeft opgegeten dus daar kan ze niet bang voor zijn.

Wat ik natuurlijk wel doe is straffen en naar dr plaats sturen. Dus ze weet dat ze fout bezig is, is dat dan een schuldgevoel?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Honden weten dondersgoed wanneer ze iets gedaan hebben wat niet door de beugel kan. Dat zie je al aan hun gedrag , nog VOORDAT je dit ontdekt hebt. Hun schuldgedrag kan dus op dat moment niet aangestuurd zijn door jouw lichaamshouding of anderszins. Als ze (blijkbaar later terecht) schuldgedrag vertonen moet er ook een soort besef zijn. Dit zal niet vergelijkbaar zijn met dat van mensen maar wel dat ze het hebben. Als fokster van Cairn Terriers heeft mijn vrouw dus een aantal van deze rakkers omlopen en die weten donders goed wanneer zij iets uitgevreten hebben. Juist daardoor gaan we op zoek en vinden dan spoedig de oorzaak voor hun schuldgedrag. Dit mist nooit. We zijn zeker niet echt streng of gemeen tegen de hondjes, angst voor straf is niet nodig. Toch vertonen ze dit gedrag. Anders dan vanuit een soort besef wat deze hondjes hebben, kan ik hun gedrag dus niet verklaren. Mijn antwoord op je vraag is dus JA

Een hond heeft geen schuldgevoel of daarbij horende gedachten. De hond weet wel dat hij iets gedaan heeft/doet wat niet mag. Het naar de plaats gaan/schuilen/lauwe reactie getuigt van onderdanigheid.

Als je er van uit gaat dat een dier beslist geen emoties en waarden kent - dan is het antwoord 'neen'. Een dier is nu eenmaal geen mens. Als je uitgaat van het idee dat 'niets dierlijks mensen vreemd is', dan is het een interessante vraag. Je kunt bij een hond heel duidelijk gedrag waarnemen dat lijkt op dat van mensen. Ik zag eens in het Vondelpark 5 enorme Deense doggen spelen en rondrennen. Toen ze het wandelpad over renden, liep een van de honden tegen een kind op, dat viel en geschrokken huilde - niets ernstigs. Direct stopten alle honden en bleven bedremmeld staan. Het spel was over. Je kunt volhouden dat dit geen schuldbewustzijn is. Maar alle andere interpretaties houden in dat je niet anders kan dan er emoties of waarden in te zien. Dus ja. Het verschil tussen dier en mens is gradueel - meer of minder van een kenmerk. Dat gaat denk ik ook op voor taal, emoties en waarden en zelfs geweten en nadenken.

Honden communiceren alleen met lichaamstaal (wij mensen zo'n 70-80%, en de rest verbaal, maar zij 100%) En honden hebben geen besef van tijd... Als jij je hond betrap op iets dat hij niet mag, en je geeft een brul: FOEI, dan weet hij, dat hij iets doet wat niet mag. Maar als jij thuiskomt, en hij ziet aan jouw lichaamshouding : 'Wat zal hij nóú weer uitgevreten hebben?', terwijl jij naarstig rondspeurt naar de bewijsstukken, dan ziet hij jou héél anders binnenkomen dan dat jij onbevangen binnenstapt. Dus houdt hij zich maar een beetje gedijst - er ís blijkbaar wat met het mens, dus even afwachten maar hoe de bui is.... Achteraf straffen heeft geen enkele zin : hij is toch allang weer vergeten, dat hij een broodkorst gepikt heeft, dus dat kan óók een reden zijn dat hij dat hij je niet blij tegemoet komt. Toen hij dat wél deed, en op z'n kop kreeg, heeft hij nl. geleerd, dat het helemaal niet leuk is als het mens thuiskomt : dan wordt er niet gespeeld en gekriebeld, maar dan wordt er gescholden en moet hij naar z'n plaats... Dat was geen leuke ervaring voor hem, dus nu weet hij : blij begroeten maar niet. Gewoon effe wachten : of ik ben 'brave hond', of ik moet in m'n mand. Hij is dus een beetje onzeker geworden, want zijn roedelleider vertoont onhonds gedrag. Of dacht je, dat een alphawolf een roedelgenoot op z'n kop zou geven, als hij er met een bot vandoor is gegaan, dat de alphawolf heeft afgeknaagd en daarna laten liggen? De roedelleider eet altijd als eerste zijn buikje rond, maar komt niet daarna nóg eens een hapje halen. Als de roedelleider klaar is met eten, zijn de restjes voor de rest van de groep. Dus jij bent een hele rare roedelleider, als jij de niet meer opgegeten broodkorst laat liggen, en hem straft als hij hem opeet. Dit is dus al moeilijk genoeg om te begrijpen voor een hond, maar een straf een half uur of een uur later? Hij snapt er helemaal niets meer van, vindt je een beetje eng, en wordt onzeker of zelfs angstig naar je toe.... Beter opbergen dus, vóór je weggaat!!

Een schuldgevoel zoals wij als mensen kennen, nee dat hebben honden niet op deze manier ;) Wel hebben ze vanuit puptijd en latere pubertijd (hopelijk) geleerd welke voorwerpen en gedragingen in een huis/gezin "getolereerd en gepast zijn". Hieruit leerden ze associatieve verbanden te leggen tussen 'goed of fout' en jij als baasje begeleidde dit via belonen of 'op heterdaad betrappen' en je hond leren wat WEL de bedoeling is. Zoals bekend is slopen van schoenen of meubels/kleding bekend 'speelgedrag' en jou helpen om de vullisbak alvast te recyclen is ook bekend :) Met huisraad slopen is ze betrappen tijdens 'spel' al geneoeg en zodra je de "prooi" afneemt en dit duidelijk bv speelFOUT noemt, zorg je dat je heel vlot je hond iets vervangends geeft en noem je speelGOED ;) Straffen hoeft nooit fysiek! Met je stem (laag en duidelijk en hoeft niet hard) en erbij eventuele en zeer consequente gebaren en zeer precieze timing bereik je al genoeg! Maar bijna alles honden-baasjes maken ook wel (menselijke) foutjes en door bv de schrik bij binnenkomen en veranderde inboedel of al gesorteerde vuilnis door hele huis, kan je hond gevoeld hebben dat je boos was en zelfs misschien de hond onjuist en te laat corrigeerde. Dit vergeten ze dus niet en zo ontstaan die associaties ook later. Ze zien ahw een link tussen je thuiskomen en je eerdere manier van begroeten ;) Honden achteraf, dus na thuiskomst, alsnog "straffen" zullen echt nooit begrijpen!

Nou, ik merkte aan de mijne feilloos of ze iets gedaan had als ik thuis kwam. Ik merkte aan haar gedrag. Had ze de prullenbak weer overhoop gehaald. Ik nam haar er dan mee naar toe en sprak haar even kort bestraffend toe en stuurde haar weg. Meer dan dat deed ik niet qua straffen omdat het volgens mij geen nut heeft voor iets wat ze uren geleden gedaan kan hebben. Dus dan de prullenbak maar achterstevoren neerzetten, of op het aan recht, als ik wegging.

een hond kan zich niet schuldig voelen, maar weet wel of hij iets gedaan heeft wat niet mag. door zich onderdanig te tonen ...in de mand liggen, hoofd weg te draaien maar je toch aankijken afwachtend op je reactie kan er mega schuldig uit zien.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100