Mijn zoontje van 3 heeft 's nachts last van hevige huil buien wat kan ik er aan doen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Kinderen doen iedere dag veel nieuwe indrukken op die zij vaak verwerken in hun dromen. Ze worden vaak wakker van enge dromen. Als ouder kan je dan het volgende doen: Wordt je kind midden in de nacht huilend wakker, ga dan altijd even kijken wat er aan de hand is. Het is dan vaak al voldoende om je kind rustig toe spreken, een aai over zijn hoofdje te geven, weer neer te leggen en onder te stoppen. Maak het 's nachts niet te gezellig. Houdt het sober. Blijf met je kind op zijn/haar slaapkamer en doe alleen een klein lampje aan. Laat altijd een nachtlampje branden, zodat je kind zich kan oriënteren als hij/zij wakker schrikt en weet waar hij is. Wanneer een kind zijn favoriete knuffel bij zich in bed heeft kan het kind zich voldoende veilig voelen om zelf weer verder te gaan slapen. Verplaats je eens letterlijk in de positie van je kind. Ga bijvoorbeeld op het kinderbedje liggen en kijk of er geen dingen over de muren bewegen die het kind angstig kunnen maken zoals schaduwen van bomen, straatlampen of een schilderijtje.

Bronnen:
http://www.allesoverkinderen.nl/ne_slapen_tips.htm

Hem troosten en proberen erachter te komen waarom hij zo moet huilen door vragen te stellen maar het belangrijkste is troost

Het mooist zou zijn als je zou weten waar het door komt. Is je kind overprikkeld, voelt het zich alleen, vindt het het moeilijk om de overgang van dag naar nacht te maken, heeft hij naar gedroomd? Je kunt het niet altijd vragen aan een driejarige, dus observeer hem eens een paar dagen goed en schrijf je ideeën hierover op. Maar stel. Hij wordt 2 a 3x in de week overstuur wakker. Of hij is bijna ontroostbaar. Of je maakt je ongerust over hem of er wat met hem is maar je omgeving zegt dat het normaal is. Of je bent het gewoon zelf ontzettend zat. Of je raakt oververmoeid en bent aan het eind van je latijn. Of je hebt alles al geprobeerd en weet het niet meer. Als er zoiets is, ga dan eens praten met de orthopedagoog van het consultatiebureau (of hoe heet dat tegenwoordig, centrum jeugd en gezin ofzo). Zo'n orthopedagoog heeft dat dagelijks aan de hand. Ze praat met je de hele situatie door (je aantekeningen zijn dan knap handig trouwens) en helpt je om goede ideeën te krijgen die hem en jou helpen. en kunnen je goede tips geven. Ze kunnen inschatten wat bij jouw situatie past. Waar jij goed in bent bijvoorbeeld en wat dus haalbaar is. En wat je zoontje voor kind is. Je bent echt niet de enige. En laat je niet weerhouden: er is geen probleem te simpel. Ik moet de eerste pedagoog nog tegenkomen met kinderen die niet uit eigen ervaring kent hoe je met zulke dingen kunt tobben.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100