Kan iemand een eenvoudige interpretatie geven van de betekenis achter "de allegorie van de grot" van Plato?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als je je hele leven vastgebonden in een grot leeft, met achter je een vuur waar mensen voorlangs lopen, dan ken je alleen maar de schaduwen die op de wand voor je worden geprojecteerd. Die schaduwen zijn jouw werkelijkheid en je kent niets anders. Wanneer je losgemaakt wordt en het vuur ziet, de mensen en zelfs het licht van buiten, dan zul je niet kunnen wennen en terug willen. Maar bovendien: als je terug zou gaan en de anderen zou willen overtuigen dat zij in een schijnwereld leven, dan zou je uitgelachen worden. Eén en ander wordt nog duidelijker met het voorbeeld van de vissen in de vijver. Vissen in een vijver leven maar in een beperkte dimensie. Wanneer het regent zien zij vreemde cirkels aan de oppervlakte die ze wellicht wel trachten te verklaren door middel van een God. Wij mensen weten echter dat dit gewoon de regen is, een meteorologisch verschijnsel, omdat wij in een dimensie meer leven. Wij kunnen verder kijken. Deze vergelijkingen hebben te maken met kritisch denken. Dat wil zeggen dat je in staat bent om de dingen die je gewend bent, van een heel andere kant te beschouwen. Ze opnieuw te bekijken en te beoordelen. Je wordt bevrijd en tegelijk moet je je zwaar inspannen, het is niet makkelijk. Bovendien: als je eenmaal kritisch en opmerkzaam bent, is dat blijvend en zul je dus een heleboel zekerheden verliezen.

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/De_vrolijke_w...

Wat je ziet is maar een afspiegeling van de werkelijkheid, ik denk dat die aardig in de buurt komt:-)

De mensen in de grot zien alleen de schaduwen en zijn er van overtuigd dat wat zij zien ook de werkelijkheid is, dat de wereld werkelijk zo is zoals zij hem waarnemen. Iemand die is losgemaakt en heeft gezien wat er werkelijk gebeurt heeft een ander, beter en dieper, begrip van de werkelijkheid, ziet de wereld meer zoals zij is. Als hij teruggaat naar zijn voormalige lotgenoten om ze te vertellen hoe het in elkaar steekt begrijpen ze hem niet (en lachen hem wellicht uit). Filosofen zijn mensen die zich hebben losgemaakt van de ketenen die ons dwingen de werkelijkheid op een bepaalde manier te zien en zijn (beter) in staat de werkelijkheid te aanschouwen zoals zij is. Als zij hun stadgenoten deelzaam maken van hun inzichten zullen deze moeite hebben te begrijpen wat de filosoof ze wil vertellen, omdat ze nog geketend zijn (aan hun paradigma, maar zou een anachronisme zijn om dit in het verhaal te betrekken) aan hun manier van naar de wereld kijken.

Maak het niet groter dan het is.