Wat is de zonde tegen de Heilige Geest?

Iemand die ik ken, heeft de Heer zijn hele leven al lief en hij heeft Hem jaren met vreugde gediend als pastor. Nu denkt hij dat hij de H.Geest heeft bedroefd, d.w.z. niet vergeven kan worden, en sindsdien is hij ontroostbaar. Ik denk dat de zonde tegen de H.Geest alleen geldt als je er geen spijt van hebt. Is dat zo? God is toch allereerst liefde en daarom kan ik het me gewoon niet voorstellen dat Hij zoiets als een slip of the tongue niet zou vergeven. Wie kan een bijbels gefundeerd antwoord geven?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Beste Lisa, Al veel gelovigen leven of leefden met de angst, dat ze de onvergeeflijke zonde gepleegd hebben. Deze onzekerheid is knagend en de enige die daar belang bij heeft is de tegenstander, de satan, die alles gebruikt om ons geestelijk uit ons evenwicht te brengen en ons daarmee probeert onbruikbaar te maken. Weet de duivel kan ons gedachten inbrengen, zoals de satan ook bij David deed. Hij zoekt waar onze zwakke plekken zitten als mens. Je hebt gelijk - God is liefde, Jezus verteld het verhaal van de verloren Zoon, waarbij de Vader een feestmaal oprichtte voor de zoon die weer thuis kwam. God houdt ook van deze pastoor. Het lasteren van de Heilige Geest betreft geen slip of de tong, zoals in Mattheüs 12:22-32. Lasteren is het liegend kwaadspreken en daarmee zwaar beledigen van iemand, en in dit geval dus de Heilige Geest. Het is het doelbewust het werk van de Heilige Geest toeschrijven aan het werk van de duivel. Let op doelbewust tegen beter weten in, zoals veel Farizeeën deden. Je kunt namelijk niet per ongeluk de zonde tegen de Heilige Geest bewerkstelligen als gelovige. De duivel is een leugenaar hij probeert ons daar te krijgen waar die ons wil hebben. Degenen die dit gedaan hebben lijken een andere houding te hebben als deze pastoor. Ik heb een link gevonden ter ondersteuning.

De Catechismus van de katholieke Kerk legt deze zonde als volgt uit (tekstnr. 1864) ""Daarom zeg Ik u: Iedere zonde en godslastering zal de mensen vergeven worden, maar lastering van de Geest zal niet vergeven worden." (Mt. 12, 31) Er zijn geen grenzen aan Gods barmhartigheid, maar wie weloverwogen weigert om door het berouw de barmhartigheid van God te ontvangen, verwerpt de vergeving van zijn zonden en het heil dat aangeboden wordt door de Heilige Geest. Zo'n verharding kan leiden tot een volkomen verstoktheid en tot de eeuwige verwerping." Tot zover het citaat. Het geloven in de vergeving van de zonden is een van de 'basisprincipes' van het christelijk geloof. Berouw gaat daaraan vooraf. De zondaar zal als gevolg van berouw het vaste voornemen hebben om niet meer zondigen en kan daardoor de vergeving van zonden ontvangen. Het gaat om een innerlijke gesteldheid van de mens die het handelen van God mogelijk maakt. Als ik het heel 'alledaags' uitdruk: God laat graag zijn heilige Geest door de mens 'waaien', maar dan moet de mens wel zijn 'raam' daarvoor open te zetten, hij moet met Gods genade mee willen werken.

Bronnen:
http://www.rkdocumenten.nl/rkdocs/index.ph...

Zonde tegen de heilige geest is een onvergeefelijke zonde, een toestand waaruit geen terugkeer mogelijk is. Christenen die Gds geest hebben ontvangen en die zich doelbewust van Gd hebben afgekeerd, zij strijden tegen Gd, zij lasteren Gd. Op deze wij ze strijden zij tegen dezelfde geest die zij eens van Gd hadden ontvangen. Zulke mensen voelen geen spijt meer, zij verkeren in een toestand waarin geen berouw is, iemand die geen berouw heeft, kan in gebed geen vergeving vragen, daarom verkeren zij in een toestand waaruit geen terugkeer mogelijk is. Uiteindelijk zal alleen Gd hierover beslissen, -- 12 Ieder van ons moet dus tegenover God verantwoording afleggen over zichzelf. romeinen 14 Door het feit dat deze man spijt betoont , is al een bewijs dat hij niet heeft gezondigd tegen de HG. .

Allereerst hier de bedoelde Bijbelse tekst: “Voorwaar, Ik zeg u, dat alle zonden aan de kinderen der mensen zullen vergeven worden, ook de godslasteringen, welke zij gesproken mogen hebben; maar wie gelasterd heeft tegen de heilige Geest, heeft geen vergeving in eeuwigheid, maar staat schuldig aan eeuwige zonde”. http://www.biblija.net/biblija.cgi?l=nl&set=10&id16=1&m=Mar+3 Om op bovenvermelde vraag een bijbels gefundeerd antwoord te kunnen geven is het nodig om een bijbels gefundeerd antwoord te geven op de vraag: wanneer is er sprake van “zonde” ? Dit antwoord kun je lezen in http://www.biblija.net/biblija.cgi?l=nl&set=10&id16=1&m=Jak+1 “Laat niemand, als hij verzocht wordt, zeggen: Ik word van Godswege verzocht. Want God kan door het kwade niet verzocht worden en Hijzelf brengt ook niemand in verzoeking. Maar zo vaak iemand verzocht wordt, komt dit voort uit de zuiging en verlokking zijner eigen begeerte. Daarna, als die begeerte bevrucht is, baart zij zonde; en als de zonde volgroeid is, brengt zij de dood voort”. Het gaat hier om een hardnekkig volgehouden begeerte; de begeerte om kwaad/het kwade te blijven doen of te zeggen en waar je geen spijt van hebt. De handeling tegen beter weten in brengt zonde voort. Op dat moment bedroef je de Heilige Geest. Wie in zijn leven met dit kwaad, die als kiem in hem gelegd is, blijft doorgaan, laat dit in zich rijpen. De vrucht die dan ontstaat, dat is “als de zonde volgroeid is”, leidt tot de dood, de uitsluiting van het eeuwige leven. Zo iemand heeft, na talloze droefenissen van de Heilige Geest, deze Geest in zich gedoofd. Die volgroeide vrucht van het kwaad nu, dat is zonde tegen de Heilige Geest, waar geen vergeving voor is tot in eeuwigheid. Je kunt dus in omstandigheden terecht komen waarin je godslasteringen uit, zoals Jezus hier als voorbeeld benoemt. Die overtredingen, evenals alle andere, worden de mensen vergeven zodra je deze erkent en belijdt. Want daar is Jezus voor gestorven!

een zonde tegen de heilige geest is wanneer je express probeert god te krenken door een zonde te begaan, zoals de duivel doet.