Hoe krijg ik mijzelf gemotiveerd om toch sportief bezig te zijn?

In ons gezin is het zo dat mijn vader druk druk druk op 't werk is en als ik dus thuis ben, dan zit ik samen met mijn moeder onder één dak. Niks ernstigs, maar mijn moeder is niet echt van het sportieve.(totaal niet)

En het vervelende is, dat ik merk dat ik op haar ga lijken. Waar ik vroeger nog graag de deur uit ging om even te skaten, fietsen et cetera zit ik nu de hele dag binnen (als ik niet naar school ben uiteraard).

Het vervelende is wel dat ik niet graag in mijn eigen buurt sport, omdat ik niet echt een gezellige band heb met mede bewoners van mijn dorp. Dus dat betekent al snel dat ik de auto moet pakken en verder weg zou moeten gaan sporten.
Wat weer als probleem meebrengt dat ik mijzelf weer flink moet motiveren om een eind te gaan rijden om ergens heen te gaan.

even samengevat: Een heleboel smoesjes en ook wel echte redenen. En ook een groot gebrek aan motivatie.

Mijn ouder stimuleren niet, terwijl ik zelf wel besef dat ik aan mijn conditie moet werken. Aan mijn bouw ligt het niet. Waardoor ik ook makkelijk denk "Ach je ziet het niet aan mij, dus waarom zou ik?!"

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Bel een goede vriend of vriendin en rij ergens naartoe waar de natuur mooi is en ga daar lange wandelingen maken.Dit is een begin.Eens je lichaam in beweging is kan je korte loopjes inlassen.Op den duur maakt het niet meer uit of je vrienden erbij zijn.Het wordt een verslaving.

Als je moeite hebt jezelf te motiveren te gaan sporten, is het misschien handig een beloningssysteem te hanteren. Bedenk iets wat je erg leuk vindt om te doen / hebben, maar sta jezelf dat pas toe na een sportuurtje. Zo heb je iets om naar toe te leven, en kun je sport zien als een middel om je doel te bereiken, zodat uiteindelijk het sporten zelf gaat lonen. Natuurlijk is een betere conditie al een beloning op zich, maar dat zal pas op lange termijn merkbaar zijn. Daarom kun je beter een kleinigheidje tot doel stellen, zodat je er al sportend naar kan streven. Succes!

Samen met vriendinnen of vrienden een aantal (één of meer) vaste tijdstippen per week afspreken waarop jullie allemaal tegelijk gaan sporten. Als er dan eens één vriend(in) niet kan of wil komen, dan kan je toch nog sporten met de anderen. Als je aan deze gewoonte bent gewend, dan wil je niet meer anders en dan ga je iedere keer graag sporten.

Het belangrijkste is, denk ik, dat je eens moet gaan uitvissen, wat je zó leuk vindt om te doen, dat alle andere argumenten en/of smoezen wegsmelten. Fietsen en skaten is natuurlijk prima als lichaamsbeweging, maar je doet het in je eentje, en als je dus eens een keer wat minder zin hebt, of het giet, kan je het lekker laten voor wat het is...terwijl je, als je ergens sportief bezig bent waar ook andere mensen aan het sporten zijn, je dan toch al gauw hoort : hé - waar wás je, vorige week.... Je hebt een auto, dus je kan best het sporten combineren met bijv. een wekelijkse boodschappenronde, of een bezoek aan de markt, of zo - je bent er dan tóch al, kan je net zo goed even gaan sporten !!! Maar vind eerst iets, wat je echt super-leuk vindt om te doen. En denk dan aan wat byzondere dingen als bijv. schermen, zumba, paardrijden, duiken - het hoeft niet altijd de 'martelwerktuigen' op de sportschool te zijn.... Toegevoegd na 16 minuten: Je zoekt (en vindt!!!!!) uitvlucht op uitvlucht : geen geld, vrienden zitten al op sport, mensen mogen jou niet en jij hen niet.....als je iets echt wilt, ga je er voor, of anders: geef gewoon toe dat je te lui bent, maar geniet daar dan gewoon van - niet iedereen 'moet' sporten, en als jij er de p... aan hebt, dan is dat zo. Punt uit.

Als het financieel niet bezwaarlijk voor je, zou ik lid worden van een sportclub. Tennis bijvoorbeeld, en dan tennisles nemen, meedoen aan wedstrijdjes, competies, enz. (kan ook een andere sport zijn natuurlijk). Je bent dan én sportief bezig, én je bouwt een kennissenkring op én het is goed voor je levenservaring/karakter vorming.

Knap van je dat het sporten toch weer wilt gaan oppakken. Ook al heb je niet echt een gezellige band met de bewoners, dat kan je misschien juist wel oppakken met iemand in de buurt die wel regelmatig sport of gaat hardlopen. Misschien dat je een wekkertje in de winkel kan ophangen om toch iemand te zoeken. Als je op fitness zou gaan met zijn 2 dan bouw je ook weer een band op met meerdere mensen, en als de bewuste persoon niet kan je toch weet welke sporters er die avond wel aanwezig zijn. Zodat je toch niet alleen bent. En dat kan ook weer motiverend werken omdat iemand anders ook alleen is en toch vaker wil om samen weer een extra dag er bij te pakken. Met vriendinnen kan het natuurlijk ook maar begrijp dat deze buiten de plaats wonen. Je hoeft niet met iemand heel erg close te zijn maar je kan een band opbouwen vanwege dezelfde sport. Zodat je toch meer gemotiveerd zal worden.

Ga bij jezelf na of je je sport wel echt leuk vindt. Het is opvallend dat sporters doorgaans heel blij zijn met wat ze doen, ondanks dat ook zij natuurlijk geconfronteerd worden met dagelijkse problemen. Onderzoek daarom of wat jij momenteel doet in principe aansluit bij wat je diep van binnen echt zou willen. Daarbij gaat het om de kern, dus niet of het je sport regelmatig tegenzit of dat er vervelende aspecten aan verbonden zijn. Maak een scherpe analyse van je sterke en zwakke punten. Laat ook anderen (vrienden, bekenden) je kritisch beoordelen. Zo kom je tot een realistischer beeld van wie je bent en wat je kunt. Breng een vast werkritme aan...