Heeft het feministische beweging het vrouwelijkheid aangetast?

Het feministische beweging heeft de positie van vrouwen verbeterd maar hebben vrouwen wat verloren aan hun vrouwelijkheid tijdens het proces?

Toegevoegd na 42 minuten:
Ik merk dat mensen denken dat als ik zo'n vraag stel dan wil het zeggen dat ik wil mijn vrouw altijd drie stappen achter mij lopend liever volledig bedekt. En dat in mijn ogen de standpunt van een vrouw is de 2 vierkante meter voor het fornuis....
NEE HOOR dus.
ik vraag aan vrouwen wat ze zelf voelen hierover

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Omdat je graag wilt weten wat vrouwen hier zelf over voelen, kan ik alleen antwoord geven voor mezelf (ik ben maar één vrouw, niet vrouwen in het algemeen). Ik voel me geen spat minder vrouwelijk. Het feminisme heeft ertoe bijgedragen dat ik nu meer vrijheden, en daarmee ook meer verantwoordelijkheden heb dan een vrouw zestig jaar geleden. En ik heb meer keuze-opties in het leven, wat ook betekent dat mijn persoonlijke keuzes meer bewuste overweging nodig hebben en er meer ruimte is voor twijfel. Het is dus zeker ánders, maar geen van deze zaken heeft invloed op mijn gevoel van vrouwelijkheid. Voor mijzelf zijn feminisme en emancipatie (overlappend, maar niet noodzakelijk identiek) vooral geen issue. Ik ben niet minder vrouwelijk met een fulltime baan, en als ik parttime ga werken wanneer ik kinderen krijg, ben ik niet minder geëmancipeerd. Het gaat erom dat beide valide opties zijn, en dat ze mijn keuze zijn in overleg met mijn partner. Die zelf zijn keuzes op dit vlak ook met mij overlegt. Op de werkvloer geldt dat ik meer 'one of the guys' ben dan 'één van de dames'. Compleet met foute grappen die door sommigen misschien als 'mannelijk' zouden worden gezien. Maar dan weer wel 'one of the guys' met een leuk jurkje en elegante schoentjes. De feministische beweging heeft vooral een rol gehad in mijn opties om mezelf te zijn zoals ik kies. En waar ik de feministische beweging soms een beetje doorgeschoten vind (bijvoorbeeld het idee dat je niet alleen het récht hebt om buitenshuis te werken, maar de implicatie dat dat ook móét) negeer ik dat vrolijk. Dus ik ben gewoon ik. En ik ben een vrouw.

Alleen bij sommigen, maar dat zijn gelukkig uitzonderingen.

Ik denk juist dat ze vrouwelijkheid gewonnen hebben. Vroeger konden ze niet in eigen gekozen kleding met alle felle kleuren lopen. Dit is iets wat de laatste decennia is opgebloeid. Blijkbaar is dus wat voor het feminisme als 'vrouwelijk' werd gezien, niet hoe vrouwen er zelf graag mee om gingen. Dit is natuurlijk maar één van vele voorbeelden, maar over het algemeen denk ik dat je kunt stellen dat vrouwen minder 'mannen-denkbeeld vrouwelijker' zijn geworden, maar daardoor meer zichzelf kunnen zijn. Dat is dus het eigenlijke vrouwelijkheid

Als je het 'vrouwelijk' vindt dat een vrouw een soort 2e rangs burger is, die over niets echt wezenlijks mag beslissen, zelfs niet over wat er met haar eigen lichaam gebeurt, tja : dan heeft het feminisme jouw vrouwbeeld aangetast....want nu mogen die vroeger zo 'vrouwelijke vrouwen' hun regering kiezen, ze zijn gelijkgesteld in veel opzichten met de man (behalve in bijv. de salariëring als ze dezelfde baan hebben), ze beslissen zelf of ze zwanger willen worden, en nemen ook in andere dingen zelfstandige beslissingen, zonder dat een echtgenoot of vader daar toestemming voor geeft.... Hun enige recht is niet langer het aanrecht, en de meeste vrouwen zouden eigenlijk helemaal geen man echt 'nodig' hebben om te kunnen leven - maar of dit nou 'onvrouwelijk' is?

Feminisme en vrouwelijkheid zijn wat mij betreft 2 gescheiden zaken. Feminisme analyseert en bestrijdt de maatschappelijke ongelijkheid tussen mannen en vrouwen en zeerzeker niet de 'lichamelijk' verschillen en het uiting geven aan het 'vrouw zijn' in die context.

