"Wat je zaait zul je eens oogsten", klopt deze stelling? hebben jullie dit zelf al eens ondervonden.

Soms hoor je deze uitspraak "wat je zaait zul je oogsten"

Ik zal toelichten wat ik bedoel.

In het voorjaar zijn mensen aan het kasten opruimen, kleding die we niet meer dragen doen we in zakken, gaan naar een kleding verzamelplaats en gaan naar arme mensen, of naar andere landen waar ze gebrek hebben aan kleding. Kan het zo zijn dat straks de arme landen het beter krijgen, wij het minder krijgen en dat wij op den duur gedragen kleding terug krijgen. Dit houd mij weleens bezig.

Hebben jullie ook ervaring op ander gebied? geloven jullie ook dat iemand die steelt zelf ook bestolen kan worden?

Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen!

Bedankt voor jullie reacties, Ik denk dat ik niet duidelijk geweest ben. Het is natuurlijk goed dat onze kleding die we niet meer nodig hebben met anderen delen. Maar nu bedoel ik meer de egoïstische reden, als we vorig jaar kleding gekocht hebben en het is nog goed draagbaar maar het is niet meer modieus we doen het om die reden weg en kopen nieuw een ander mag onze kleding die we niet meer mooi vinden dragen. Zouden die dan op de duur een ander zijn gedragen kleding moeten dragen,en dan denk ik inderdaad aan karma.

Ik denk ook dat als mensen stelen dat ze in dit leven zelf bestolen kunnen worden, maar het kan ook in een volgend leven gebeuren.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

het gaat mijns inziens allemaal om karma.. Als jij een schoon geweten hebt zul je vervelende dingen die later gebeuren niet toekennen aan je eerdere misstappen. Als je echter voelt dat je wat verkeerd gedaan hebt, kan het zijn dat je denkt dat die latere gebeurtenissen komen door je eerdere fouten. Interpretaties achteraf zorgen ervoor dat je oogst wat je zaait.. Mijn persoonlijke mening; als die mensen in arme landen onze kleren kunnen gebruiken die wij niet meer nodig hebben, dan mogen ze ze van mij hebben, ook als later blijkt dat ze ons niets teruggeven..

Ik denk dat je in je stelling voorbijgaat aan het feit dat de mens op het moment dat het slechter gaat geen zaken meer zal weggeven aan mensen/landen waar het niet significant slechter gaat. Bovendien zie ik niet in waarom het door het weggéven van oude zaken hier sléchter zou gaan. Of je het nu weggeeft of weggooid, je zou het toch weggedaan hebben. Dat de weggegeven kleding ooit weer zijn weg zou vinden terug naar het rijke westen kan ik me ook al neit voorstellen, kleding blijft nog steeds een gebruiksgoed en is dus geen eeuwig leven beschoren. Theoretisch kun je natuurlijk wel een arm land met zoiets een zetje geven waardoor het daar ineens veel beter gaat, maar gelet op mijn eerste zin verwacht ik daarmee alleen dat de gemiddelde levensstandaard in de wereld omhoog zou gaan, de gevers worden er in het algemeen niet (veel) slechter van.

Aangezien veel arme landen nog steeds arm zijn en wij in Nederland rijk kan ik dus niet uit eigen ervaring spreken want die hele situatie is nog nooit ontstaan. Over het algemeen is het wel zo dat je altijd een bepaalde herinnering aan iets of iemand hebt. Als die herinnering goed is, dan zal je in de toekomst positief tegnover diegene staan. Is die negatief, dan zal het lot van diegene je minder schelen. Ik maak het elke dag mee, maar niet in het concrete voorbeeld dat jij schetst.

In je toelichting zie ik dat je uitgaat van een zogenaamde zero-sum game. Als het een ander beter gaat, moet het mij dus evenveel slechter gaan. Maar zo werkt het leven helemaal niet. In europa besloten we bijvoorbeeld lang geleden dat Spanje, Portugal, Griekenland, Ierland erbij mochten. Daardoor is er een enorm veel grotere markt ontstaan. Het ging hen VEEL beter (wat al reden genoeg zou kunnen zijn om het te doen), maar ook ONS ging het daarna een stuk beter. De koek moet niet alleen maar verdeeld worden, maar door de eenwording wordt hij ook nog eens enorm veel groter. Dat is een (wat egoistische, maar geldige) reden om arme landen te helpen: onze markten worden groter, onze resources aan 'denk-kracht' worden groter, het leven wordt kleurrijker, mooier en interessanter. Elke keer weer. Zie de laatste paar eeuwen. Vroeger was elke regio op bijna alle gebieden 'zelf-voorzienend'. Nu niet meer. Wat ons een hoop rijkdom en inzicht in anderen heeft opgeleverd. En 'zij' worden er ook beter van:)

Ik weet wel dat als ik naar mensen (glim)lach dat er dan vaak wordt teruggelachen en dat geeft ook veel warmte.

Ik denk eerder dat men doelt op het feit als je kwaad doet of alleen maar aan jezelf denkt. Dat je dan weinig echte vrienden zult hebben. Doe je niets om een ander te helpen dan is het nog minder. De geallieerden in W.O. II is een goed voorbeeld van hulp die ons volk ooit kreeg.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100