Zou je kunnen leven zonder aandacht?

Zou je wel gelukkig zijn wanneer je helemaal geen aandacht zou krijgen van iets of iemand. Dus ik bedoel geen blik van iemand, geen hond die naar je kijkt, geen 1 woord naar je, geen 1 glimlachje. Helemaal niks.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk dat je inderdaad dan ongelukkig wordt. Een mens is geschapen om te delen, zowel in liefde, geluk, maar ook tegenslag en verdriet. Uiteindelijk zijn we allemaal met elkaar verbonden op geestelijk niveau. Soms is het wel goed om je in te keren, een periode van afzondering en rust, om eens na te denken en je te bezinnen. Je komt daar altijd weer sterker uit. Soms denken we ook wel eens alleen te zijn, dat er niemand naar je omkijkt en van je houdt. Je gedachten zijn dan negatief en dat houd je zo bezig, dat je niet eens ziet dat het niet waar is. Dan zijn er wel mensen die om je geven en van je houden, maar heb je het niet in de gaten, omdat je zo met je negatieve gedachtes bezig bent.

Een kluizenaar kan het ook dus, Ja!! Toegevoegd na 2 minuten: Kluizernaar: "iemand die in afzondering van anderen leeft" Ik zou het in ieder geval niet kunnen.

Nee, je zou er niet gelukkig van worden. Je zou vereenzamen en wanneer je geen liefde of ook maar iets van aandacht zou krijgen/voelen zal je daar diep ongelukkig van worden. Lijkt me geen pretje..

Ja er zijn er enkele die dat kunnen,mensen die verbaal heel slecht zijn en niet van communiceren houden,vinden het prachtig om alleen ten zijn en met rust gelaten te worden

Ik zag dat je 16 jaar bent en vroeg me af of het voor jou persoonlijk geldt. Het maakt je niet gelukkig wanneer je helemaal geen aandacht, geen blik, geen glimlach, niet één woord krijgt. Er geen 'hond' naar je kijkt. Lijkt mij erg alleen en eenzaam. Je kunt wel leven zonder aandacht maar het maakt het niet gemakkelijk. Meestal vereenzamen dit soort mensen. Als je zo iemand bent, die die nodige aandacht niet krijgt, is het zinvol om daar iets aan proberen te doen. Het zoeken van échte vriendschappen die wel aandacht hebben voor de ander. Soms kan dit moeilijk zijn maar wanneer iemand zich écht een goede vriend of vriendin wenst, komt het vaak wel. Het helpt ook om zelf wel aandacht te schenken aan een ander, liefde te geven in welke vorm dan ook, wat je geeft, komt vaak weer naar je toe!

Er is ooit onderzocht dat wanneer een mens compleet maar dan ook echt helemaal, door alles en iedereen wordt genegeerd, hij kan sterven. Een leven zonder contact met tenminste soortgenoten is geen leven. Alleen negative aandacht zal kunnn leiden tot zelfdetsrucite of ernstige kwalen met ziekte en eventueel overleiden tot gevolg. Alleen neutrale aandacht kan leiden tot depressies en soms zelfdestructie. Het beste is natuurlijk een goede balans. Van alleen, of teveel positieve aandacht wordt men arogant, zelfzuchtig en egocentrisch. Maar we hebben het zeker nodig, oa om klappen te kunnen opvangen en teleurstellingen te kunne verwerken en gelukkig staat tegen iets droevigs z(overlijden) ook weer iets leuks (geboorte) de kunst is door de droevige, de leuke te kunnen blijven zien. Bij galspuwers en binnenvetters is dat wel eens lastig. Negatieve aandach hebben we nodig (soms vragen we er al dan niet bewust om)om iets van te leren (vaak over onze ego) en om onze grensen bij anderen te leren kennen. De ene mens i natuurlijk sterker dan de ander maar zonder aandacht is er geen leven (misschien wel een bestaan)

Heb ooit vernomen dat als baby's geen aandacht kregen, buiten de noodzakelijke verzorging na, ze binnen een jaar overlijden door oa gebrek aan aandacht. Ik zou dus zeggen. Een mens kan niet zonder aandacht.

Iedereen is welleens toe aan een momentje rust, een moment waarin je afgezonderd bent van de rest. Maar als dat voor altijd zo is.. Betwijfel ik of dat nog wel leuk is en of je dan nog wel gelukkig bent..

Ja, ik denk het wel. Want aandacht krijgen is dat je afhankelijk bent. Maar ook dat je het belangrijk vind wat anderen over je denken. Momenteel ga ik door zo een periode. En ik weet dat het maar een periode is. Dat ik erg op zoek ben binnen mezelf. En ik weet dat ik straks erg sterk en zelfverzekerd eruit kom. Dan mensen als vanzelf me aandacht geven om wie ik werkelijk ben. Zonder oordeel en andere ongelukkigmakende zaken die we vaak in anderen vinden/zoeken.

Neej niet echt, wat mij betreft heeft die behoefte iedereen wel nodig om te kunnen leven in de maatschappij. Anders voel je je wel heel erg eenzaam volgens mij. Ik niet in ieder geval. Je moet wat aandacht krijgen... En geven.!

Ja, dat kan wel......uiteindelijk. Maar niet als je jong bent en volop in het leven staat. Wel als je Boeddhistisch monnik bent. Er zijn verhalen van monnikken die jaren en jarenlang alleen maar mediteerden. Er is ook onderzoek naar gedaan: Het EEG van de monniken, die elk tussen de vijftien en veertig jaar mediteerden, was opmerkelijk anders dan dat van de beginnende studenten. Vooral de linker prefrontale kwab is bij de boeddhistische monniken actief, niet alleen tijdens het mediteren, maar ook daarbuiten. Dat is opmerkelijk, want activiteit in dat gedeelte van het brein wordt doorgaans geassocieerd met positieve emoties en een goede stemming. Dus mediteren, stil zijn, en dat dag en nacht en alleen en zwijgend kan positief uitwerken. Maar nogmaals: niet als je jong bent en midden in het leven staat.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100