De vrouwelijkheid aangetast door ons bewuster te maken van onze rechten en onze eigen kracht? Ik denk het niet! Er zijn wel degelijk voor- en nadelen van het feminisme te noemen, maar ook die hangen af van hoe je er naar kijkt. Er zijn vrouwen die het als een nadeel ervaren dat ze niet meer onschuldig een pruillipje mogen trekken als ze op hun eigen verantwoordelijkheid worden gewezen, maar ik denk dat ze veruit in de minderheid zijn. En er zijn nog steeds mannen die liever zo'n pruillipje-type willen dan een zelfbewuste moderne vrouw, maar ook die zijn veruit in de minderheid. We kunnen nu tot op grote hoogte zijn wie we willen zijn. Nu de mannen nog.

Ha, die Jacob207; Alleen voor mensen die bij vrouwelijkheid ook meteen aan slaafsheid en volgzaamheid denken. Zelfverzekerde en zelfstandige vrouwen zijn volgens mij veel vrouwelijker en aantrekkelijker dan slaafse sloofjes.

Ik vond vóór de beweging het mens-zijn van de vrouw aangetast was. Ik kwam in Nederland in '70 en moest even slikken. In Scandinavië waren we iets verder. Wij vonden het uiterst "vrouwelijk"om niet afhankelijk te zijn. Zo mocht ik hier bijvoorbeeld niet parttime werken ná de geboorte van mijn eerste kind, en dat was bij een grote gerenommeerde bank in 1975. Ik werd er niet vrouwelijker van om thuis te zitten en ook niet vrolijker. Toegevoegd na 2 minuten: In het verlengde van jouw vraag: http://www.goeievraag.nl/vraag/feminisme-behalve-voordelen-negatieve-kanten.13347

Nee, vrouwelijke eigenschappen zitten in de mens zelf, in de genen en zijn niet cultureel, maatschappelijk of historisch bepaald. Iets anders is het ermee naar buiten komen. Vroeger gedroegen de mensen zich vooral, naar wat van hen verwacht werd. En dat betekende vrouwelijk gedrag bij vrouwen en mannelijk gedrag bij mannen. Mannen mochten bv niet huilen. Maar dit betekende niet dat zij niet verdrietig waren! En dat een vrouw vroeger geen vrachtwagens reed, apparaten in elkaar zette of politiek bedreef, wil niet zeggen dat ze die talenten niet had. Het fijne van deze tijd is, dat je mag zijn wie je bent. Hoewel .. we moeten oppassen dat we deze verworvenheden niet meer verliezen. Door de enorme toename van culturen in ons land, waar de rolpatronen wel sterk verschillen qua man en vrouw, sluipt misschien een gevaar dat de emancipatie een deuk of erger gaat oplopen. We zien dat bijvoorbeeld ook bij de acceptatie / normalisering rondom homo's. Juist op het moment dat iedereen het normaal is gaan vinden, wordt er van diverse kantenraar, moeilijk enschimpend over gedaan. Geen vooruitgang.

Wat het inhoud om een vrouw te zijn verschilt van vrouw tot vrouw, maar mijn vrouwelijkheid is door het feminisme geenszins aangetast, in de zin van verlies (uiteraard is ook mijn vrouwelijkheid geevolueerd). Het feminisme leert je juist trots te zijn op je eigen vrouwelijkheid. Ik kan mij wel voorstellen dat de feministische beweging (althans, de laatste golf) er voor heeft gezorgd dat de vrouwelijkheid van vrouwen waar je mee in aanraking komt niet meer overeenstemt met het beeld van vrouwelijkheid waarmee je bent grootgebracht c.q. opgegroeid. En net als vrouwelijkheid is de afgelopen decennia ook mannelijkheid geherdefinieerd. En telefoonheid is ook niet meer wat het in de jaren zeventig was.

ik vind van niet. vind het nog altijd leuk als bijv een man (of wie dan ook) de deur voor me openhoudt. of hou hem als het zo uitkomt zelf open voor een man bijv. ook helpen met de jas aantrekken is zoiets. er zijn meer voorbeelden te bedenken. mij gaat het erom dat mensen hoffelijk en respectvol mogen zijn tegen elkaar, niks mis mee. het aanrecht is ook van mannen die tegenwoordig ook achter de kinderwagen lopen. dus de feministische beweging heeft m.i. niet echt de vrouwelijkheid aangetast, in Nederland dan.

Ergens vind ik van wel.... en mannen hebben hun mannelijkheid een beet je verloren. Ik kan slechts zeggen kijk dit filmpje!!

Bronnen:
http://player.omroep.nl/?aflID=10689407

ja en hoe. Waar vind jou nou nog een onderdanige vlijtige goedverzorg huisvrouw??