Wat zijn de verschillen en overeekomsten tussen zelfvertrouwen, zelfwaarde, zelfrespect, zelfliefde? Wanneer is er sprake van het een of het ander?

En wanneer gaat het over in arrogant, egoistisch en egocentrisch zijn?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het zijn in mijn beleving begrippen die dicht tegen elkaar aan liggen. Waarbij met name zelfliefde in de vorm van narcisme neigt naar egocentrisch. Als je jezelf respecteert en dus zorgvuldig met jezelf en je eigen waardes omgaat, dan volgt daaruit een goed gevoel van eigen (zelf) waarde wat ook leidt tot zelfvertrouwen. Als je in dat laatste erg ver gaat dan kan dat op andere overkomen als arrogant. Als iemand overkomt als arrogant kan het ook voortkomen uit een minder gevoel van de persoon die iemand als arrogant ervaart. Los van de zelfliefde hebben zelfvertrouwen, zelfrespect en zelfwaarde niets te maken met egoisme of egocentrisme.

Het een is negatief en belemmerend. Het ander positief en stimulerend.

Het verschil kan je voor jezelf vaststellen als je ze boven één van de twee volgende noemers kan plaatsen. Noemer 1: in mijn eigen persoonlijke voordeel noemer 2: met andermans belang en opbouw als oogmerk

Leuke vraag! Ik denk, dat zelfwaarde, zelfrespect en zelfliefde zeer dicht bij elkaar liggen. Een combi van die 3 geeft de beste basis voor zelfvertrouwen. Zo voelt dat voor mijzelf. Overal waar je "te" of "te veel" voor kunt zetten (okee: niet bij "te" koop;-)) kan vervelend worden en dan kan het arrogant, egoïstisch en/of egocentrisch worden. Dat is dan wel subjectief bekeken, want wat voor de 1 prettig is kan voor de ander bijvoorbeeld irritant en arrogant zijn.

Verschillen weet ik niet zo snel. Het grote overeenkomst is dat de oorsprong bij een gebrek altijd is terug te herleiden naar een gebeurtenis of situatie met je innerlijke kindje uit je verleden. v

Zelfwaarde; als je een hoge eigenwaarde hebt, ben je ervan overtuigd dat je waardevol bent. Dat is niet arrogant of zelfingenomen. het komt voort uit het besef dat ieder mens iets waard is, dus jij ook. Dit is een van de twee pijlers van zelfvertrouwen. Zelfrespect; als je dit hebt, ben je ervan overtuigd dat jouw eigen meningen en gevoelens waarde hebben. Veel mensen met weinig zelfvertrouwen gaan er vanuit dat hun meningen minder belangrijker zijn dan die van anderen. Een hoog zelfvertrouwen houdt in dat je jouw meningen belangrijker vindt dan andermans meningen, maar je respecteert zowel je eigen mening als die van de ander. Zelfverzekerdheid; als je dit bent, ga je ervan uit dat je je taken tot een goed einde zult brengen. in tegenstelling tot zelfwaarde heeft deze term meer met vaardigheden te doen. Zelfvertrouwen komt voort uit een combinatie van ervaring en kennis. Dit is te vergelijken met zelfvertrouwen dit is ook meer een vaardigheid die je opdoet als je zelfwaarde goed is. Een narcist heeft een doorgeslagen gevoel van eigenwaarde. Ze zijn ervan overtuigd dat ze enorm belangrijk zijn en dan ook constant op zoek naar bevestiging van dat gevoel. Het lijkt vaak alsof ze een hoog zelfvertrouwen hebben, maar vaak is dit zelfvertrouwen bijzonder kwetsbaar. Narcisme is een persoonlijkheidsstoornis en wijst dus op hardnekkig gedrag dat moeilijk te veranderen is. Zelfliefde moeten we eigenlijk allemaal hebben, want je bent pas in staat rustig van anderen te houden indien je van jezelf houdt. Houdt je niet van jezelf, dan betrek je dat ook op anderen en kunt een ander nooit echt toelaten tot jezelf, omdat je jezelf niet waard vindt om van te houden. Een optimaal zelfvertrouwen is het beste om te hebben. Dit is een combinatie van een hoge waardigheid met een hoge vaardigheid. Dus vooral vertrouwen op je vaardigheid als waardigheid als persoon. deze combi zorgt voor een stabiel hoog zelfvertrouwen. Een gezonde dosis zelfvertrouwen, houdt dus in dat je zeker van jezelf bent en jezelf waardevol vindt. Dit maakt iemand niet egoïstisch. Egoïsme betekent dat je geen rekening met anderen houdt en jezelf het belangrijkst vindt. Dit komt het meest voor bij egocentrische mensen, mensen die zelf altijd in het middelpunt moeten staan. Zij eisen alles voor zichzelf op en misschen wel uit een vorm van hebzucht.

