Wat zou het grootste probleem zijn voor gehandicapten in een stad?

Zowel geestelijk als lichamelijk
> puur uit interesse

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Mensen in een rolstoel hebben heel veel last van terrasjes op de stoep. Vuilniszakken, auto's en fietsen op de stoep is ook een probleem. Ook de reclameborden die tegenwoordig voor alle winkels staan is een probleem. Problemen met sneeuw en gladheid. Ik heb gewerkt met mensen met een handicap en mijn beste vriend zit in een rolstoel en één van mijn eerste vragen aan iemand in een rolstoel was, wat vindt u het vervelendste wat u kan overkomen als u in de rolstoel in de stad bent. Het antwoord was: als ik met een begeleider ben dan wordt heel vaak aan de begeleider gevraagd wat ik heb. Met andere woorden, het grootste probleem geestelijk is denk ik, dat mensen in een rolstoel in de ogen van velen ook verstandelijk een probleem hebben en dat is niet zo. Mijn boodschap hierbij is, neem mensen met een handicap serieus. En geef ze de ruimte in de stad!

vooroordelen Toegevoegd na 17 seconden: & onbegrip Toegevoegd na 29 seconden: vanuit de omgeving dan natuurlijk.

vaak staan rekken te dicht tegen elkaar zodat je met een rolstoel er niet doorheen kan komen. vaak staan bij het begin van de deur al zoveel spullen dat je met de rolstoel niet binnen kan komen Toegevoegd na 2 minuten: pin automaten waar een gehandicapte in een rolstoel niet bij kan te kleine paskamers, te hoge drempels

Voor mijn zoon met Asperger: te veel visuele indrukken, te veel verkeersdrukte en chaos, te veel lawaai, te weinig structuur. In een rustig buitenwijkje zou hij weinig last hebben, maar neem hem niet mee naar een koopzondag! De verschillen per handicap en gehandicapte zijn natuurlijk enorm.

Voor lichamelijk beperkte mensen zijn er redelijk wat problemen waar ze tegenaan lopen. Even uitgaande van een rolstoel (wat natuurlijk niet perse hoeft te zijn) zullen niet alle stoepjes, drempels, gangpaden en doorgangen rekening houden met die rolstoel. Denk aan treinreizen, wat een gedoe. Of winkelen, maar je kunt nergens goed bij. Wel denk ik dat je redelijk wat begrip krijgt van de omgeving, omdat je beperking op het eerste oog te zien is. Dat brengt me meteen op de mensen met een verstandelijke beperking (want zo noem je die, dus niet geestelijk gehandicapt). Zij zullen minder begrip krijgen omdat je hun beperkingen niet op het eerste oog ziet. Dus als zij in een stad leven en willen gaan winkelen, hebben ze ten eerste een behoorlijke hoeveelheid zelfstandigheid nodig, maar ten tweede kunnen ze aanlopen tegen onbegrip. Er zijn zoveel mensen die geen idee hebben hoe ze met deze mensen om moeten gaan. Om dan nog maar te zwijgen van jongeren uit de buurt die de gehandicapte gaat zitten uitdagen, wat ook zo vaak gebeurd. Toch ben ik voor mensen met een verstandelijke beperking in een stad, in een woonwijk. Vroeger werden ze in instellingen in een bos ofzo geplaatst. Weg van de buitenwereld. Ik denk dat mensen (van alle leeftijden) met een verst. beperking zich veel beter ontwikkelen midden in een woonwijk. Ze moeten zich er aanpassen en ze leren hoe het er in de maatschappij aan toe gaat. Op deze manier werk je zo veel mogelijk naar een zo groot mogelijke zelfstandigheid. Dit is natuurlijk lang niet voor iedereen weggelegd, maar het zal bij welk niveau dan ook altijd helpen. Dus de voordelen zullen niet afwegen tegen alle nadelen die ze tegenkomen in de stad. Dat is mijn mening. En groepsleidsters zijn natuurlijk nooit voor niks bezig. Iedereen wordt (als ze niet thuis zijn) proffesioneel begeleid om alle mogelijke situaties zo goed mogelijk te laten verlopen. (en dat is prachtig werk! :)

Gemeden worden. Dat de mensen toch een beetje bang zijn contact te maken, ze weten niet goed hoe ze op gehandicapten moeten reageren dus proberen ze maar niet te reageren, negeren dus. Nee niet gewoon negeren zelfs bewust wegkijken, opdat er maar geen contact gemaakt kan worden. Dan ben je tussen zoveel mensen toch erg alleen.

Uit eigen ervaring... ik weet ook hoe het is om niet gehandicapt te zijn... Lichamelijk: bereikbaarheid met rolstoel, liften in gebouwen, gehandicapten toiletten, krap opgezette winkels (vaak in oude binnensteden), te groot afschot op het trotoir (daardoor rij je niet lekker), mensen zonder invalidenparkeerkaart op de daarvoor bestemde plek, mensen die een invalidenparkeerkaart van bekenden even 'lenen'. Geestelijk: bij mij is dat niet zichtbaar, maar ik begrijp niet alles wat tegen mij wordt gezegd en onthou nog minder. Dit is vaak een probleem, want dat ik niet zo goed kan lopen ziet iedereen wel, maar de andere problemen zijn niet zichtbaar.

Probeer als rolstoelgebruiker,maar eens een rolstoelvriendelijk toilet te vinden.

infrastructuur, dus het leven op straat,is in mijn ogen totaal niet geschikt voor gehandicapten(en vooral voor degenen in een rolstoel)

de toegankelijkheid van openbare ruimten zoals gebouwen, straten etc. ook het wonen kan veel beter, aanpassingen zouden al bij ontwerp en bouw gedaan kunnen worden. in veel gemeenten zijn platforms voor gehandicapten actief. de VCP, Versterking Clienten Positie ondersteunt lokale platforms. samen met bijvoorbeeld de stichting MEE wordt veel werk verricht om leven met een beperking zo goed mogelijk te integreren. Toegevoegd na 3 minuten: kijk ook hier voor meer info: http://www.programmavcp.nl/ http://www.mee.nl/ http://platformgehandicaptenmbo.kennisnet.nl/ en lokale Platforms Gehandicapten Beleid

Bronnen:
Eigen ervaring

Gehandicapten die in een rolstoel zitten hebben last van reclameborden, fietsen, auto's en alles wat maar op de stoep staat. Dat iedereen deze gehandicapte mensen maar stom aan zitten te staren. Terwijl ze hier ook niet om hebben gevraagd. Gewoon met respect behandelen.

Als gehandicapte die het geluk heeft een rijbewijs te hebben: vaak staan op invalidenparkeerplaatsen mensen die daar niet met hun auto horen te staan. Ook zijn niet alle winkels rolstoeltoegankelijk.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100