Relaties

Ik ben vorige week vrijdag naar een nieuwe echo geweest. De baby wordt steeds kleiner, mijn uitgerekende datum wordt daardoor steeds uitgesteld. Ik probeer al een tijdje mijn gynaecoloog te pakken te krijgen om de juiste beslissing in deze situatie te maken. Kijken wat zij vindt van de trage ontwikkeling enz. Ik wil de baby graag houden, maar mijn man denkt hier anders over. Ik wil er niet al te veel over uitwijden, maar gisteren stuurde hij nog allemaal dreigende berichten naar me over de ongeboren baby en mij. Het gaat niet goed tussen ons, maar hij heeft werk en zorgt voor inkomen. Door ons eerste kind en nu de tweede zwangerschap, werk ik weinig. Maximaal 1-2 dagen per week deed ik. Ik verdien dus een stuk minder en kan ook niet zonder hem. Wat moet ik doen? Het is toch mijn lichaam? Hij eist dat ik het kind laat weghalen, anders zet hij de scheiding in gang.

Een vriendin van mij heeft sinds kort een vriend, maar hij volgt zijn ex nog steeds op social media (????). Ze zijn nu ongeveer 7 maanden samen, niet superlang. Het grootste heikel punt zijn zijn familie en zijn ex. Ze appen veel en delen locaties met elkaar. Die familie heeft ook nog goed contact met zijn ex. Ze komt ook nog langs op verjaardagen en ze feliciteerde hem laatst met hun relatie. Zijn stiefzus zei ook: "Wat goed dat hij nog niet is vreemdgegaan". Dit is toch raar? Wat valt hieraan te doen? Of moet je dit maar accepteren...

Hij zei dat hij op zoek was naar een serieuze levenspartner. Ook is hij vóór onze date superattent tegen mij geweest. Hij heeft mij opgehaald met de auto, maar toen ik de deur opendeed, droeg hij gewoon een simpele hoodie... Ik had echt m'n best gedaan en een schattige jurk aangetrokken. Op je eerste date doe je toch je best? We gingen trouwens minigolfen.

Ik probeerde mijn gevoel met hem te delen en toen noemde hij mij oppervlakkig. Hij zei dat hij me nooit meer wil zien en wenste me veel succes met latere partners. Hij deed net alsof ik hem niet accepteerde zoals hij is. Ben ik gek dat dit mij stoort? Wat vinden jullie?

Ik ben al bijna 25 jaar gelukkig met mijn partner, tot nu toe gaat alles goed. Natuurlijk hebben we ups en downs, maar het einde is voor ons nog (lang) niet in zicht. Dit geldt natuurlijk niet voor iedereen. Hoe kwam je erachter dat je relatie geen toekomst meer had?

Ik heb mijn partner eens betrapt dat zijn site nog ope stond op de pc.. we hebben al een paar keer meer dan een maand niks meer met elkaar gedaan. Dit frustreert me wel, en ik begin heel onzeker te worden over mijn lichaam en of ik iets verkeerd doe.
Dit heb ik dan ook al eens besproken met hem dat ik me er ongemakkelijk bij voel, niet dat hij geen porno mag kijke. Maar dan zou de seks met mij ook wel wat meer mogen zijn!
Hij doet dit ook vaak als hij weet dat ik niet direct daar kan zijn (hij vergeet dat als je samen een google account hebt dat ik zijn geschiedenis ook kan zien)
Hij beweert ook dat hij het toen eens een keer gedaan had maar dat het niet elke week is wat zijn geschiedenis dus anders laat blijke.

Ik ben ten einde raad en voel me hier echt wel slecht door.

Groetjes K_