Als zelfliefde maar vooral zelfverheerlijking echt ziekelijk wordt merken anderen dat aan de ruimte die ze niet meer voor zichzelf hebben. Zo kan het voorkomen dat steeds maar weer dezelfde aan het woord is. Waarover het gaat doet niet meer ertoe. Zolang de aandacht en spotlights op hem of haar gevestigt zijn. Mensen zijn zichzelf hier niet altijd van bewust. Je zou ze een video kunnen laten zien van hun gedrag maar dan zeggen ze dat dit een uitzondering is. Er is altijd een redenen om gedrag te rechtvaardigen. De term narcisme is al een keer genoemd. In wezen gaat het dan over mensen met minderwaardigheidscomplex dat ze goed verborgen houden. Hun zelfliefde is eigenlijk zelfhaat. Contact met hen, put me uit. Ik kan me voorstellen dat ook eenzame mensen erg op zichzelf betrokken zijn. Mensen met zelfvertrouwen vind ik fijn om mee om te gaan. Ze weten wat ze willen en gunnen de ander ook een eigen mening en een eigen deel om te groeien, ze schelden niet meteen en maken niet meteen ruzie om iets kleins want ze weten dat ze hun eigen weg gaan, zich ontwikkelen. Tenslotte, niet alle mensen kunnen hetzelfde zijn. Eigenlijk gaat het erom welke vrienden jij de moeite waard vindt, Dat zijn mensen die ook kritiek van jou aankunnen.

Ik vind het lastig héél je vraag te beantwoorden, dat zijn nogal wat termen. Voor egoïsme en egocentrisme heb ik even mij boeken erbij gepakt. Egocentrisme: het onvermogen van mensen om zich voldoende in te leven in het perspectief van een ander. Vooral wanneer mensen zelf een sterke reactie op een situatie of persoon hebben, blijken zij het vaak erg moeilijk te vinden zich voor te stellen dat andere mensen een andere kijk op de zaak hebben. Wanneer je bijvoorbeeld een grote passie hebt voor diepzeeduiken, dan is het moeilijk je voor te stellen dat er veel mensen zijn die diepzeeduiken doodeng vinden. Egoïsme: geen eigenbelang anticeperen bij een bepaalde actie. (hangt vaak samen en staat tegelijkertijd tegenover altuïsme) De andere termen liggen erg dicht bij elkaar, mijn studieboek kent ze niet allemaal.

Bronnen:
Roos Vonk- Sociale psychologie

volgens mij persoonlijk: 1-zelfvertrouwen is dat je leeft en verwachtingen schept naar wat mogelijk is en je hiervoor inzet. 2-zelfwaarde is jezelf waardevol vinden als persoon (wie je bent, wat je bent, en waar je voor staat) 3-zelfrespect is handelen naar je zelfwaarde, wat alleen mogelijk is met zelfvertrouwen. 4-denk dat als de bovenstaande 3 in evenwicht met elkaar zijn en dit je basis is van waaruit je leeft en jezelf dit ook toestaat. wanneer het arrogant, egoistisch en egocentrisch gaat worden is als je jezelf teveel gaat zien als uitgangspunt en geen moeite doet voor anderen, of rekening houdt met anderen als verstoort evenwicht in punt 1, 2 en 3 puntje als resultaat hebben dat iemand doorstaat in punt 4. overigens hoeft dit niet altijd op te gaan, maar kunnen anderen dit vinden van jou. anderen kunnen denken dat je dingen niet juist ziet, ervaart of dat je dus iemand anders moet zijn dan wie je bent, terwijl jij de enige bent die weet waar je mogelijkheden liggen, wat je verwacht en in welke situatie jij je prettig voelt. niemand kan dus ervaren en voelen wat jij voelt, kunnen hier geen rekening mee houden waardoor je onbegrip krijgt tussen 2 personen. twijfelen of willen aanpassen (puntje 1,2,3) is een logische reactie, maar een lapmiddel. het is funest voor punt 4 (ik hoop dat er nog een touw aan vast is te knopen....)

Ik ben HBO-student en heb het volgende geleerd tijdens mijn colleges 'psychologie': Zelfbeeld: beeld die je over jezelf hebt. Zelfideaal: wat je van jezelf verwacht, wat je zou willen Zelfrespect: is hetzelfde als zelfvertrouwen. Een grote afstand tussen zelfideaal en zelfbeeld kan leiden tot een laag zelfrespect.

Zelfvertrouwen, zelfwaarde, zelfrespect en zelfliefde zijn allen vormen van respect voor je eigen Zijn en voor je eigen ontwikkeling, waarbij je met liefde en respect dit naar anderen uitdraagt, je straalt het als het ware uit als een versterkende factor naar je omgeving, je gééft energie. Arrogant, egoïstische en egocentrisch zijn de negatieve variant van deze zaken, waarbij je op negatieve wijze alle energie uit de omgeving naar je toe trekt. Je voelt het al heel snel wanneer je bij deze personen in de omgeving bent. De één laat je mee-genieten, straalt positieve energie uit, is gedreven en vol liefde voor anderen. De ander is energie-opslurpend, trekt de energie uit je en je wordt ontzettend moe wanneer zo iemand kortere of langere tijd in je omgeving is. Duidelijke verschillen dus! Twee kanten van de medaille, net als yin en yang.