Wat zeg je tegen iemand met alzheimer als die persoon zich niet herinnert dat haar man dood is?

Mijn oma heeft alzheimer. Vandaag zei ze tegen mijn moeder "Wat leuk dat jullie er zijn voor mijn verjaardag." Dat klopte ze is 92 geworden al zegt ze zelf dat ze 80 is. Daarna kwam het volgende: "Ik hoor alleen niks van papa, hij is verhuisd weet je. Maar hij belt me nooit en schrijft niet."

Daar was ze echt verdrietig om. Maar opa is al in 1995 overleden. Toen mijn moeder dat tegen oma zei, was ze daar weer heel verdrietig om.

Dus wat zeg je nu dan? Ze is verdrietig dat opa geen contact op neemt. Maar als je de waarheid vertelt is ze ook verdrietig.

Ik vind dat zo zielig.

Weet jij het antwoord?

/2500

Toch de waarheid, hoe moeilijk ook. Het is respectloos om iemand voor te liegen, of die nou Alzheimer heeft of niet. Bovendien is het vaak zo dat mensen met Alzheimer soms ook nog weer heldeere momenten hebben. Het lijkt me voor het gevoel van veiligheid van diegene ook niet prettig als ze er achter komt dat je niet te vertrouwen bent, het leven is al ingewikkeld genoeg als je Alzheimer hebt.

Ik zelf had de situatie dat ik bij ieder bezoek aan m'n moeder de dood van m'n vader zusters en andere familie weer op nieuw moest doorspreken . Ja dan miet je toch echt NIET !!!! De waarheid constant herhalen . Ook voor je zelf niet ! Het enige voordeel van dementie is ook het vergeten dus zeg jee waar is m'n tel en loop even weg en kom terug met een nieuw onderwerp !! Van een plantje in de gang tot jee die lamp doet het niet . Ja respectvol ? Je doet het uit liefde om niet iedere x alle trauma's weer op te ratelen . Net als een klein kind ga je ook niet iedere x zulke dingen uitleggen . Onthoud het onze perceptie op de werkelijkheid die ons iets als waar doet ervaren . Zo worden wij ook door onze politici constant zeg misleid :) Dus mijn mening is niets verzwijgen wel eens de situatie doornemen maar toch niet iedere x de harde rauwe werkelijkheid weer herhalen . Anders wordt het ook voor jou veel te zwaar . Dus vang de aandacht met iets anders . Ik zelf liet gewoon iets vallen zoals een doosje waar iets uitvalt ( lucifers ) verzin maar wat en ja het mag iedere x de zelfde truc zijn :) alle nadelen hebben zo hun ....

Wij hebben exact hetzelfde meegemaakt. In het begin was dit heel moeilijk en ook wij wisten niet hoe te reageren omdat ze iedere keer opnieuw verdriet ervoer. het is precies wat Kapperkort zegt: afleiden is de beste manier. Je kunt eens navragen of er in het verzorgingstehuis bijeenkomsten zijn. Deze duren ongeveer een uurtje en daar word je best wel veel wijzer. Doe vooral niet wat Haivon als tip geeft want dat is haast onmenselijk. Iedere keer het verdriet oprakelen is nergens voor nodig. Bij de bijeenkomsten krijg je tips om af te leiden . Mijn oma vroeg ook om haar moeder (die inmiddels dan 130 zou moeten zijn) en dan zei ik bijvoorbeeld dat ze later die week wel zou komen. Mijn oma was dan tevreden en de volgende dag was ze dit ook weer vergeten. In deze situatie (alzheimer blijft redelijk onbekend gebied) is een leugentje om bestwil heel vaak een goede optie. Nogmaals: bezoek een voorlichtingsavond voor meer antwoorden zodat jouw bezoekjes aan je oma uiteindelijk een fijne herinnering blijven.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100