Wie heeft ervaring met online hulpverlening zoals dokter/dietiste/therapeuten/lotgenotengroepen?

Positief of negatief? Hoe ging het in zijn werk?

Toegevoegd na 2 uur:
Ik bedoel o.a ervaringen met echt online advies aan een therapeut, dokter of dietiste of lotgenoot vragen..

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik heb sarcoïdose en ik ben lid van een tweetal fora die daarover gaan. Het gaat hier om het voor mij belangrijke contact met lotgenoten, mensen die dus ofwel zelf, ofwel bij hun partner ook te maken hebben met deze ziekte. Hoewel we natuurlijk allerlei ervaringen uitwisselen, ook over medische zaken, neemt het niet de vorm aan van het afraden van het bezoeken van artsen of zo, gelukkig maar trouwens. Wel is het zo dat we door gecombineerde ervaring soms meer weten van deze vrij mysterieuze ziekte dan sommige artsen, waarmee we voorzover mogelijk ons voordeel doen. Het gaat hier dus niet om online behandeling, maar in zekere zin zie ik het wel als hulpverlening.

Ik heb wel eens op een paar van die groepen rondgekeken, in verband met ziekte van naasten. Het verschilt heel erg. Sommige groepen keren zich van alle bekende wijsheid af. Die praten elkaar weg van behandeling door gerenommeerde artsen. Stellen hun eigen diagnoses (candida is dan heel populair). En hun eigen behandelwijzen. Ze geven natuurlijk heel gekleurde informatie om hun "religie" vol te kunnen houden. Die groepen zijn soms ronduit gevaarlijk. Er zijn ook opener groepen. Meestal zie je dat bij groepen die niet zozeer op diagnose en behandeling zijn gericht, maar op het omgaan met je ziekte en de daaruit voortvloeiende beperkingen. Dit is mijn eigen ervaring. Ik ben benieuwd naar de ervaringen van anderen.

Twee van mijn vriendinnen worden online behandelt en beiden zijn ze zeer positief. Ze kunnen het plannen in de tijd die hen het beste uitkomt. Ze voelen zich er erg prettig bij om zittend achter de computer op deze manier bezig te zijn. Ze kunnen zelfs even pauzeren als de emoties te veel worden. Ze zijn in hun eigen vertrouwde omgeving. Er is anderzijds vanuit de behandelaar een strak schema wat ze af moeten werken, maar door de andere bovengenoemde zaken is eea heel goed te hanteren.

Mijn ervaring bestaat uit het rondneuzen op internet fora. Ik schrik soms van de reacties die mensen geven. Met lichamelijke klachten kun je niet om de reguliere gezondheidszorg heen. Ik moet er niet aan denken dat een van mijn cliënten niet minimaal naar de huisarts gaat met lichamelijke klachten. Al is het maar om zaken uit te sluiten. Elk mens is uniek en kan en mag zijn/haar eigen zoektocht beginnen. Vaak gebeurt dat via het internet, maar realiseer je dat getypte woorden lang niet altijd betekenen of overkomen zoals je dat bedoelt. In mijn praktijk is het eerste contact met cliënten via de mail of telefonisch. Daarna uitsluitend persoonlijk. Dat kan in onze praktijk zijn of bij de cliënt thuis. (Het gaat om het resultaat dat de cliënt zich beter voelt)

Ik begin er niet meer aan. Heb wel eens gezocht op symptomen en vond altijd wel iets. Maar daarna was ik nog ongeruster en had meer angst. Bij de dokter bleek altijd dat het dat niet was, dus voor niets mezelf angst aangejaagd. Je geest kan je zelf de ergste ziekten en dingen aanpraten. Laat dit niet versterken door verhalen van anderen en internet.

ik kom regelmatig op een forum waar mensen met borstkanker elkaar ondersteunen. er wordt geen medisch advies gegeven, het gaat om begrip, ondersteuning, een pep-praatje af en toe. vooral als je net de medische molen ingeslingerd bent, en er komt enorm veel op je af ineens, is het heerlijk als mensen die al een stuk verder zijn je kunnen bemoedigen. positief dus!

In "lichte gevallen" kan online hulpverlening uitermate effectief zijn. In de zwaardere gevallen is persoonlijk contact denk ik beter, zodat de hulpverlener ook je non-verbale communicatie kan "lezen".

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100