Astronomie

Stel de uitdijing van het heelal blijft eeuwig versnellen de mogelijkheid bestaat dan dat het universum een big rip ondergaat. Het heelal wordt dan zo uitgerekt door de hypothetische anti-zwaartekracht (kosmologische constante?) dat het heelal een koele dood sterft.

Maar is het dan zo dat de overige krachten zoals de elektromagnetische krachten en sterke kernkrachten nog wel zullen bestaan cq hun functie kunnen vervullen? Maw zullen we dan uiteindelijk alleen van de aarde los gaan zweven of zullen zelfs onze atomen en moleculen los gewrikt worden.

Maw kunnen moleculen/atomen bestaan als daar de zwaartekracht uit wordt gehaald. Het is immers zo'n zwakke kracht dat mij de vraag rees of deze voor de 'levensvatbaarheid' van de atomen en moleculen wel relevant genoeg is of zullen zelfs quarks zonder elke zwaartekracht, hoe klein deze in verhouding ook is, het begeven?

Zon blijkt een cyclus te hebben van zo'n 11 jaar. Gedurende die elf jaar blijkt door magnetische effecten het aantal zonnevlekken zich te vermeerderen en te centreren naar de evenaar. Maar hoe meer zonnevlekken hoe koeler de zon zou zijn.

Maar ik vraag me af of zogenaamde zonnevlammen (tegengesteld?) evenredig loopt met de zonnevlekken. Maw als het koeler (meer zonnevlekken) wordt neemt ook de kans op verstorende straling/geladen deeltjes (meer zonnevlammen) toe of juist af of is dat geheel willekeurig?

Bestaat het wanneer De Maan en Mars op een lijn staan en er een Rode Maan komt?

Eratotestanes was drukdoende om de de diameters en afstanden van de aarde maan en zon te berekenen. Blijkbaar kon hij de afstand tot de maan uitrekenen. Maar hoe deed hij dat? Bij zijn berekening wist hij bijv al de diameter van de maan te bepalen, door te kijken hoeveel minuten de maan (halve maan) erover deed om geheel te worden verduisterd, dan zou dan 50 minuten duren. Vervolgens duurde het weer 200 minuten voordat de maan aan de andere kant weer verscheen dus was de maan 4 maal zo klein als de aarde. Mijn vraag is nu eigenlijk hoe hij dat kon weten omdat hij de afstand van die maan toch nog niet kende? Want de afstand ging hij meten door gebruik temaken van de diameter via de verhoudingen van zijn vingernagel en arm, maar mij lijkt dat die diameter weer afhankelijk was van de kennis van de afstand. Ik zal wel iets over hoofd hebben gelezen, maar wat?

De zon blijkt te bestaan uit 70 massa-% H, 28% He,
0,9% O, 0,4% C, 0,15% Ne, 0,15% Fe, 0,09% N, 0,08% Si, 0,07% Mg, 0,05% S.

Nu lijkt de aarde met: ijzer: 35 % zuurstof: 29 % silicium: 15 % magnesium: 13% nikkel: 2,5 % zwavel: 2,0 % calcium: 1,2 % aluminium: 1,1 %
en 78,09% N2, 20,94% O2, 0,93% Ar, 0,04% CO2, 1% waterdamp en sporengasse

Redelijk wat overeenkomsten met de zon te hebben. Maar als ik bijv. kijk naar mercurius dan kom ik veel minder overeenkomsten tegen terwijl deze planeet toch dichter bij de zon staat. Hoe kan dat?